Druckschrift 
Scriptum super secundo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Seite
27r
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. VII.Queſtio. I.

H

ſubiectam maͣm exercēt. Et circa hoc tria facit. Prīoenī on̄dit hꝰ virtutis pͥncipiū collatiuū ⁊ finē. Scd̓o oſte̓dit oꝑandi modū. ibi (Nec putādū ē de iſtis trangreſſoribꝰ ⁊cͣ) Tertio oſtēdit impedim̄tū iterādi ſua v̓tute. ibi.Illud quoqꝫ ſciēdū ⁊c̄.) Circa ſcd̓m tria facit. Primoexcludit duplicē modū falſū. Scd̓o on̄dit modū verumibi. (Oīum quippe eoꝝ ⁊c̄) Tertio ꝓponit exēplū prīo īcorꝑalibꝰ actiōibꝰ ibi (Sicut ergo nec parentes ⁊cͣ.) 3ī ſpūalibꝰ ibi (Sicut gͦ mentem noſtraꝫ. ) I¶ Qō I.FIC Eſt grbitru in bonis ⁊ in malis angetriplex qō. Prima de ſtatu libe.lis. Scd̓a de cognitione maloꝝ. Tertia d̓ virtute eoꝝ. Circa primum queruntur duo.Primo de confirmatione bonoꝝ angeloruꝫſcd̓o de obſtinatione malorum. Utrum angeli boni poſſit peccare.ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ angeO primum ſipoſſint peccare: qꝛ ſecūdū ph̓m ptātes rōnales ſunt ad oppoſita:ſed lib. arb. qd̓ in angelis bonis manet: ē rōnalis ptās: qꝛ ē facultas rōnis ⁊ volūtatis ẜꝫAugu. gͦ vr̄ ꝙ ſi pn̄t bene velle ꝙ etiā poſſint peccare. Pͣ. ſicut corruptibile nunqͣꝫ mutatur vt fiat eternuꝫvt dicit ph̓s in prīo celi ⁊ mūdi: ita vr̄ ꝙ mobile nunquāfiat īmobile: ſꝫ liberū arbitriū angeli fuit in ſtatu creationis mobile in peccatum. ergo nunquā factum ē īmobile. Pͣ. quāto aliqua virtus magis ē determinata ad vnūminꝰ ē libera: ſicut pꝫ in virtutibꝰ naͣlibus qͥ ꝑ nec̄itatemagūt: ſꝫ arbitriū angeli ē liberius poſt ꝯfirmationē qͣꝫ an̄vt in lr̄a dr̄. gͦ vr̄ ꝙ nō ſit determinatū tm̄ ad bonū: ſꝫ poſſit ēt in pctm̄. Pͣ. nulla rō laudabilitatis ſubtrahendaē a bonis angelis: ſed hec ē rō laudis in hoībꝰ ꝙ non peccent cū peccare poſſint. Eccl̓ici. 31. Qui potuit trāſgredi ⁊nō ē trāſgreſſus: ī laudē bōi viri dr̄. gͦ vr̄ ꝙ hͦ ēt ī āgel̓ ſit.īmobilitas eſt de rōne felicitatis: vtSed contra. dicit ph̓s in prīo ethicoꝝ. Non eniꝫeſtimādū ē felicē eē cameleuntha: ſꝫ ſi peccauerīt mouerentur a ſtatu rectitudinis. gͦ btī angeli peccare nō pn̄t. Pͣ. motꝰ nō ē in termino: ſed in via ad terminuꝫ: angeli āt nō ſunt viatores. gͦ moueri in pctm̄ nō pn̄t.ReſpondeC ꝙ peccare nō poſſit: ita ⁊ hͦ angelusdicēdū: ꝙ ſicut deꝰ per naͣm ſuaꝫ hꝫhꝫ ꝑ gratiam ꝯfirmationis: qd̓ ſic patꝫ. Principiuꝫ mutationis ⁊ cā ē rei poſſibilitas: nec defcūs eē pōt niſi ꝑ potētiā incōpletā. Illud gͦ cui nihil admiſcet̉ de poͣ ſcd̓ꝫ naturā ſuā: nec mutari nec deficere pōt. illud aut cui admiſcetur poͣ: que tn̄ tota ꝑ actū cōplet̉: pōt quidē quantumin ſe ē deficere ⁊ mutari ſcd̓m ꝙ eē ⁊ ꝯpletiōem ſuaꝫ nōniſi ab alio hꝫ: ſꝫ rōne perfecte receptionis que nihil pōeimꝑfectum relinquit: hꝫ immobilitatē ⁊ indeficientiaꝫ.hꝰ aūt exēplum ſumi pōt in naͣlibus ⁊ intellectualibus.Inuenitur aūt in naͣlibus quorūdā poͣ naturalis oīno cōpleta ⁊ per ſuum eē ⁊ ꝑ ſuā formaꝫ. ⁊ ideo eē indeficienshn̄t: ſicut pꝫ in angelis ⁊ in corporibus celeſtibus: qͦrumpoͣ non ē ſuſceptiua alicuius alterius eē vel forme. vndeelongata ſunt a pͥuatiōe: ⁊ per ꝯn̄s a corruptiōe. Sed maͣaque nō tota ꝯpletur ꝑ formā aque hoc mō vt reducat̉in oēm ꝑfectiōem poſſibilem per eaꝫ. vn̄ ſil̓ cū forma aq̄manet priuatio forme aeris: ⁊ iō hec corruptibilia ſunt.Et ſil̓r pꝫ in intellectualibus: qꝛ pͥncipiū immediatū naturaliter cognitū determinat ptātem totā rōnis. An̄ enīqͣꝫ ad ip̄m deueniat̉ per inquiſitiōem reſoluētē: ita adheretur vni pati: vt relinquat quedā ꝓnitas ad partē aliaꝫꝑ modū dubitatiōis: ſꝫ qn̄ reſoluēdo peruenitur ad pͥmupͥncipiū per ſe notū firmatur ad vnuꝫ cū impoſſibilitate

& uealteriꝰ. Sil̓r ē de volūtate angeli beati ad quē ita ſe hr̄tlumen gr̄e vel glorie ⁊ virtus ſicut forma vel actꝰ in naturalibꝰ ⁊ finis vltimus: ſicut prinᵐ pͥmū in ſpetulatiuis:qꝛ ẜm ph̓m 6º ⁊ 7º ethycoꝝ ⁊ 2º ph̓ycoꝝ finis: in voluatarijs operationibꝰ eſt ſicut principium in ſpeculatinis.vn̄ cū ꝑ lumē gl̓ie ꝑfecte vltīo fini ꝯiungāt̉ ꝑ fruitionemplenā: eius bonitate effecti toti in ꝯͣrium d̓flecti nō pn̄t.Ad Primum poctorū que ſub electiōe cadūt: qxergo dd̓m. ꝙ rōnalis ptās dr̄ eē oppropriū ē lib. arb. electio āt nō ē de fine: ſed de his q̄ ſuntad finem: ⁊ h̓ nō eliguntur niſi ſcd̓ꝫ regulā finis que ē inextimatiōe: ⁊ iō de fine nō pōt volūtas ꝯͣrie ſe hēre. volūtas enī nō pōt eē de miſeria: neqꝫ de malo inqͣꝫtum ho. ſꝫſemꝑ ē de bono ⁊ de beatudīe: ad quā tn̄ ꝯſequendā poſſunt hoīes diuerſas vias eligere .