Druckschrift 
Scriptum super secundo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Seite
32r
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. IX.

17

deus nūqͣꝫ aſſūpſit corpꝰ: niſi in vnitate ꝑſone. ergo vr̄ ꝙipſe ī corꝑalibꝰ figurꝭ nō videat̉. Pͣ. angelꝰ ꝗ apꝑet ī aliquo corꝑe: ē ī eo ī quo pͥus nō fuerat: ſꝫ ī illis creaturꝭ ī ꝗbapꝑere dr̄ d̓s: nō ē niſi ſicut pͥus fuerat .ſ. ꝑ eēntiā: pn̄tiā: etpoͣꝫ. gͦ vr̄ ꝙ ip̄e d̓s nō apꝑebat. Pͣ. ſi ipſe d̓s apꝑuerit. gͦvr̄ ꝙ miſſio viſibil̓ fcā fuerit ī veteri teſtam̄. ſic̄ ēt in nouoqd̓ a ſanctis negatur.Sꝫ colſa ē qd̓ dr̄ Exodi. 20. Ubi dn̄s loꝗt̉ ad ppl̓ꝫdicēs. Nō erūt tibi alij dij p̄ter me: ⁊ freq̄nter ēt īuēit̉. egodn̄s. gͦ vr̄ ꝙ ip̄emet d̓s apꝑuerit. Pͣ. yſa. 6. dr̄. vidi dn̄ꝫ ſedētē ⁊c̄. Qd̓ n̄ p̄t ꝯuēire niſi ip̄i deo. gͦ vr̄ ꝙ ip̄ꝫ deū viderit.dd̓ꝫ. ꝙ d̓s ẜꝫ eēntiā ſuā corꝑalibꝰ ocuReſpondeO lis nūqͣꝫ videri p̄t: nec ēt ītellu niſi abtīs: ſꝫ ī corꝑalibꝰ formis hoībꝰ apꝑuit. h̓ āt apꝑitio fcā eſtmīſterio angeloꝝ: vt dicit Aug. ī li. d̓ trinitate. Qꝛ dīne illuminatiōes nō veniūt ī nos niſi mediante celeſti hierarchia: vt dicit Dio. Un̄ ī oībꝰ illis apꝑitōibꝰ corꝑalibꝰ corpformatū ē ⁊ aſſūptū ⁊ motū ab āgelo: ſꝫ tn̄ ī corꝑe aſſūptoꝑ angelū dr̄ apꝑere angelꝰ ⁊ aliqn̄ d̓s. Formatio .n. ⁊ apparitio corꝑis aſſūpti: vt dcm̄ ē: fit ad on̄dēdas ꝓpͥetates ſpiritualiū ſub̓aꝝ. qn̄qꝫ .n. angelꝰ ꝗ īmediate illuminat hoīeꝫvult īſtruere eū d̓ ꝓpͥa v̓tute: quā ip̄e hꝫ. ⁊ tūc in corꝑe illoexpͥmit ſil̓itudīes ſue v̓tutꝭ: ⁊ ſic dr̄ ille īferior angelꝰ apꝑere. Aliqn̄ āt vult īſtruere hoīeꝫ d̓ v̓tute dīna vl̓ ēt ſuꝑiorꝭangeli ꝑ quā oꝑat̉. ⁊ tūc format corpꝰ aſſūptuꝫ ad expͥmēdā eminētiā dīne maieſtatꝭ: vl̓ ēt ꝓpetates ſuꝑioris āgeli⁊ tūc dr̄ d̓s apꝑere: vl̓ ille ſuꝑior angelꝰ. ⁊ hͦ ēt Greg. dicit īglo. exodi. 