Diſtin.XX.

G

¶ Utrum īmortalitas ade fuerit eadē cum īmortalitatereſurgentium.V.ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ imO quintum portalitas Ade nō ſueadē cū īmortalitate reſurgentiū. Prīo per hͦꝙ Aug. dicit ꝙ alia eſt īmortalitas quā ī adāꝑdidimus ⁊ alia quā per xp̄ꝫ in reſurrectioneſperamus. ¶ Pͣ. d̓ eodē in idē nō eſt aliqua trāſmutatioſed infra dicet̉ ꝙ ſi adā perſtitiſſet trāſferendus erat deīmortalitate quā habebat in ſpūaleꝫ vitam. ergo īmortalitas ſpūalis qͣlis ē reſurgentiū nō ē eadē cū īmortalitateade. ¶ Pͣ. īpaſſibilitas reſurgentiū eſt quedā ipſoꝝ dosſed adā in primo ſtatu dotē nō habuit: cū dos nō debeatniſi ei qui traducitur in donū celeſtis ſponſi per modumſponſe. ergo ⁊c̄. ¶ Pͣ. ea que cauſant̉ ex diuerſis principiis: oꝫ eē diuerſa: ſed īmortalitas ade cābatur ex innocētiegratia: īmortalitas aūt reſurgentiuꝫ cauſabitur ex habitigl̓ie in beatis. ergo nō eadē īmortalitas ē vtrobiqꝫ.īmortalitas cōporis cōſequit̉ liberSed conra tatē arbitrij ẜꝫ eius diuerſuꝫ ſtatuꝫ.ſed in oībus ſtatibus eſt eadeꝫ libertas arbitrij. ergo eadē ē īmortalitas corꝑis ī pͥmo ⁊ vltīo reſurgentiuꝫ ſtatu.¶ Pͣ. vna ⁊ eadē potentia eſt q̄ prius diſpoſita eſt ⁊ poſtmoduꝫ efficit̉ neceſſitas: ſꝫ corpus hoīs in pͥmo ſtatu eratīmortale: qͣſi ẜꝫ poͣꝫ diſpoſitā tm̄: eo ꝙ poterat mori ⁊ nonmori. ī vltīo v̓o ſtatu erit īmortale ẜꝫ poͣꝫ q̄ ē neceſſitas advitā: qꝛ īpol̓e erit mori. ergo ē vna ⁊ eadē īmortalitas.Reſpondeo dicenqū ꝙ īmortalitas dicit potētiam quādaꝫ ad ſemꝑ viuenduꝫ ⁊ nonmorienduꝫ. hec auteꝫ potentia in natura hūana ex partecorporis nō inuenit̉ niſi in perfecta quaſi potētia obediētie tm̄: eo ꝙ ꝑ principia nature vite ſempiternitas haberinō pōt: ſed cōplementuꝫ huius potentie eſt ex aliquo diuiuo munere gratis collato. ſic ergo īmortalitas duplicitercōfiderari pōt: vel quātū ad potentiā incōpletaꝫ naturalē: ⁊ ſic eſt vna ⁊ eadeꝫ īmortalitas: ſicut vna ⁊ eadē natura: vel quātuꝫ ad minus gratie: qd̓ eſt quaſi formale complens dcāꝫ pōꝫ: ⁊ ſic īuenit̉ differētia vtriuſqꝫ īmortalitatis ⁊ īpaſſibilitatis: qꝛ pͥma fuit ꝑ gr̄aꝫ īnocētie. vltima v̓oerit ꝑ donū glorie. In primo eniꝫ ſtatu talis erat victoriaaīe ſuꝑ corpus: vt nihil ī corpore fieri poſſet qd̓ aīe aduerſaret̉: ſed in vltīo ſtatu amplior erit victoria in hoc ꝙ proprietates aīe quodāmō in corpus redūdabunt: vt corpusagile ⁊ lucidū ⁊ ſpirituale efficiat̉ ⁊ īpaſſibile. Et ꝑ hoc pꝫreſpōſio ad vtrāqꝫ partē.¶ Expoſitio textus.ſtatu fuit corpꝰ hoīs ⁊c̄) vjN primo geī ꝙ tale etiā erit in tertioſtatu cū aīal genus hoīs ſit ⁊ ſemper de ſpeciepredicetur. Et dicēdum ꝙ differt aīal ⁊ aīaleLquātuꝫ ad noīs ſignificationeꝫ: qꝛ aīal noīatnaturaꝫ generis que a ſpecie nunquā remouetur: vn̄ ſemper hō dicetur aīal: ſed aīale dicit aliqd̓ denoīatum ex natura aīalis. cū auteꝫ denoīatio proprie ſit ab eo qd̓ eſt formale ⁊ perfectiuuꝫ rei: illi tantuꝫ aīale eſſe cōpetit in quoproprietates aīalis quātuꝫ ad aliquid denoīantur. Hę aute ſūt in quibus hō cū alijs aīalibus cōuenit: ⁊ iō qui brutales motꝰ ſeꝗt̉ .i. paſſiōes ſenſitiue ꝑtis aīalis hō ab Apoſtolo dicit̉. pͥme. Cor. 2. qꝛ ergo in primo ſtatū hoīem oportebat occupari circa opera nutritiue ⁊ generatiue ſine ꝙbus vitaꝫ cōſeruare nō poterat: ideo aīalem vitaꝫ dicebatur habere. Corpꝰ propter peccatum mortuū ⁊c̄.) Uidetur hoc eſſe falſum ⁊ expoſitio inſufficiens que adiungit̉quia quod in futuruꝫ neceſſarium eſt: nondum tamen dicitur eſſe factum. ergo ⁊ ſi ex peccato neceſſitateꝫ mortishomo incurrat: nō tamē corpus eius mortuuꝫ dici debet.

