Druckschrift 
Scriptum super secundo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Seite
51r
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. XV.20 μαυτ1ω. I.

tūc plātas eē ꝓductas in ꝓpria naͣ: ſꝫ tūc terre dataꝫ eſſevirtutē germinatiuā ad ꝓducēdū plantas oꝑe propagationis: alijs āt vr̄: ꝙ tūc ēt plāte ꝓducte ſunt: vtroqꝫ autēmō ꝯueniēter ꝓductio plātaꝝ ad opꝰ diſtinctiōis pertinet: qꝛ ad eaꝝ pullulatiōem ſufficit virtꝰ celeſtis loco patris. ⁊ v̓tus terre loco matris vt ph̓s dicit. Et ſic principiacōia actiua que ad opꝰ diſtinctionis ꝑtinēt: ſufficiunt adgn̄atiōeꝫ plātaꝝ: nō āt ad ꝓductionē aīaliū: ad quā reꝗrit̉ virtꝰ formatiua in ſemīe exn̄s: vl̓ qꝛ q̄libet res ꝑtinetad ornatū illiꝰ loci in quo mouet̉: ⁊ nō in quo ꝗeſcit. Plāte āt radicitꝰ infixe terre adherēt: ⁊ iō ad ornatū eiꝰ nonꝑtinēt: ſꝫ cū ip̄a cōputāt̉: ſicut dicit Aug. ſuꝑ Geneſim. ii. Ad 7ᵐ dd̓m ꝙ plāte nociue ſil̓ ēt cū alijs ꝓducte ſūt:nō tn̄ hoī an̄ pctm̄ nociue fuiſſent dīna ꝓuidētia ip̄m ꝓtegente: ſꝫ poſt pctm̄ in nocumētū hoīs eē ceperūt. vnde ſignāter dr̄ germinabit tibi. Ad octauū dd̓m: ꝙ gn̄atiomineraliū ē occulta in viſceribꝰ terre: ⁊ iō non oportuitde his ppl̓o facere mētiōem: ſꝫ de his ſolū q̄ māifeſta ſūt. Pͣ. mineralia nō ꝑticipant aliquē gradū dignitatis inentibꝰ ſupra elemēta cū vita careāt: ꝑꝑ qd̓ non oportuiſde his ſpecial̓r fieri mētionē. Expoſitio textus.factum eſſe credUod de aquis poteſt ⁊c̄) Hoc itelligēdū eſt quantū ad proprietatem perſpicuitatis: ⁊ nō qͣꝫtum ad naͣm corꝑis elemētaris: ſꝫ hoc ēt credi pōt: qꝛ ꝯtra fidem non eſt.Sed ſpūs ſcūs qͣꝫuis ⁊cͣ.) Notandum ꝙ hicauctores noſtros noīant eos qui libros canonicos ediderunt .ſ. apoſtolos ⁊ ꝓphetas: ꝗ hec ſcribere nō curauerūtſꝫ ab alijs ſanctis aſſeritur ⁊ ph̓is ꝓbat̉ celum eē ſpherice figure: quod rōnibꝰ naͣlibus: ⁊ et mathematicis d̓mōſtratur. (Quē āt ſiſtet ⁊c̄) De hoc ēt apd̓ ph̓os ē duplexopinio. Ariſto. enī vult: tm̄ orbes moueri: ⁊ nō ſtellas hr̄e:ſꝫ pthole. vult ſtellas hr̄e ꝓprium motū p̄ter motū orb̓.qͣꝫuis aūt vtroqꝫ mō motꝰ localis celeſtibꝰ orbibus aſcribatur. motꝰ tn̄ variās aliꝗd in eiꝰ ſub̓a ab eo excluditurex cuiꝰ pͥuatiōe firmamētū vocat̉. (Poſt h̓ q̄ri ſolet ⁊cͣPreter hāc rōneꝫ myſticā que in lr̄a tāgit̉: aliā lr̄alē magiſter in hiſtorijs aſſignat. quā ēt et Rabymoyſes tāgit.qꝛ .ſ. in ſcd̓a die mediū elemētū a ſupremo diſtinguebat̉.⁊ ita nō erat ꝑfcā diſtinctio medij elemēti: niſi etiam abinfimo diſtingueret̉: ⁊ ſic pꝫ opus ſcd̓e diei in tertia diecōſūmatū eē: ⁊ iō bn̄dictio tertie diei ad vtrūqꝫ refert̉. De opere quarte diei: quando facta ſunt luminaria. Diſt.XV.Equitur. dixit deꝰ. Fiant luminaria ī firmamēto celi: ⁊ diuidāt diēac noctē. In p̄cedēti triduo diſpoſita ē vniuerſitatis hꝰ mūdi machiAna ⁊ ꝑtibus ſuis diſtributa. Formata enī luce prīa die que vniuerſa illuſtraretduo ſequētes dies attributi ſūt ſupreme ⁊ infime ꝑti mūdi: firmamēto .ſ. ⁊ aeri ⁊ terre ⁊ aqͣ.Na ſcd̓a die firmamētū deſuper expanſuꝫ ē.Tertia vero aqͣꝝ molibꝰ intra receptacula ſuacollectis terra ē reuelata atqꝫ aer ſerēatꝰ. Quatuor igitur mundi elementa illis diebꝰ ſuis locis diſtincta ſūt ⁊ ordinata. Tribꝰ aūt ſequētibus diebꝰ ornata ſunt illa quatuor elementa.Quarto enī ornatū ē firmamētū ſole ⁊ luna ⁊ſtellis. Quinta aer in volatilibꝰ ⁊ aqͣ ī piſcibus

