Qō II.Diſtin. VII.
Ec putādū ē iſtis trāſgreſſoribꝰ āgelis ad meritū ſeruire hāc viſibiliū rerū maͣm: ſꝫ deo potiꝰ a quo hec ptāsVdatur quātū incōmutabilis iudicat.¶ Ꝙ nō ſūt creatores lꝫ per eos magi ranas ⁊alia fecerūt: ſed ſolum deus.Ec ſane creatores illi mali angeli dicēdi ſūt: qꝛ ꝑ illos magi ranas ⁊ ſerpētes fecerūt: n̄ .n. ip̄i eas creauerūt.IuA Oīum ꝗppe rerū q̄ corꝑal̓r viſibiliterqꝫ naſcūt̉: occulta q̄dā ſemina ī corꝑis huiꝰmūdi elemētis latēt: q̄ deꝰ origīal̓r eis indidit.Ip̄e .n. creator ē oīum reꝝ ꝗ creator ē inuiſibiliū ſeminū: qꝛ quecūqꝫ naſcēdo ad ocl̓os nr̄osexeunt: ex occultis ſeminibꝰ accipiūt ꝓgrediendi hic primordia ⁊ incremēta debite magnitudinis: diſtinctiōeſqꝫ formaꝝ ab originalibꝰ:vt ita dicam regulis ſumunt.¶ Sicut parētes nō dicūt̉ creatores filioꝝ: necagricole frugum: ita nec boni angeli: nec mali:⁊ ſi ꝑ eorum miniſterium fiant creature.Icut gͦ nec parētes dicimꝰ creatoreshoīum: nec agricolas creatores frugūqͣꝫuis eorū extrinſecus adhibitus moUtibus: iſta creāda dei ꝟtus interiꝰ operet̉: ita nō ſolum malos: ſꝫ nec bonos angelosfas ē putare creatores: ſed ꝓ vtilitate ſui ſēſus⁊ corꝑis ſemīa iſtaꝝ reꝝ nobis occultiora nouerūt: ⁊ ea ꝑ ꝯgruas tentatiōes el̓torū latenterſpargūt: atqꝫ ita gignēdaꝝ reꝝ ⁊ accelerādoꝝīcremētoꝝ p̄bēt occaſiōes: ſꝫ nec boni hec niſi quātū deꝰ iubet: nec mali hec iniuſte faciuntniſi qͣꝫtū ip̄e iuſte ꝑmittit. Nā iniꝗ malicia volūtatē ſuā hꝫ iniuſtā: ptātē āt nō niſi iuſte accipit: ſiue ad ſuā penā: ſiue ad aliorum: vel penāmaloꝝ vel laudem bonorum.¶ Sicut iuſtificationē mentis: ita creationē rerū ſolꝰ deꝰ oꝑat̉: lꝫ creatura exteriꝰ ſeruiat.Icut gͦ mētē nr̄am iuſtificādo formare nō pōt niſi deꝰ. predicare āt extrinſecꝰ euāgeliū ēt hoīes pn̄t: non ſolumAboni ꝑ ꝟitatē: ſꝫ ēt mali ꝑ occaſionē.Ita creatiōeꝫ reꝝ viſibilium deꝰ interiꝰ oꝑat̉.Exteriores āt oꝑatiōes atqꝫ ꝯtēperatiōes ſiueoccaſiōes ab āgel̓ taꝫ bonis qͣꝫ mal̓ vl̓ ēt hoībꝰadhibēt̉: Sꝫ hec ab hoībꝰ tāto difficiliꝰ adhibēt̉ quāto eis d̓ſūt ſēſuū ſb̓tilitates: ⁊ corꝑoꝝmobilitates mēbris terrēis ⁊ pigris. Vn̄ qualibuſcunqꝫ angelis vicinas cās ab elementis cōtrahere: quāto facilius ē: tāto mirabiliores inhuiuſmōi operibꝰ eoꝝ exiſtūt celeritates: ſednon ē creator niſi ꝗ principal̓r iſta format: nec
