Diſtin.dici pōt ꝙ creata nihil hoī nocuiſſēt ſi n̄ peccaſſet. Puniēdoꝝ nāqꝫ vicioꝝ ⁊ terrēdoꝝ: vl̓ ꝓbāde ⁊ ꝑficiēde ꝟtutis ca nocere ceperūt. Fuerūt gͦ creata īnoxia: ſꝫ ꝑ pctm̄ fctā ſunt noxia.¶ Utrum minuta aīalia tunc creata fuerint.E ꝗbuſdā ēt minutis aīantibꝰ q̄ſtio ēvtꝝ ī primis ꝯditionibꝰ creata ſint: anex rebꝰ coruptis poſtea orta ſint. PleEraqꝫ .ij. de hūidoꝝ corporū vicijs velexaltationibꝰ: ſiue d̓ cadaueribꝰ gignūt̉. Quedā ēt d̓ corruptiōe lignoꝝ ⁊ herbaꝝ ⁊ fructuū:⁊ deꝰ actor oīuꝫ ē. Pōt āt dici ꝙ ea q̄ d̓ corꝑibꝰ aīaliū maxīe mortuoꝝ naſcūt̉ cū aīalibꝰ creata nō fuerīt niſi potētial̓r ⁊ maͣl̓r. Ea ꝟo q̇ extra vl̓ aꝗs naſcūt vel ex herbis que terra germināte orta ſūt: tūc creata fuiſſe n̄ īcōgrue dici p̄t¶ Quare poſt omnia factus eſt homo.Mn̄ibꝰ at creatis atqꝫ diſpoſitis noAuiſſime ſcūs ē hotāqͣꝫ dn̄s ⁊ poſſeſſorꝗ ⁊ oībꝰ p̄ferēdus erat. Vn̄ ſeꝗt̉. VigAdit deꝰ ꝙ eēt bonū ⁊ ait. Faciamꝰ hominē ⁊c̄. Sꝫ an̄qͣꝫ de hoīs creatiōe tractemꝰ:qd̓ ſupra breuiter tetigimꝰ: pleniꝰ ꝟſantes: clariꝰ faciamꝰ. In hac .n. reꝝ diſtīctione catholicitractatores diſſētire: vt ſupra diximꝰ: inueniūtur. Alijs dicētibꝰ res creatas atqꝫ diſtīctas ẜꝫſpēs ſuas ꝑ īterualla. vi. dieꝝ. Quoꝝ ſnīe. quialr̄a geneſis magis īſeruire vr̄ atqꝫ catholica eccleſia magis approbat. iō hactenꝰ ſtudioſe docuimꝰ qūo ex illa cōi maͣ priꝰ īformiter fca: poſtea reꝝ corꝑaliū gn̄a ꝑ ſex dieꝝ volumīa diſtīctim ſint formata. Alijs āt vr̄ ꝙ nō ꝑ interuallatꝑoꝝ fcā ſint: ſꝫ ſil̓ ita formata ad eē prodierīt.Qd̓ Aug. ſuꝑ geneſiꝫ pluribꝰ modis nitit̉ on̄dere. dicēs elemēta qͣtuor ita formata: ſic̄ mōapparēt ab initio extitiſſe: ⁊ celū ſyderibꝰ ornatū fuiſſe. Quedā ꝟo nō formal̓r ſꝫ maͣl̓r tuncfca fuiſſe: q̄ pꝰ ꝑ tpus acceſſū formal̓r diſtīctaſūt: vt herbe: arbores: ⁊ forte aīalia. Oīa ergoin ip̄o tꝑis initio fcā eē dicūt. ſꝫ q̄dā formal̓r ⁊ẜꝫ ſpēs qͣs hr̄e cernimꝰ: vt maiores mūdi ꝑtes:q̄dā ꝟo maͣl̓r tm̄: ſꝫ vt dicūt: Moyſes loquēsrudi ⁊ carnali ppl̓o locutiōis modū tēperauitde deo loquēs: a ſil̓i hoīs ꝗ ꝑ moras tempoꝝoꝑa ſua ꝑficit: cū ip̄e oīa oꝑa ſua fecerit. VndeAug. Iōqꝫ inꝗt moyſes diuiſim refert deū illaoꝑa feciſſe: ꝗa nō potuit ſil̓ ab hoīe dici. quoddeo ſil̓ potuit fieri. Itē potuit diuidere ſcriptura loquēdi tꝑibꝰ: qd̓ deꝰ oꝑandi tꝑibꝰ n̄ diuiſit.Illi ꝗ his auctoritatibꝰ ⁊ alijs huiuſmōi inherētes dicūt qͣtuor elemēta atqꝫ celi luminariaita formata nl̓ eē ⁊ hūiſſe illos ſex dies: quos