3. Aſſignās cāꝫ qͣre angelꝰ ꝗ loq̄bat̉ Moyſi: qn̄qꝫ vocat̉ āgelꝰ: qn̄qꝫ dn̄s. Et ꝑ hͦ pꝫ reſponſio.qꝛ nō dr̄ apꝑere ille angelꝰ ꝗ īmediaAd primum te corpꝰ format ſꝫ d̓s cuiꝰ ꝓpetates īfigura oſtenſi corꝑis ſign̄ant̉. Et ſimil̓r ad 2ᵐ qꝛ qͣꝫuisangelꝰ corpꝰ formet vl̓ moueat: nō tn̄ ipſe apꝑere dr̄: rōneiā dcā: ſꝫ d̓s. Ad 3ᵐ dd̓ꝫ. ꝙ d̓s erat ī illis creaturis nouomō: ſic̄ ſignatū ī ſigno. Ad 4ᵐ dd̓ꝫ. ꝙ īmiſio viſibil̓ dīneꝑſone differt ab apꝑitiōe de qͣ differētia dictū eſt in pͥmodiſtinctione. 16. Expoſitio textus. D patiēdum ⁊r hͦ eē flꝫ: qꝛ inahumor ⁊ humꝰ ⁊c̄.dn̄at̉ qͣlitas actiua .ſ. frigidū: ⁊ ita vr̄ magis eēactiua qͣꝫ aer ī qͦ dn̄at̉ qͣlitas paſſiua .ſ. huiduꝫ¶A Et dd̓ꝫ: ꝙ iſta obiectio ꝓcedit ꝯſiderata actione ⁊ paſſiōe ẜꝫ qͣlitates actiuas ⁊ paſſiuas. Sꝫ al̓r ē ſi cōſideret̉ ẜꝫ formas ſub̓ales q̄ ſt̄ pͥma pͥncipia actiōis: quatoaliꝗd ē magis ſubtile: magis ē actiuū: qꝛ plꝰ hꝫ d̓ forma: etgroſſuꝫ ē magis paſſiuū: qꝛ plꝰ hꝫ de ma (Sꝫ vbi dd̓ꝫ hoībus ⁊c̄.) Hic mouet̉ qō hn̄s tres ꝑtes ẜꝫ tres modos: ꝗl̓pōt dīna apꝑitio extimari. vnꝰ modꝰ ē vt aliqͣ noua creaturacreet̉: ad hͦ ꝙ ī ea d̓s apꝑeat: ⁊ hͦ veꝝ ē ſi ꝑ creationē ītelligat̉ formatio corꝑis fcā ꝑ mīſteriū angeloꝝ: ſecūdusmodus ē: vt angeli corpora naͣl̓r vnita diuerſimode trāſformēt ad expͥmēdū diuerſas ſil̓itudines. Tertiꝰ moduse vt ſupra corpora q̄ hn̄t: alia groſſiora aſſumāt: qͣſi īdumēta ꝗbus īduant̉: ⁊ vtrūqꝫ iſtoꝝ falſuꝫ ē: qꝛ ſupponit angelos hr̄e corpora naͣliter vnita. (Uiſibile ē ꝗcꝗd nō ē ⁊c̄.Iſtud abſolutē veꝝ nō ē: ſi ītelligat̉ de viſu exteriori: ꝗoē viſibile ē corpus naͣle: ⁊ oē corpus naͣle eſt mobile: velẜm locū: vel alio mō. Perenerguminos ⁊c̄. Energia dicitur: ab en: qd̓ ē in ⁊ ergia: qd̓ ē labor ⁊ geos: qd̓ ē terra: ⁊ cōuenit his ꝗ interius terreſtri ⁊ melancolico humore laborant: quia tales vſu rationis priuantur: ideo energuminiet dn̄r illi qui īterius a demone poſſidentur. De ordinū diſtinctiōe. ⁊ quot ſint: ⁊ ꝗd ſint. Diſtinctio. IX.

