Diſtin. XVII.Mō III.

6 1

Diſtin. XVII.nendeat a corpore qͣꝫtum ad ſuuꝫ eſſe vel qͣꝫtum ad ſuuꝫ finem: depēdet tamē quodāmodo qͣꝫtum ad ſuum pͥncipiū:cuius ratio eſt: qꝛ cuꝫ vniuerſalia nō habeāt aliqd̓ eē niſi inaīa: oportet ꝙ quicquid in eē nature ꝓducitur: ꝓducat̉ ẜꝫhoc ꝙ īdiuiduatur. cuꝫ gͦ anima eē īdiuiduatū nō poſſit hahere: niſi ẜm ꝙ cōiungitur corpori vt forma eius vt ꝓbatūeſt: oꝫ ꝙ nō īcipiat eſſe niſi in corpore: ſꝫ tn̄ in corpore acquiritur ſibi eſſe abſolutū nō dep̄ſſum vel obligatū ad corpusa ideo etiā poſt deſtructionē corporis manet ẜm ſuū eſſe īdiuiduata ⁊ diſtincta ab alia anima. ¶ Ad ꝗntuꝫ dd̓m: ꝙaīa ⁊ angelus in hoc cōueniūt: ꝙ vtrūqꝫ eſt ſubſtātia ſubſiſtens: eē abſolutū habēs: ⁊ ꝙ maͣm ꝑtem ſui nō habēt: ex qͣbus cōſequitur ītellectualitas in vtroqꝫ: in hoc tamē differunt ꝙ cum natura angelica ſit ſublimior ⁊ deo ꝓpinquioracquirit̉ ſibi eſſe altius in cuiꝰ participatione nullo modocorpꝰ adduci poteſt: ac per hoc nec angelus pōt forma corporis eē: ſꝫ aīe acquirit̉ eſſe inferius ⁊ minus nobile in quocorpus ſibi vnitur: vt vnū ſit aīe eſſe ⁊ corporis: qd̓ eſt eē cōiuncti: ⁊ ideo eſt forma corꝑis ⁊ īdiuiduatio ſua eſt ex vnione eius ad corpus: ⁊ de hoc etiā in pͥmo lib. di. 8. habitū eſt.¶ Ad ſextū dd̓m. ꝙ eēntialis vniuerſi perfectio cōſiſtit inſpeciebus: accidētalis vero in īdiuiduis: cum gͦ multiplicetio aīaruꝫ nō ſit ẜm diuerſaꝫ ſpēm: ſꝫ ẜm numerū tm̄ relinquitur ꝙ per hͦ ꝙ multe aīe qͦttidie creant̉ nihil ad eēntialē vniuerſi ꝑfectiōeꝫ adiungit̉: ſꝫ ad accn̄taleꝫ tm̄: ⁊ hͦ non¶ Queſtio.eſt īcōueniens.III.Einde queritur minis ex parte corde formatione hoporis. Et circa hoc queruntur duo. Primo de qͣnatura corpus hoīs cōpoſitum ſit. Secundo deloco corporali in quo poſitus eſt .ſ. in paradiſo.¶ Utruꝫ in compoſitione hoīs ſit aliquid de natura corpo(ris celeſtis.ſic procedit̉. Uidet̉ ꝙ inD primum compoſitōe corporis humani ſit aliqͣ pars de natura corporis celeſtisAEideꝫ enim forme debet̉ idē ꝑfectibile: ſꝫ forma corporis humani cōuenit in naͣ ītellectuali cū forma ſiparata que corpus celi mouet. gͦ videt̉ ꝙ aliquid de naturaceleſtis corporis in cōpōne humani corporis veniat. ¶ Pͣimpoſſibile eſt cōtraria ad maximā equalitatē venire: niſiper aliquid cōcilientur: ſꝫ nō poteſt cōtraria conciliare niſiquod eſt a cōtrarietate remotū: quale eſt īter corpora ſolūcorpus celeſte. gͦ opꝫ ad compoſitionē corporis humani: inquo ad maximā equalitatē el̓ta ꝑueniunt aliꝗd de