ſcriptura memorat ſex reꝝ gn̄a. xij. diſtinctiones appellāt: q̄ ſil̓ facte ſunt: partiꝫ formaliterpartim cauſaliter.¶ Qūo ītelligēdū ē deū reꝗeuiſſe ab oī oꝑe ſuoAꝫ d̓ ſeptīo die reꝗe aliꝗd nos eloꝗopꝫ. Scriptū ē qꝛ ꝯpleuit deꝰ die ſeptīo opꝰ ſuū ⁊ reꝗeuit die ſeptio abAvniuerſo oꝑe qd̓ patrarat. Reꝗeuiſſe dr̄ deꝰ ſeptīo die nō qͣſi oꝑando laſſus: ſꝫ abvniuerſo oꝑe reꝗeuit: qꝛ nouā creaturā facereceſſauit. Reꝗeſcere .n. ceſſare dr̄. Un̄ ī apocalipſi. Nō hēbat reꝗē dicētia. Scūs: ſcūs: ſanctꝰ.i. dicere nō ceſſabant. Reꝗeuiſſe igr̄ deus dr̄qꝛ ceſſauit a faciēdis gn̄ibus creature: qꝛ vltranoua nō ꝯdidit. Vſque nūc tn̄ vt veritas ī euāgelio ait. Oꝑat̉ pr̄ cū filio .ſ. āminiſtrationemeorūdē geneꝝ q̄ tūc inſtituta ſūt. Creatoris enīꝟtꝰ cā ſubſiſtēdi ē oī creature. Qd̓ gͦ dr̄ pr̄ meus vſqꝫ mō oꝑat̉: ⁊ ego operor illud vniuerſecreature cōtinuā admīſtratiōem on̄dit. Die gͦſeptīo reꝗeuit: vt nouā creaturā nō faceret vlteriꝰ: cꝰ maͣ vl̓ ſil̓itudo nō p̄ceſſerit: ſꝫ vſqꝫ nūcoꝑat̉. vt qd̓ ꝯdidit ꝯtīer̄ ⁊ gubernare n̄ ceſſet.¶ Qual̓r accipiēdū ſit ꝙ deus dr̄ ꝯpleſſe opusſuū ſeptio die cū tūc reꝗeuit ab oī opere ſuo.Ed querit̉ qūo ſeptīo die dicat̉ deꝯpleuiſſe opus ſuū cū ab oī oꝑe illodie reꝗeuerit: nec aliqd̓ genꝰ nouumDireꝝ fecerit. Alia trāſlatio hꝫ. Cōſūauit deꝰ die ſeptīo oꝑa ſua: q̄ nihil qōnis affert:ꝗa māifeſta ſūt q̄ ī eo fcā ſunt ⁊ eo die oīuꝫ cōſūmatio ꝑfca ē: ſicut ſcriptura on̄dit. cum ait.Uidit deꝰ cūcta q̄ fecerat: ⁊ erāt valde bona.Oīa ꝗdē naͣliter bona erāt: nihilqꝫ in ſui naͣ vicij habētia. Et ſunt bona q̄ ꝯdidit deꝰ ēt ſingl̓aſil̓ ꝟo vniuerſa valde bona: qꝛ ex oībꝰ cōſiſtitvniuerſitas āmirabilis pulchritudo ī qͣ ēt illudqd̓ malū dr̄ bn̄ ordinatū ⁊ loco ſuo poſitū eminētiꝰ ꝯmēdat bona vt magis placeant ⁊ laudabiliora ſint dū ꝯꝑant̉ mal̓. Sexta gͦ die fcā eſtoīum opeꝝ ꝯſūmatio. Iō p̄miſſa orit̉ q̄ſtio .ſ.qūo dicat̉ deꝰ die ſeptīo opꝰ ſuū cōpleſſe: qd̓ hebraica ꝟitas hꝫ: ī quo tn̄ nihil nouū creaſſe dr̄.niſi forte dicat̉ die ſeptīo cōpleſſe opꝰ ſuuꝫ: ꝗaip̄ꝫ bn̄dixit ⁊ ſāctificauit: ſic̄ ſubijcit ſcriptura.Bn̄dixit die ſeptīo ⁊ ſcīficauit illuꝫ. Opꝰ .n. ēbenedictio ⁊ ſanctificatio: ſicut Salomon aliꝗd operis fecit cū templū dedicauit.¶ Que ſit ſcīficatio ⁊ benedictio ſeptimi diei.Llū āt diē ſcīficaſſe ⁊ bn̄dixiſſe legit̉:qꝛ myſtica p̄ ceteris bn̄dictōe ⁊ ſcīficatiōe eū dōauit. Un̄ ī lege dr̄. Memē-