ſ. ſcd̓m ꝙ in illis meliuseſtimāt ſe poſſe felicitatē ꝯſeꝗ. vn̄ pōt eē error in electione eoꝝ que ſunt ad finē ip̄m: ⁊ iō apud illos quoꝝ eſt indeficienter recta extimatio finis: ſic̄ apud angelos: ꝗ ip̄ofine ꝑficiunt̉: īpol̓e ē eē volūtates alicꝰ eoꝝ qui a fine d̓ordinātur: cuiuſmōi ē volūtas peccati. Sed tn̄ pn̄t vellehoc vel illud: quoꝝ neutꝝ a fine deordinat: ⁊ ſic ſaluaturꝓprietas rōnalis ptātis inqͣꝫtū pn̄t hoc facere vel non facere: qͣꝫuis nō poſſint in hec oppoſita bonum ⁊ malum. Ad 2ᵐ dd̓ꝫ. ꝙ nō ē pol̓e vt ī eodē ſub̓o ſuccedāt ſibi corruptibilitas ⁊ incorruptibilitas vel mobilitas ⁊ īmobilitas: ita ꝙ vtrūqꝫ reducat̉ in eius pͥncipia naͣlia. Et ſic ētdicimꝰ ꝙ li. arb. angeli qd̓ per naͣm mobile erat: non eſtfactum per naͣꝫ immobile: ſꝫ ꝑ gl̓iam. Ad tertiū dd̓ꝫ.ꝙ ptās angeli nunquā determiatur ad vnū niſi in actibꝰꝯiugētibꝰ fini: quin poſſit hͦ facere vl̓ nō facere. aut hͦ vl̓illud facere: nō tn̄ pōt hoc peccare: qꝛ ẜm Anſelmū ī ꝓſologion poſſe peccare non ē lib. arb. nec pars libertatis:qꝛ lib. arb. eſt libertas eligendi hoc vel illud eoꝝ que infinē ducūt. Ad qͣrtū dd̓m ꝙ laudabilitas nō depēdeteēntial̓r a ptāte peccādi: ſed a volūtate adherēte bono:alias virtuoſus in quo ē minor mobilitas ad peccādumeēt minus laudabilis in actu ſuo qͣꝫ carēs virtute ⁊ bonūoperans: ſꝫ poteſtas peccādi eſt ſignuꝫ laudabilitatis reſpectu laudātium inqͣꝫtum on̄dit non coacte voluntatēbono adherentem. Utrum demones poſſint bonum facere. D ſecūdumᵏc ꝰceditur. videt̉ ꝙdemōes poſſint bonūxfacere: ⁊ non ſint obſtinati in malo. Nā eniꝫintellectualis ordinata eſt ad beatitudineꝫ℟A cuius facta eſt capax. ſed in demonibꝰ māetnatura poſt peccatū. ergo non ſunt adeo obſtinati quinpoſſint bonū velle ⁊ beatitudinē conſequi. Preterea.Diony. dicit quarto cap. de di. no. ꝙ demōes bonū appetunt: vt eē viuere ⁊ intelligere: ſed bona appetēdo habꝫꝗs bonā voluntatē. ergo vr̄ ꝙ demones bonā volūtateꝫhr̄e poſſint. Pͣ. ſindereſis in demonibꝰ nō eſt extinctaalias vermē ꝯſcīe nō haberēt: ſꝫ actꝰ ſindereſis ē remurmurare malo: hoc āt bonū eſt: nō ergo oīs eoꝝ actꝰ malꝰē. Pͣ. Iacobi primo dr̄: ꝙ demones credunt ⁊ ꝯtremiſcunt: ſꝫ vtrūqꝫ hoꝝ bonū ē. gͦ eorum aliquis bonꝰ ē actꝰ. Pͣ. oī actu peccati aliquis in malicia creſcit: ⁊ in merito maioris pene. Si ergo demones oī actu ſuo peccāt. vr̄ꝙ pena eoꝝ in infinitum creſcat cū obſtinatio reatū pene nō tollat: al̓r eniꝫ ex ſua malicia ꝯmodū reportarent.gͦ pena eoꝝ in infinitū creſcit: qd̓ ē incōueniens.Aug. in libro de fide ad petrū dicit.Sed contra. Semōes nec mala voluntate carere pn̄t: nec pena: ſed ex mala volūtate nunquā proceditniſi actꝰ malus. gͦ vr̄ ꝙ oīs eoꝝ actus malus ſit. Pͣ. ſic̄

d 3