naturacorporis celeſtis aduenire. ¶ Pͣ. Auicē. dic̄ ꝙ ſpūs qui permēbra diffundunt̉ ſunt de naͣ lucis: h̓ aūt eſt naͣ ꝗnti corporis. vn̄ ēt ph̓s dicit in 2º de aīa. ꝙ lucidum ⁊ dyaphonū īuenit̉ in īferioribꝰ corporibꝰ ẜꝫ ꝙ cōicant cū ſuꝑiori corpore.gͦ videt̉ ꝙ in corpore humano ſit aliꝗd de eēntia corꝑis celeſtis. ¶ Pͣ. ſicut dicit ph̓s in. 16. de aīalibus: oꝫ ꝙ in ſemīeſit triplex calor .ſ. calor el̓tarꝭ .ſ. igneꝰ ⁊ celeſtis ⁊ vitalis quieſt aīe: ſꝫ accidētia: īdicant naͣm vt in pͥmo de aīa dr̄. gͦ videtur ꝙ p̄ter naͣm el̓tarem ſit etiā in corpore hoīs natura celeſtis ⁊ naͣ aīe. ¶ Pͣ. hō dr̄ mīor mūdus: qꝛ in eo oīum creaturarū naͣe ꝯcurrunt: ſꝫ corpus celeſte eſt maxīa ꝑs vniuerſi. gͦ vr̄ ꝙ aliꝗd de naͣ illius corporis veniat in compoſitionem corporis humani.Quicquid venit in compoſitionē corSed contra. poris humani eſt aliquo modo perfectum ab aīa: ſꝫ quicquid incipit eē ſub aliqͣ forma ſubſtantiali eſt gn̄abile ⁊ corruptibile. aīa vero ſub̓alis forma ē. cūergo natura corporis celeſtis ſit īcorruptibilis ⁊ īgn̄abilis.videt̉ ꝙ ad cōpoſitionē corporis humani nō veniat. ¶ Pͣ.vt in pͥmo ce. ⁊ mun. ph̓s dicit. idē eſt locus naͣlis totius cor

L6poris ⁊ partis eius: ſed locus corporis celeſtis eſt ſupra elemēta. ergo nihil de natura illius corporis poteſt h̓ eē niſiſicut in loco in naturali: ⁊ per motum violētum. illius autēcorporis nō poteſt eē violētus motus cū motꝰ eius circularis ꝯͣriū nō habeat: vt in pͥmo ce. ⁊ mū. ꝓbat̉. cū tamē oporteat motū violētū naͣli ꝯͣriuꝫ eē. gͦ nihil de natura corporisceleſtis ad cōpoſitionē hoīs venit.Reſpondeoᵈᵐᵐ ᵐali quid venire in compoſitionē alicuius cōtingit dupl̓r. Aut ꝑ eēntiam ſuā ꝑ modū pͥncipij maͣlis vel formalis: ⁊ ſic nullo mōaliꝗd de naͣ corporis celeſtis venit in compoſitiōeꝫ humani corporis: qꝛ ꝙ plura corpora veniāt ad cōſtitutionē vniꝰh̓ nō poteſt eſſe niſi tribus modis: vel per ſimplicem aggregationeꝫ: ſicut ex lapidibus fit aceruus: vel per compoſitionem que eſt cum ordine partium determinato ⁊ ligamēto: ſicut ex lignis ⁊ lapidibus fit domus: vel per mixtioneꝫſicut ex elemētis efficit̉ mixtum. nullo autē iſtoꝝ modorūpoteſt aliqͣ pars corporis de natura celeſtis corporis in cōpoſitiōeꝫ humani corporis venire: qꝛ in pͥmis duobus modis: oportet vnamquāqꝫ partium eſſe diſtinctam ẜm ſituꝫab alia: non autē videmus h̓ in compoſitiōe humani corporis ꝙ ſit ibi aliquid de natura corporis celeſtis ab alijs ſcilicet elemētis ẜm ſitum diſtinctum. In