Diſtin.VIX.Qō I.

Diſtin.turaliter vitā corpori infundit. ergo ēt natural̓r in ꝑpetuū vitā in corꝑe ꝯtinuaſſet. ¶ Pͣ. vt dicit Aug. ii. ſuperGen̄. ⁊ ph̓s in. 3. de aīa. Agēs eſt nobiliꝰ patiente. ſed corpus ade ē nobiliſſimū corpoꝝ: erat ergo a nullo corꝑe pati poterat. vt corrūperetur ēt ẜm cōditionē nature ſue.¶ Pͣ. corruptio contingit in corꝑibꝰ mixtis: ex hͦ ꝙ aliquod elemētoꝝ p̄dominans armoniā mixtionis diſſoluit. ſꝫ corpꝰ ade erat tēperatiſſimū. gͦ vr̄ ꝙ nō poterat ibiſeꝗ corruptio naͣlis ꝑ exceſſū alicuiꝰ ꝯͣrij. ¶ Pͣ. corruptionaͣlis aīaliū ꝯtingit ex cōſumptiōe humoris naͣlis: ſed incorꝑe ade ſi aliꝗd deꝑdebat̉ poterat ꝑ cibū aſſumptumreſtaurari: p̄cipue cum ip̄e quātitatē deꝑditi ⁊ virtutemcibi aſſumpti cognoſceret: ⁊ in edēdo modū ꝯſeruaret. gͦvr̄ ꝙ nūqͣꝫ naͣliter corruptꝰ fuiſſet. ¶ Pͣ. illa dicimꝰ naturaliter euenire que ex rōnibꝰ ſeminalibꝰ rebus īditis cōſequunt̉: ſed ꝑ v̓tutē ligni vite immortalitatē ꝯſecutꝰ fuiſſet: vt in lr̄a dr̄. gͦ vr̄ cū lignū illud eēt corpꝰ naͣle ꝙ naͣliter vitam conſeruare potuiſſet.eſt: quia Diony. dicit in qͣrto capi. deSed Contra piui. no. ꝙ data nālia demones perpctm̄ nō ꝑdiderūt: ſed hō nō ampliꝰ qͣꝫ demon peccauit.ergo ſi īmortalitatem naͣliter habuiſſet eam nullatenusamiſiſſet. ¶ Pͣ. dr̄ię ꝯſequunt̉ ex pͥncipijs eēntialibꝰ ſpeciei: ſꝫ mortale ē dr̄ia hoīs. gͦ ex naturalibus pͥncipijs homo habet ꝙ ſit mortalis: cum ergo naturaſpeciei eadeꝫſit ante peccatū ⁊ poſt: videtur ꝙ ante peccatum etiamnaturaliter mortalis erat.dicēdo ꝙ īmortalitas illa ⁊ impaſſiReſponde Opilitas quā hō habuit in primo ſtatunon inerat ſibi ex ſuis pͥncipijs naͣe: vt dcm̄ eſt: ſed ex beneficio conditoris. vnde naͣlis ꝓprie dici nō pōt: niſi forte naͣle dicatur oē illud qd̓ natura incipiens accepit: ſedꝯtra multiplices modos corruptionis ⁊ cauſas: pluribusremedijs a corruptōe ꝯſeruabatur. Eſt enī qͣdruplex modus quo corꝑa aīalium corrūpūtur. Primꝰ ē qui cōiterinuenit̉ in oībꝰ generabilibꝰ ⁊ corruptibilibꝰ ex hͦ ꝙ resmaͣles hn̄t virtutem finitā ad eēndum. vnde opꝫ ꝙ oēscerto periodo corrūpātur: vt in ſcd̓o de generatione dr̄.Scd̓s ē cōis oībus corꝑibus mixtis ex exceſſu inordinato alicuius ꝯͣriorum. ¶ Et contra. vtrūqꝫ illoꝝ defectūſubuenibatur homini ꝑ quādā virtutē anīe collatā ad hͦvt ẜm cōditiōem ſuā maͣm perficeret: vt ſicut ip̄a aīa hꝫeē indeficiens: ita indeficiens eē corꝑi tribueret ⁊ perpetuam eqͣlitatē complexionis Tertium modū corruptionis ꝓprium hn̄t corpora aīata: ſicut ⁊ ꝓpͥum modum generationis ex hoc .ſ. ꝙ calor qui eſt inſtrm̄ aīe humidumcōſumit in quo eſt vita: ⁊ contra hunc defectū ſubueniebatur ſibi duplici beneficio: qꝛ per eſum alioꝝ lignorumparadiſi reſtaurabatur ꝯtinua deperditio facta in corpore ſicut ēt in nobis fit per cibos ꝗbꝰ vtimur: ſed qꝛ illudquod ex nutrimēto cōuertitur: non ē adeo perfecte ſubſiſtens virtuti ſpecici: ſicut quod pͥus erat: eo ꝙ v̓tutes naturales ſemꝑ debilitantur in agēdo: ideo in nobis opꝫ ꝙin fine ſequatur diminutio quando virtus ſpeciei adeodebilitatur ꝓpter mixtionem extranei: ꝙ non pōt fieritanta reſtauratio quanta fit conſumptio ⁊ ſic in fine opꝫconſumptionem eſſe: vt ph̓s in primo de generatione dicit: ⁊ ponit exemplum de vino cui ſemper admiſcet̉ aqͣ:quod tandem aquoſum fit. Sed ad hoc ſubueniebat eilignum vite: cuius virtute diuinitus conceſſa alimentuꝫaſſumptum īperfectam aſſimilationeꝫ adducebatur. ꝑꝑquod ēt a quibuſdam dicitur: ꝙ ad re ſtaurationē humidi radicalis deperditi conferebat. Quartus autem modus corruptionis eſt per violentiam ab aliquo extrinſeco agēte: ſicut per inciſionem gladij: vel aduſtionē ignis:

