Druckschrift 
Scriptum super secundo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Seite
69v
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin.XX.

atqꝫ genitalibus mēbris: ſicut ceteris īparēt vtibi nullū motū illicitū ſentirent: ⁊ ſicut alia mēbra corporis alijs admouemus: vt manū ori ſine ardore libidinis: ita genitalibus vterent̉ mēbris ſine aliquo pruritu carnis. Hic eniꝫ letalisegritudo mēbris hūanis ex peccato īheſit. Genuiſſent itaqꝫ filios in paradiſo ꝑ coitū īmaculatū ⁊ ſine corruptiōe. Vn̄ Aug. ſuꝑ Gen̄. Curnō credamus primos hoīes an̄ pctm̄ genitalibꝰ mēbris ad ꝓcreationē īꝑare potuiſſe: ſic̄ ceteris ī quolibet oꝑe ſine voluptatis pruritū vtūt̉.Incredibile .n. n̄ ē deū talia feciſſe illa corporavt ſi nō peccaſſent illis mēbris: ſicut pedibus īperarent̉: nec cū ardore ſeminarēt vel cū dolore parerēt: ſꝫ poſt pctm̄ motū illuꝫ merueruntquē nuptie ordināt ꝯtinētia cohibet. Infirmitas .n. ꝓna ī ruinā turpitudinis excipit honeſtate nuptiali: ⁊ qd̓ ſanis offm̄ eſſet: egrotis ē ī remediū. Emiſſi ꝗdē de paradiſo ꝯuenerūt ⁊ genuerūt. ſꝫ potuerūt in paradiſo eiꝰ eē nuptie honorabiles ⁊ thorus īmaculatus ſine ardore libidinis: ſine dolore pariendi. Qr̄ ī ꝑadiſo nō coīerūt duobꝰ modis ſoluit.Vr ergo nō coierunt in paradiſo. Qꝛcreata muliere mox trāſgreſſio fcā ē:⁊ eiecti ſūt de paradiſo: vel qꝛ nondūKs.iuſſerat vt coirēt ⁊ poterat dīna expectari auctoritas: vbi ꝯcupiſcētia non augebat.Deus ꝟo nō iuſſerat: qꝛ caſuꝫ eoꝝ p̄ſciebat: deꝗbus hō propagādus erat. Ecce exp̄ſſe habesde modo ꝓcreationis filiorum. Determinatio illius īferioris vite vtrū nati filij ꝑ ſucceſſiōes an ſil̓ oēs tranſferendi fuiſſent.Etermino vero tēporis quo tranſferent̉ ad ſpūalem celeſtēqꝫ vitā: certuꝫaliꝗd ſcriptura nō tradit: ⁊ iō ambiguAum ē: vtrū parentes genitis filijs ꝑfectaqꝫ hūani officij iuſtitia ad meliorē ſtatū trāſferent̉ nō ꝑ mortē: ſꝫ per aliquā mutationē. Anpatres in aliquo ſtatu vite manerēt ligno vitevtentes donec filij ad eundē ſtatū peruenirent.⁊ ſic īpleto nūero oēs ſimul ad meliora trāſferent̉ vt eſſent: ſicut ſctī angeli dei in celis. Dequo Aug. ambigue diſſerit ſuꝑ Geneſim ita īquiēs. Potuerūt primi hoīes ī paradiſo filiosgignere: nō vt moriētibus pr̄ibus ſuccederēt filij: ſꝫ in aliquo forme ſtatu manētibus: ⁊ de ligno vite vigorē ſumētibus: ⁊ filij ad eūdē ꝑducerent̉ ſtatuꝫ: donec īpleto numero ſine morteaīalia corpora in aliā qͣlitatē trāſirēt ī qͣ oīno regenti ſpūi deſeruirēt: ⁊ ſolo ſpū viuificāte ſinecorporeis alimētis viuerēt. Vel potuerūt parē

tes filijs cedere: vt ꝑ ſucceſſiōes numerus īpleret̉. Qui genitis filijs ꝑfectaqꝫ hūani officij iuſtitia ad meliora tranſferent̉: non ꝑ morteꝫ: ſedꝑ aliquā mutationē. Ecce hic habemꝰ de trāſitu hoīs ad meliora: ſꝫ incertuꝫ nobis relinquit̉vtrū ſimul tranſferent̉: an ꝑ ſucceſſiones. Quales procreaſſent filios vtrum perfectaꝫſtaturam ⁊ vſum membrorum habentes qualis primus homo fuit conditus.I ꝟo querit̉ qͣles ſi nō peccaſſet hō fiIlios genuiſſet. vtꝝ videlicet: ſicut ip̄eprimꝰ hō ẜm ſtaturā corporis ⁊ vſusIImēbroꝝ ꝑfectus mox ꝯditus extitit:ita ēt eius filij in ipſo natiuitatis exordio ꝑfectiexiſterent: ꝗ ambulare: ⁊ loꝗ: ⁊ cetera cūcta facere poſſent. Rn̄deri pōt ꝙ filios paruulos naſci oportebat ꝑꝑ materni vteri neceſſitatē. Sꝫvtrū mox nati perfectionē ſtature ⁊ mēbroruꝫvſuꝫ haberēt: an paruuli ⁊ in minori etate cōſtituti vti poſſent mēbrorū officijs: an ꝑ īteruallatemporū eo modo quo nūc fit: ꝑfectionē ſtature ⁊ vſuꝫ mēbroruꝫ recepturi eēt: de auctoritatibus diffinitū nō habemus. Et ſuꝑ hoc Augu. ambigue loquit̉. Mouet nos inꝗt ſi primihoīes nō peccaſſent: vtrū tales filios eēt habituri: ꝗ nec lingua nec manibus vterent̉. Nampropter vteri neceſſitatē forte neceſſe erat paruulos naſci: ſꝫ qͣꝫuis exigua pars corporis ſit coſta: nō tamē propter hoc paruulā viro cōiugeꝫfecit. Un̄ ⁊ eius filios poterat oīpotentia creatoris mox natos grādes facer̄. Sꝫ vt hic omittam: poterat certe eis preſtare qd̓ multis aīalibus preſtitit: quoruꝫ pulli quāuis ſint paruuli:tamē mox vt naſcunt̉ currunt ⁊ matres ſequūtur. econtra homini nato nec ad inceſſuꝫ pedesidonei ſunt: nec manus ſaltem ad ſcalpēdū habiles: ⁊ iuxta ſe māmis poſitis naſcentes: magis poſſunt eſurientes flere qͣꝫ ſurgere. proprievero infirmitati mētis cōgruit hec īfirmitas carnis. His ꝟbis videt̉ īſinuari ꝙ filij etiā paruuliofficijs mēbrorum valerent vti. Quibuſdā nō abſurde placuit ꝙ filij ꝑui naſcerent̉ ⁊ ꝑ acceſſuꝫ tꝑis in ſtatura ⁊ in alijs ſicut nūc ꝓficerent: qd̓ nō eēt vicio cōputandū.UEd cū Aug. ſub aſſertione de his nihil tradat: non irrationabiliter ꝗbuſdam placuit primoruꝫ parentū filios A naſcituros ꝑuulos: ac deīde ꝑ interualla tēporū eadē lege qua ⁊ nūc natiuitatē humanā ordinatā cernimus: ſtature incrementū⁊ vſum mēbroruꝫ recepturos: vt in illis expectaret̉ etas ad ambulandū ⁊ loquendum: ſicut