quiſqͣꝫ hoc pōt niſi vnꝰ creator deꝰ. Aliud ē .n.ex intimo ac ſūmo cārum cardine ꝯdere ac miniſtrare creaturā: qd̓ facit ſolus creator deus.Aliud āt ꝓ diſtributis ab illo viribꝰ ⁊ facultatibꝰ aliqua oꝑatiōem forinſecꝰ admouere: vttūc vel tūc: ſic vel ſic exeat qd̓ creatur. Iſta ꝗppe original̓r ac primordial̓r in quada texturaelementorum cūcta iā creata ſunt. Sed acceptis opportunitatibus prodeunt.¶ Ꝙ angeli mali multa poſſunt per nature vigorem que nō poſſunt ꝑꝑ dei vel bonorū āgeloꝝ ꝓhibitiōem .i. quia non permittunt̉.Llud quoqꝫ ſciendū ē ꝙ angeli maliIq̄dā pn̄t ꝑ naͣe ſubtilitatē: que tn̄ nonpn̄t ꝑꝑ dei vl̓ bonoꝝ angelorū proUIhibitiōem .i. qꝛ nō ꝑmittūt̉ illa ſacerea deo vel ab angelis bonis. Pn̄t vtiqꝫ cinifesfeciſſe ꝗ ranas ſerpenteſqꝫ fecerūt. Quedā ꝟonō pn̄t facere: ēt ſi ꝑmittātur ab angelis ſuꝑioribus: qꝛ nō ꝑmittit deus. Vnde Aug. in librotertio de trinitate. Ex ineffabili potentatu deifit vt qd̓ poſſent mali angeli ſi permitterenturiō nō poſſūt: ꝗa nō permittūt̉: neqꝫ .n. occurritalia rō: cur nō potuerūt facere cinifes ꝗ ranasſerpēteſqꝫ fecerūt: niſi ꝗa maior aderat dn̄atioꝓhibētis dei ꝑ ſpm̄ ſcm̄. Ꝙ ēt magi ꝯfeſſi ſuntdicētes: digitꝰ dei ē h̓. Quid āt poſſint ꝑ naͣꝫ:nec poſſint ꝑꝑ ꝓhibitioneꝫ ⁊ ꝑ ꝗd ipſiꝰ naͣe ſueꝯditionē facere nō ſinant̉: hoī explorare difficile ē: īmo īpol̓e. Nouimꝰ hoīem poſſe ambulare: ⁊ neqꝫ hoc poſſe ſi nō permittat̉: volareāt nō poſſe: ēt ſi permittat̉. Sic ⁊ illi angeli q̄dā poſſūt facere ſi permittāt̉ ab angelis potentioribꝰ ex īperio dei: quedā ꝟo nō poſſunt ēt ſiab eis ꝑmittant̉. qꝛ ille non permittit: a quo illis ē talis naͣe modus ꝗ ēt per angelos ſuos illa plerūqꝫ nō permittit que ꝯceſſit vt poſſint.¶ Diuiſio textus.S ¶ Eterminatisʰⁱs que pertinēt adnature cōditionemqͣꝫtum ad bonos ⁊ malos āgelos cōmuniter.¶ Hic ꝯn̄ter tractat ea que pertinēt ad eoꝝq ptātē ⁊ virtutē. Et diuidit̉ in ꝑtes duas. Inprima determinat eoꝝ ptātē reſpectu operationum qͣsſeipſis hn̄t. In ſcd̓a reſpcū illaꝝ operationū quas in aliaexercēt. ibi (Quoꝝ ſcīa atqꝫ v̓tute ⁊c̄.) ¶ Circa primumduo facit. Prīo oſtēdit eoꝝ virtutē reſpectu oꝑationumvolūtatis vel lib. ar. In ſcd̓a reſpcū oꝑationis intell̓s. ibi(Et lꝫ mali angeli ita per maliciam ⁊cͣ.) ¶ Circa pͥmumduo facit. Primo determinat veritatē. ſcd̓o inducit quā.dā queſtiōeꝫ quā primo mouet. ibi. Sed ē nihil bōi ⁊c̄Scd̓o determinat eā ibi (Ad qd̓ dicimꝰ ⁊c̄) ¶ Circa qd̓primo ꝯfirmat illud veꝝ qd̓ in obiectiōem ſupponebat.ſ. ꝙ boni angeli ⁊ mali hn̄t libeꝝ arbitriū. Scd̓o reſpondet ad obiectiōem ibi. (Ꝙ ergo Hiero. ait ⁊cͣ) (Quoruꝫſcīa ⁊c̄.) Hic on̄dit eoꝝ virtuteꝫ in oꝑationibus quas in