Oſt p̄dcā ſuꝑeſt cogͦſcer̄ d̓ ordībꝰāgeloꝝ: ꝗd ſcriptura tradat q̄ ī pl̓ibꝰ locis nouē eē ordīes āgeloꝝ proml̓gat .ſ. āgelos: archāgelos: pͥnciVpatꝰ: ptātes: ꝟtutes: dn̄atōes thronos: cherubi: ⁊ ſeraphī. Et īueniūt̉ ī iſtis ordinibꝰ tria terna eē: ⁊ ī ſingulis tres ordīes vt trinitatis ſil̓itudo ī eis īſinuet̉ īpreſſa. Vn̄ Dionyſiꝰ tres ordīes āgeloꝝ eē tradit: ternos ī ſingulisponēs. Sūt .n. tres ordīes ſuꝑiores: tres īferiores: tres medij. Suꝑiores: ſeraphī: cherubi: ⁊troni. Medij: dn̄atiōes: prīcipatus: poteſtatesInferiores: virtutes: archangeli: ⁊ angeli. Quid appellet̉ ordo: ⁊ q̄ ſit rō noīs cuiuſqꝫ.Deīde vtꝝ ab ipſa creatiōe fuerit diIc conſiderādū ē ꝗd appellet̉ ordo.ſtinctio illoꝝ ordinū. Ordo angelorūdr̄ ml̓titudo celeſtiū ſpūuꝫ: ꝗ īter ſe inquo munere gr̄e aſſimilāt̉: ſic̄ ⁊ ī naͣliū datoruꝫmunere ꝯueniūt. ꝟbi gr̄a. Seraphī dn̄r ꝗ p̄ aliis ardēt ī charitate. Seraphī .n. īterp̄tat̉ ardēsvl̓ ſuccedēs. Cherubin ꝗ p̄ alijs ī ſcīa eminent.Cherubī .n. īterp̄tat̉ plēitudo ſcīe. Tronꝰ dr̄ ſedes. troni āt vocāt̉: vt btūs Gre. ait. ꝗ tāta dīnitatis gr̄a replēt̉: vt ī eis ſedeat d̓s: ⁊ ꝑ eos iudicia diſcernat atqꝫ īformet. Dn̄atiōes vocant̉ ꝗprīcipatꝰ ⁊ ptātes trāſcēdūt. prīcipatꝰ dn̄r ꝗ ſibiſubditis q̄ ſt̄ agēda diſponūt: eiſqꝫ ad explendadīna mīſteria principat. Ptātes noīant hi ꝗ hͦceteris potētiꝰ ī ſuo ordīe acceper̄t. Vt ꝟtutesaduerſe eis ſub̓e eoꝝ refrenēt̉ ptāte: ne hoīes tētare tm̄ valeāt qͣꝫtū d̓ſiderāt. Uirtutes vocāturilli per quos ſigna ⁊ miracula ſepe fiūt. Archāgeli qui maiora nūciant. angeli qui minora. Ꝙ h̓ noīa nō ꝑꝑ ſe: ſꝫ ꝑꝑ nos eis data ſūt: queſūpta ſūt a donis gr̄e q̄ non habēt ſingulariter:ſed excellēter ⁊ a precipuis noīantur.Ec noīa nō propter ſe illis: ſed ꝓpterAnos data ſunt. Qui enim ſibi noti ſūtcontemplatione nobis innoteſcūt coIEIgnominatōe: ⁊ noīant̉ ſinguli ordīesa donis gratiaꝝ que nō ſingulariter: ſed excellēter data ſūt in participatiōe. In illa enim celeſti patria vbi plenitudo boni eſt: licet quedā data ſint excellenter: nihil tamē poſſidetur ſingulariter. Oīa .n. in oībꝰ ſūt: nō ꝗdē eqͣliter: qꝛ alijalijs ſublimiꝰ poſſidēt: q̄ tamē oēs habēt. Cūqꝫoīa dona gratiarū ſuperiores ordines ſublimius ⁊ perfectius perceperint: tamē ex precipuisſortiti ſunt vocabula: inferioribus cetera relinquētes ordinibꝰ ad cognominatōeꝫ: vt ſeraphīꝗ ordo excellētiſſimꝰ eſtimatur. tā dilectōeꝫ qͣꝫ