Queſtio.ornam̄ta acceperūt. Sexta accepit terre iumēta ⁊ reptilia ⁊ beſtias: poſt q̄ oīa factus eſt hōde terra ⁊ in terra: non tn̄ ad terrā: nec ꝓpterterram: ſed ad celum ⁊ ꝓpter celum. An̄ alia d̓ ornatu celi agit̉ ſic̄ priꝰ factum eſt.Uia gͦ celū ceteris elemētis ſpē p̄ſtatpriuſqꝫ alijs ſcm̄ ē. iō an̄ alia ornaturi qͣrto die quo fiūt ſydera. Que iō faIcta ſūt. vt per ea illuſtraret̉ īferior ꝑsne eēt hītātibꝰ tenebroſa. Infirmitatiqꝫ hoīuꝫꝓuiſū ē: vt circūeunte ſole potirent̉ hoīes deinoctiſqꝫ viciſſitudine ꝑꝑ dormiendi vigilādiqꝫneceſſitatē: ⁊ ēt iō ne nox indecora remaneret:ſꝫ luna ac ſyderibꝰ ꝯſolarēt̉ hoīes: ꝗbꝰ in nocteoꝑandi neceſſitas īcūberet: ⁊ qꝛ q̄dā aīalia ſūtq̄ lucē ferre nō pn̄t. Qd̓ āt ſubdit̉ ⁊ ſint ī ſigna:⁊ tꝑa ⁊ dies ⁊ ānos: qūo accipiēdū ſit: queri ſolet. Ita enī dictū vr̄: qͣſi quarto die cepiſſent tēpora: cū tn̄ priꝰ triduū ſine tꝑe non fuerit. Iōqꝫtꝑa q̄ fiūt ꝑ ſydera nō ſpacia morarū: ſꝫ viciſſitudinem aeree qͣlitatis debemꝰ acciꝑe: qꝛ taliamotibꝰ ſydeꝝ fiunt ſicut dies ⁊ āni quos vſitate nouimꝰ. Sūt .n. ī ſigna ſerenitatis ⁊ tēpeſtatis: ⁊ in tꝑa: qꝛ ꝑ ea diſtinguimꝰ quatuor tēpora anni .ſ. ver: eſtatē: autūnū: ⁊ hyemē. Uel ſūtin ſigna ⁊ tꝑa .i. in diſtīctiōe horarū tꝑis: qꝛ priuſqͣꝫ fierēt ordo tēpoꝝ nullis notabat̉ indicijs.vel meridiana hora vel qualibet hora hec quarta die facta ſunt. De opere ꝗnte diei qn̄ creauit deus ex aquisvolatilia ⁊ natatilia.Ixit ēt deus. Producāt aque reꝑtile aīe viuētis: ⁊ volatile ſuꝑ terrā ⁊cͣ.Opus ꝗnte diei eſt formatio piſciuꝫM⁊ auiū: quibꝰ duo elemēta ornant̉: ⁊de eadē maͣ. i. de aquis piſces ⁊ anes creauit.Uotatilia leuans ī aera: ⁊ natatilia remittensgurgiti. De opere ſexte diei quādo creata ſunt aīalia⁊ reptilia terre.Equitur. dixit deꝰ. Producat terraaīam viuentē: iumēta ⁊ reptilia ⁊ beſtias terre ẜm ſpecies ſuas ⁊c̄. Sextediei opꝰ deſcribitur cuꝫ terra ſuis animalibus ornari dicitur. Utꝝ poſt peccatū venenoſa aīalia noxia fcāfuerint an propter peccatum nocere ceperintprius facta innoxia. Ueri ſolet de venenoſis aīalibꝰ ⁊ ꝑnicioſis: vtꝝ poſt peccatum hoīs advindictā creata ſint: an potiꝰ creata īnoxia pctōribꝰ nocere ceperit. Sāe

g 3