tertio auteꝫ modooportet adeſſe alterationē componētium: quia mixtio eſtmiſcibilium alteratorum vnio: vt in primo de generationedicitur natura autem celeſtis inalteriabilis eſt. Alio auteꝫmodo venit aliquid in compoſitionē alicuius per effectuꝫvirtutis ſue: ⁊ hͦ modo natura corporis celeſtis venit in cōpoſitionem corporis humani ⁊ omnium mixtorum corporum: quia nihil cōſequitur formam ſubſtātialē niſi per virtutem celeſtē: eo ꝙ corpus celi eſt pͥmum alterās cuius virtute omnes alteratiōes regulātur: ⁊ ad fines proprios producuntur. Quidam tamē dicunt aliquid de natura corporis celeſtis venire in compoſitione humani corporis eſſentialiter quaſi concilians elemēta: ⁊ h̓ dicunt eſſe luceꝫ quāponunt corpus eſſe. Sed hec poſitio falſo fundamēto innititur dum ponit lucem eſſe corpus vt ſupra dictuꝫ eſt: quoremoto veritatem haberet quodāmodo: qꝛ vt ſupra dictūeſt virtutes corporum celeſtium participātur ab inferioribus corporibus mediāte luce: nec tamē adhuc eēt de compoſitiōe humani corporis corpus celeſtis nature: quia illalux nō eſt forma ſubſtātialis corꝑis humani: ſꝫ aliquo modo eſt cauſa eius: ⁊ de h̓ ſupra dictū eſt di. 13.Ad primum pus humanum nō eſt eiuſdē ſpēi cuꝫergo dicēdum: ꝙ aīa que mouet cornaͣ q̄ mouet corpus celeſte: qͣꝫuis ſit ſimillima ſibi īter oēsformas naͣles. vn̄ nō oꝫ ꝙ aliꝗd d̓ celeſti corꝑe ſit eēntial̓rpars humani corporis: ſꝫ ꝙ humanū corpꝰ maxime celo ſimiletur qd̓ ꝯtingit in hͦ ꝙ ē tēperatiſſime ꝯpl̓onis ⁊ maxīerecedēs a ꝯͣrietate dū ad mediū ꝑuenit qd̓ neutrū ē ꝯͣrioꝝ.¶ Ad ſcd̓ꝫ dd̓m: ꝙ ad illā el̓toꝝ ꝯciliatiōeꝫ ſufficit effectꝰv̓tutis celeſtis. vn̄ nō oꝫ corpꝰ celeſte compoſitionē humani corporis eēntial̓r īgredi. ¶ Ad tertiū dicēdū: ꝙ nō oportet omnē qd̓ eſt lucidū ꝑtinere ad naͣm quinte eſſentie niſiper ſimilitudinem ⁊ cōuenientiaꝫ quādā. vnde quāto corpus fuerit nobilius tāto magis ꝑticipat ꝓpͥetates eius. vn̄in igne eſt plus de luce qͣꝫ in aere: ⁊ ſic deīceps. nō gͦ intēditAuicē. dicere ſpiritus eē de natura quinte eſſentie cuꝫ poſtipſe dicat/ ex quibuſdaꝫ cibis vel potibus ſubtiliores ⁊ clariores ſpūs generari. ¶ Ad quartū dd̓m: ꝙ in ſemine noneſt calor celeſtis corporis qui ſit in corꝑe celeſti ſic̄ ī ſub̓to.ſic .n. ſeq̄ret̉: corpꝰ celeſte ī ſemīe eē: ſꝫ ꝙ v̓tus corporis celeſtis oꝑat ī ſemīe: ſic̄ v̓tꝰ motoris pͥmi relinꝗt̉ ī īſtr̄o. ¶ Adꝗntū dd̓m ꝙ nō oīa veniūt ī compoſitiōe humani corꝑis ꝑeſſentiam: ſed ꝑ ſimilitudinē ⁊ conuenientiam quandam