Et dicendum ſcd̓m quoſdaꝫ: ꝙ homo poſt peccatuꝫ eſt incontinuo actu deficiendi vſqꝫ ad mortē: ſecūdū ꝙ diciturſapientie quinto. Continuo nati deſinimus eſſe: ⁊ ideo ſtatim homo mortuus poteſt dici. Sed hoc videtur redirein opinioneꝫ Eracliti qui ponebat oīa moueri ſemper. volebat eniꝫ oēm tranſmutationeꝫ que in lōgo tempore cōtingit: puta augmēti diuidere ſecūdū oēs particulas tēporis: vt in qualibet parte temporis eſſet aſſignare aliā partem motus: ſicut eſt in motu locali: qui ſolus proprie ⁊ vere continuus eſt: vt in octauo phyſicoruꝫ cōmentator dicit: ⁊ hoc ſatis a philoſophis improbatur. ¶ Preterea. nōeſt impoſſibile ꝙ duo motus contrarij ſint continui. Unde cum generatio ⁊ corruptio ſint contraria: oportet ītertempus generationis ⁊ corruptionis eiuſdem rei eſſe aliquod tempus in quo non corrumpitur nec generatur.¶ Et preterea: adhuc non deberet dici mortuuꝫ: ſed mori. Et ideo aliter dicēduꝫ eſt ꝙ expoſitio Auguſtini eſt ſufficiens. vt .ſ. ex hoc mortuū dicatur: quia neceſſitatē mortis habet: quod eniꝫ eſt in futuruꝫ neceſſariuꝫ: ⁊ ſi nonduꝫin actu in ſeipſo: eſt tamen iā determinatuꝫ in cauſa ſua:vt quodāmodo poſſit dici eſſe. Unde ⁊ de ortu ſolis ⁊ luminariuꝫ ⁊ occaſu ⁊ eclypſibus fiunt demōſtrationes. vtde his que ſunt ſemper: quia cauſas determinatas habētquas non cōtingit aliquomodo deficere. Unde dicit Augu. 9. ſuper Geneſiꝫ ꝙ hoc modo dicitur corpus hoīs poſtpeccatuꝫ mortuuꝫ: ſicut a medicis homo infirmus deſperatus propter īpoſſibilitateꝫ euadendi dicitur mortuus.(Qd̓ autē dicitur continuo nati ⁊c̄.) Nō ē intelligenduꝫquaſi tranſmutatio corruptionis hoīs ſit toto tēpore viteeius in actu: ſed vel hoc dicit̉ propter breuitateꝫ vite: qd̓eniꝫ paruꝫ eſt quaſi nihil eſſe videtur. vt dicitur in ſecundo phyſicorum: vel quia dies ad vitaꝫ determinati a deocōtinuo labuntur. (Qd̓ erat ei de ligno ⁊c̄.) Uidet̉ ꝙ hocdictuꝫ redeat in fabulas antiquorum quas philoſophusderidet ⁊ improbat in tertio metha. qui dicebant deos ꝗguſtauerunt de quodaꝫ cibo factos eſſe īmortales: aliosautem remanſiſſe mortales. Sed dicenduꝫ ꝙ nō eſt ſimile: quia illi fabuloſe totaꝫ cauſam īmortalitatis cibo conferebant. Augu. vero non intendit ꝙ lignum vite eēt pͥncipalis cauſa īmortalitatis: ſed quoddā ad īmortalitateꝫcōadiuuans. vt dcm̄ eſt. Non ꝙ poſſet nō mori ⁊cͣ. Ad huius queſtiōis ſolutionē ſcienduꝫ ꝙ ⁊ ſi preceptū exteriusnō accepiſſet: tamen interior ratio dictabat terminato tēpore cibum ſumendū eſſet: ⁊ ideo ſi cibuꝫ nō aſſumpſiſſettam de illo ligno qͣꝫ de alijs contra legeꝫ naturaleꝫ fuiſſꝫ:⁊ ideo peccaſſet ⁊ mortuus fuiſſet.¶ De mō procreationis filiorū ſi nō peccaſſent⁊ quales naſcerentur filij. ¶ Diſtin. Xx.Oſt hoc videndū eſt qualiter primi parentes ſi nō peccaſſent filiosprocreaſſent: ⁊ quales ipſi filij naſcerentur. Quidā putant ad gignēdos filios primos homines in paradiſo miſceri nō potuiſſe niſi poſt peccatū dicentes concubitum ſine corruptiōe vel macula non poſſe fieri: ſꝫ ante peccatum: nec corruptio nec macula in hoīe eē poterat: quoniaꝫ expeccato hec conſecuta ſunt: ad qd̓ dicēduꝫ ē ꝙſi n̄ peccaſſent primi hoīes ſine oī pctō ⁊ macula in ꝑadiſo carnali copula ꝯueniſſent. ⁊ eēt ibithorꝰ īmaculatus ⁊ mixtio ſine concupiſcētia