Diſtin. IX.cognitionē dīnitatis ⁊ cetera virtutū dona ceteris oībꝰ ſb̓limiꝰ ꝑcepit: ⁊ tn̄ ab excellētiori dono .i. a charitate nomē accepit ille ſuꝑior ordomaiꝰ .n. donū ē charitas qͣꝫ ſcīa. Itē maiꝰ ē ſcireqͣꝫ iudicare. ſcīa nāqꝫ īformat iudiciū. Iōqꝫ ſecūdꝰ ordo a ſecūdo dono .i. a cognitiōe veritatisappellatꝰ ē .ſ. cherubin: ita ⁊ de alijs ītelligēdūē. Aſſignat̉ ergo excellētia ordinū ẜꝫ excellētiādonoꝝ: ⁊ tn̄ ſic̄ Gregori. ait: illa dona oībꝰ ſūtcōia. Oēs .n. ardēt charitate ⁊ ſcīa pleni ſūt: ſic⁊ d̓ alijs. Sꝫ ſuꝑiores alijs excellētiꝰ vt iā dcm̄ē ipſa dona acceperūt: a ꝗbꝰ ⁊ noīant̉. Un̄ Grego. In illa ſūma ciuitate ꝗſqꝫ ordo eiꝰ rei cenſet̉noīe quā pleniꝰ accepit ī mūere. Sꝫ orit̉ hic qōtalis. Si ꝗs ordo ab illo dono noīat̉ qd̓ pleniꝰpoſſidet: tūc cherubin ī ſcīa p̄eminet oībꝰ: qꝛ aſcīa noīat̉. Sꝫ ꝗ magis diligit plꝰ cogͦſcit. Tm̄eniꝫ vt tradit auctoritas cognoſcit ibi ꝗſqꝫ qͣꝫtūdiligit. Itaqꝫ ſeraphin nō ſolū ī charitate: ſꝫ ēt īſcīa p̄eminet. Idōqꝫ auctoritas illa ſic vr̄ ītelligēda vt ꝯꝑatio nō referat̉ ad oēs ordines: ſꝫ adquoſdā .ſ. īferiores. Ille .n. ordo nō pleniꝰ ſeraphin accipit ſcīaꝫ ī mūere: ſꝫ pleniꝰ alijs ordinibꝰ ꝗ ſūt īferiores. Nec noīat̉ ꝗſqꝫ ordo ab oī requa pleniꝰ alijs accepit: ſed ab aliqͣ reꝝ qͣs accepit. Sꝫ pōt ꝯꝑatio referri nō ad ipſos ordīes: ſꝫad alia dona: nec ad oīa alia dona: ſꝫ ad q̄dā: ſic̄.n. hoīes cū pl̓a habeāt dona: q̄dā alijs excellētiꝰ poſſidēt: ita forte ⁊ angeli ꝗbuſdā muneribꝰmagis pollēt: ⁊ alijs ꝗbuſdā minus.¶ Utꝝ hi ordīes ab initio creationis ita diſtincti fuerint.IAm nūc inꝗrere reſtat vtꝝ iſti ordīesa creatiōis initio ita diſtīcti fuerīt. Ꝙ℟Ulita fuerīt diſtīcti a primordio ſue ꝯditōnis vr̄ teſtimonio aucͣtis īſinuari: q̄ tradit deſingul̓ ordībꝰ aliquos cecidiſſe. De ordīe nāqꝫſuꝑiori lucifer ille fuit quo nullꝰ dignior ꝯditꝰ ēApl̓s ēt prīcipatꝰ ⁊ ptātes tenebraꝝ: noīat: on̄dēs de ordībꝰ illis cecidiſſe: ꝗ cū ī mal̓ mīſteriūexerceāt: nō tn̄ penitꝰ noībꝰ ſuoꝝ ordinū priuatiſūt. Sꝫ nō vr̄ illud poſſe ſtare. nō .n. tūc charitate ardebāt: nec ſapīa pollebāt: neqꝫ ī eis d̓s ſedebat. ſi .n. hͦ hūiſſent nō cecidiſſent. Nō ergo tūcerāt ſeraphī vl̓ cherubī vl̓ troni. Ad qd̓ dicimꝰqꝛ an̄ caſū quorūdaꝫ nō erāt iſti ordīes: qꝛ nōdūhēbāt dōa: ī quoꝝ ꝑticipatōibꝰ ꝯueniūt: ſꝫ ꝗbuſdaꝫ cadētibꝰ alijs appoſita ſūt: eiſqꝫ ꝗ ceciderūtcollata fuiſſēt eadē doa ſi ꝑſtitiſſēt. Iōqꝫ ſcriptura dic̄ de ordībꝰ cecidiſſe aliquos: nō ꝗa fuiſſentī ordībꝰ: ⁊ poſtea corruerūt: ſꝫ qꝛ ſi ꝑſtitiſſēt eorū aliꝗ ī ſingulis fuiſſent ordībꝰ: ꝗ ⁊ ī naͣe tenui