⁊ ho. Et ab hoc modo corruptionis conſeruabat hominēilleſum diuina prouidentia: per quam decretum erat. vtnullū nocumētū hō pateretur in corꝑe: niſi pͥus a mentisinnocētia deuiaſſet.gͦ dd̓m: ꝙ aīe nō ē naͣle infūdere viAd primum tā: niſi tali corꝑi .ſ. qd̓ eſt ſic complexionatū ⁊ organizatū: ⁊ manēte tali diſpōne corꝑis vitacōtinuatur ab aīa: ſed hāc nō ē pol̓e ſemꝑ durare ẜm poteſtatē inferioris naͣe. vnde nō oꝑꝫ ꝙ īmortalitas ſit naturalis. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ impol̓e eſt aliquod mixtū eſſein quo nō predominetur alteꝝ ꝯͣrioꝝ multis de cauſis.Prīo cū naͣe elementares ſe hēant qͣſi maͣliter ad formāmixti: nō poſſet mixtū cōſeꝗ vnā formam ſimpl̓r: niſi elementa aggregarēt̉ in vnū hͦ mō ꝙ vnū ſit formale ⁊ p̄dominās. Scd̓o: qꝛ ad mixtionē exigit̉ elemētoꝝ alteratioquam eſſe non contingeret ſi ponerentur eoruꝫ equalesvirtutes: oportet enim ꝙ virtus alterantis virtutem alterati excedat. Tertio: quia nullum locum naturalē haberet ſi nullum elementum in eo dominaretur: ⁊ ita necmotum naturalem in quo deficeret a proprietate corporis naturalis. Quarto: quia in animatis ſpecialiter caloreſt inſtrumentum anime: vt in ſecundo de anima dicitur. vnde opꝫ calorem predominari: ⁊ ſic opꝫ ꝙ in quolibet mixto tandem ſequatur corruptio. ¶ Ad tertiū dicēdū: ꝙ nihil ꝓhibet illud quod eſt nobilius ſimpl̓r eſſeminꝰ nobile ẜm aliꝗd: ſicut caro humana q̄ quidē ẜꝫ naͣꝫſue ſpeciei nobilior eſt gladio: tn̄ ẜm ꝓprietatem duri etmollis: eſt ignobilior: quia durum noīat poͣm naturalemreſpectu illius rei: cuius molle in potentiaꝫ ducit: ⁊ eodēmodo ē ignobilior qͣꝫ ignis cum habeat in potentia calorem quem ignis habet actu. actus vero ſemper potentiaeſt nobilior: ⁊ ideo contingit corpus nobilius ab ignobiliori pati ẜm naͣm: vt corpus aīalis ab igne. ¶ Ad qͣrtuꝫdd̓m ꝙ illud quod ex nutrimento in carnem conuertit̉ſemꝑ efficit̉ minus ac minus habens de virtute ſpeciei:tum quia virtus naͣlis ex actione debilitatur: eo ꝙ agensſimul patitur: vt in ſexto ph̓icoꝝ dicitur: tuꝫ quia perfectius recipit virtutes ſpeciei quod per ſe gn̄at. qͣꝫ qd̓ generat̉ per admixtōeꝫ ad alteꝝ: ſicut vinū quod generat̉in vite virtuoſiꝰ eſt qͣꝫ hoc quod adgeneratur ex addition aque tranſumpte in vinum: ex cuius etiā admixtōetotum vinum debilitatur. tum etiam quia omnis virtusquāto plus ē vnita tāto efficacior eſt ad agēdū: ⁊ quantomaͣ magis multiplicat̉: tanto calor naturalis magis diffunditur: vnde eſt minus potens ad conuertenduꝫ: ſicutetiam in libro de aīalibꝰ dicit ph̓s ꝙ animalia que hēntmagnum cor ſunt timida: quia calor in magno corde eſtdiſperſus: ⁊ in paruo congregatus: ⁊ ideo in puero tantude alimento conuertitur: quod ſufficit nō ſolū ad reſtaurationem deperditi: ſed etiā ad augmentū: ſed poſtea cōuertitur ſolum hͦ qd̓ ad reſtaurationeꝫ deperditi ſufficit.tandem vero non tantum natura poteſt ꝯuertere qͣꝫtumdeperditur. vnde opꝫ ꝙ ſequatur diminutio ⁊ tandē corruptio. Et ideo per virtutem naturalem hoc non pōt cōtingere: vt per ſumptionem cibi vita hominis perpetuoconſeruaretur. ¶ Ad quintuꝫ dd̓m: ꝙ lignū vite nō eratpͥncipalis cā immortalitatis ſed coadiuuans ad cōtinuationem vite modo predeterminato: ⁊ ideo īmortalitasnon eſt iudicanda naturalis propter virtutem ligni viteſed magis gratuita propter virtutem anime ſupra naturam collatam que pͥncipalis cā īmortalitatis erat. ¶ Etpreterea in rebus viuētibus nō dr̄ aliquid naturale niſiquo: l ex pͥncipio intrinſeco cōſequit̉: qͣꝫuis ēt ꝑ actiōemqͣrūdā reꝝ naͣlium extrinſecꝰ agentiū aliquid in eis efficiatur: vt pꝫ in vſtione ⁊ alijs ſimilibus.