Queſtio.tate: ⁊ ī forme ꝑſpicacitate differētes gradꝰ habebāt: ſicut illi ꝗ ꝑſtiterūt. Alij .n. vt ſupra diximꝰ ſuꝑiores: alij īferiores cōditi ſūt. ſuꝑiores ꝗmagis naͣ ſb̓tiles: ⁊ ſapīa ampliꝰ ꝑſpicaces. Inferiores ꝗ naͣ minꝰ ſubtiles ⁊ ītelligētia minꝰ ꝑſpicaces fcī ſt̄. Has āt īuiſibiles dr̄ias īuiſibiliūille ſolꝰ pōderare potuit: ꝗ oīa ī nūero ⁊ mēſura⁊ pōdere diſpoſuit .i. ī ſeipſo: ꝗ ē mēſura oī reimodū p̄figens: ⁊ numerus oī rei ſpēm p̄bens:⁊ pondus omnē rem ad ſtabilitateꝫ trahens .i.terminās ⁊ formās ⁊ ordinās oīa.¶ Vtꝝ oēs āgeli eiuſdē ordīs ſint equales.Reterea ꝯſiderari oꝫ vtꝝ oēs angelieiuſdē ordīs ſint eqͣles. Ita eſſe ꝗbuſdā placuit: ſꝫ nō ē hͦ ꝓbabile: nec aſſerItiōe dignū. Ꝙꝛ lucifer ꝗ fuit de collegio ſuꝑioꝝ: ipſis ēt dignior extitit: ꝗ alijs excellētiores creati fuerāt. Ex quo ꝑcipit̉ ꝙ ſi ꝑſtitiſſet ī ordīe ſuꝑiori fuiſſet: ⁊ alijs eiuſdē ordīs dignior extitiſſet. Sicut .n. vnꝰ ē ordo apl̓oꝝ ⁊ alter martyꝝ: ⁊ tn̄ ī apl̓is alij ſūt alijs digniores:ſimil̓r ⁊ ī martyribus alij alijs ſūt ſuꝑiores: ita⁊ ī ordībus angeloꝝ recte creditur eſſe.¶ Qūo dicat ſcriptura decimū ordinē ex hoībꝰꝯpleri cū nō ſint niſi nouē ordines angeloꝝ.Otādū ēt ꝙ decimꝰ ordo legit̉ de hoīSIbꝰ reſtaurādꝰ: ſꝫ cū nō ſint niſi nouē ordīes: nec pl̓es fuiſſent ēt ſi illi ꝑſtitiſſētAꝗ ceciderūt: mouēt̉ lectores qūo ſcriptura dicat d̓cimū ordinē ꝯpleri ex hoībꝰ. Grego. nāqꝫ dicit hoīes aſſumēdos ī ordīe āgeloꝝ:quoꝝ alij aſſumūt̉ ī ordine ſuꝑioꝝ: ꝗ .ſ. ē magisardēs charitate: alij ī ordine īferioꝝ. ꝗ .ſ. minusꝑfecti ſūt. Ex quo aꝑꝑet nō eē de hoībꝰ formādū decimū ordinē tanqͣꝫ nouē ſint angeloruꝫ: ⁊decimꝰ hoīuꝫ: ſꝫ hoīes ꝓ qͣlitate meritoꝝ ſtatuēdos ī ordībꝰ āgeloꝝ. Ꝙ gͦ legit̉ decimꝰ ordo cōplēdꝰ d̓ hoībꝰ ex tali ſenſu dcm̄ fore accipi pōt:qꝛ de hoībꝰ reſtalrabit̉ qd̓ ī āgel̓ lapſuꝫ ē: de ꝙbꝰ tot corruerūt: vn̄ poſſet fieri decimus ordo.Propter qd̓ apl̓s dic̄ oīa reſtaurari ī xp̄o q̄ ī celis ⁊ qͥ ī terris ſūt: qꝛ ꝑ xp̄ꝫ redēptū ē hūanū genus: de quo fit reꝑatio ruine angelice: tn̄ nō minus ſaluaret̉ hō: ⁊ ſi angelus nō cecidiſſet.¶ Ꝙ homines aſſumuntur iuxta numerū ſtantium non lapſorum.On .n. iuxta numeꝝ eorū ꝗ ceciderūtſꝫ eoꝝ ꝗ ꝑmāſerūt hoīes ad btītudinē admittūt̉. Un̄ Greg. Suꝑna illaAciuitas ex angelis ⁊ hoībꝰ conſtat: adquā credimus tm̄ hūani gn̄is aſcēdere: quātosillic ꝯtingit angelos remaſiſſe: ſicut ſcriptuꝫ eſt