Druckschrift 
Scriptum super secundo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Seite
26v
Einzelbild herunterladen
 

Qō II.Diſtin. VII.

Ec putādū ē iſtis trāſgreſſoribꝰ āgelis ad meritū ſeruire hāc viſibiliū rerū maͣm: ſꝫ deo potiꝰ a quo hec ptāsVdatur quātū incōmutabilis iudicat. Ꝙ nō ſūt creatores lꝫ per eos magi ranas ⁊alia fecerūt: ſed ſolum deus.Ec ſane creatores illi mali angeli dicēdi ſūt: qꝛ ꝑ illos magi ranas ⁊ ſerpētes fecerūt: n̄ .n. ip̄i eas creauerūt.IuA Oīum ꝗppe rerū q̄ corꝑal̓r viſibiliterqꝫ naſcūt̉: occulta q̄dā ſemina ī corꝑis huiꝰmūdi elemētis latēt: q̄ deꝰ origīal̓r eis indidit.Ip̄e .n. creator ē oīum reꝝ ꝗ creator ē inuiſibiliū ſeminū: qꝛ quecūqꝫ naſcēdo ad ocl̓os nr̄osexeunt: ex occultis ſeminibꝰ accipiūt ꝓgrediendi hic primordia ⁊ incremēta debite magnitudinis: diſtinctiōeſqꝫ formaꝝ ab originalibꝰ:vt ita dicam regulis ſumunt. Sicut parētes nō dicūt̉ creatores filioꝝ: necagricole frugum: ita nec boni angeli: nec mali:⁊ ſi ꝑ eorum miniſterium fiant creature.Icut gͦ nec parētes dicimꝰ creatoreshoīum: nec agricolas creatores frugūqͣꝫuis eorū extrinſecus adhibitus moUtibus: iſta creāda dei ꝟtus interiꝰ operet̉: ita nō ſolum malos: ſꝫ nec bonos angelosfas ē putare creatores: ſed ꝓ vtilitate ſui ſēſus⁊ corꝑis ſemīa iſtaꝝ reꝝ nobis occultiora nouerūt: ⁊ ea ꝑ ꝯgruas tentatiōes el̓torū latenterſpargūt: atqꝫ ita gignēdaꝝ reꝝ ⁊ accelerādoꝝīcremētoꝝ p̄bēt occaſiōes: ſꝫ nec boni hec niſi quātū deꝰ iubet: nec mali hec iniuſte faciuntniſi qͣꝫtū ip̄e iuſte ꝑmittit. Nā iniꝗ malicia volūtatē ſuā hꝫ iniuſtā: ptātē āt nō niſi iuſte accipit: ſiue ad ſuā penā: ſiue ad aliorum: vel penāmaloꝝ vel laudem bonorum. Sicut iuſtificationē mentis: ita creationē rerū ſolꝰ deꝰ oꝑat̉: lꝫ creatura exteriꝰ ſeruiat.Icut gͦ mētē nr̄am iuſtificādo formare nō pōt niſi deꝰ. predicare āt extrinſecꝰ euāgeliū ēt hoīes pn̄t: non ſolumAboni ꝑ ꝟitatē: ſꝫ ēt mali ꝑ occaſionē.Ita creatiōeꝫ reꝝ viſibilium deꝰ interiꝰ oꝑat̉.Exteriores āt oꝑatiōes atqꝫ ꝯtēperatiōes ſiueoccaſiōes ab āgel̓ taꝫ bonis qͣꝫ mal̓ vl̓ ēt hoībꝰadhibēt̉: Sꝫ hec ab hoībꝰ tāto difficiliꝰ adhibēt̉ quāto eis d̓ſūt ſēſuū ſb̓tilitates: ⁊ corꝑoꝝmobilitates mēbris terrēis ⁊ pigris. Vn̄ qualibuſcunqꝫ angelis vicinas cās ab elementis cōtrahere: quāto facilius ē: tāto mirabiliores inhuiuſmōi operibꝰ eoꝝ exiſtūt celeritates: ſednon ē creator niſi ꝗ principal̓r iſta format: nec

quiſqͣꝫ hoc pōt niſi vnꝰ creator deꝰ. Aliud ē .n.ex intimo ac ſūmo cārum cardine ꝯdere ac miniſtrare creaturā: qd̓ facit ſolus creator deus.Aliud āt ꝓ diſtributis ab illo viribꝰ ⁊ facultatibꝰ aliqua oꝑatiōem forinſecꝰ admouere: vttūc vel tūc: ſic vel ſic exeat qd̓ creatur. Iſta ꝗppe original̓r ac primordial̓r in quada texturaelementorum cūcta iā creata ſunt. Sed acceptis opportunitatibus prodeunt. Ꝙ angeli mali multa poſſunt per nature vigorem que nō poſſunt ꝑꝑ dei vel bonorū āgeloꝝ ꝓhibitiōem .i. quia non permittunt̉.Llud quoqꝫ ſciendū ē ꝙ angeli maliIq̄dā pn̄t ꝑ naͣe ſubtilitatē: que tn̄ nonpn̄t ꝑꝑ dei vl̓ bonoꝝ angelorū proUIhibitiōem .i. qꝛ nō ꝑmittūt̉ illa ſacerea deo vel ab angelis bonis. Pn̄t vtiqꝫ cinifesfeciſſe ꝗ ranas ſerpenteſqꝫ fecerūt. Quedā ꝟonō pn̄t facere: ēt ſi ꝑmittātur ab angelis ſuꝑioribus: qꝛ nō ꝑmittit deus. Vnde Aug. in librotertio de trinitate. Ex ineffabili potentatu deifit vt qd̓ poſſent mali angeli ſi permitterenturiō nō poſſūt: ꝗa nō permittūt̉: neqꝫ .n. occurritalia rō: cur nō potuerūt facere cinifes ꝗ ranasſerpēteſqꝫ fecerūt: niſi ꝗa maior aderat dn̄atioꝓhibētis dei ꝑ ſpm̄ ſcm̄. Ꝙ ēt magi ꝯfeſſi ſuntdicētes: digitꝰ dei ē h̓. Quid āt poſſint ꝑ naͣꝫ:nec poſſint ꝑꝑ ꝓhibitioneꝫ ⁊ ꝑ ꝗd ipſiꝰ naͣe ſueꝯditionē facere nō ſinant̉: hoī explorare difficile ē: īmo īpol̓e. Nouimꝰ hoīem poſſe ambulare: ⁊ neqꝫ hoc poſſe ſi nō permittat̉: volareāt nō poſſe: ēt ſi permittat̉. Sic ⁊ illi angeli q̄dā poſſūt facere ſi permittāt̉ ab angelis potentioribꝰ ex īperio dei: quedā ꝟo nō poſſunt ēt ſiab eis ꝑmittant̉. qꝛ ille non permittit: a quo illis ē talis naͣe modus ꝗ ēt per angelos ſuos illa plerūqꝫ nō permittit que ꝯceſſit vt poſſint. Diuiſio textus.S Eterminatisʰⁱs que pertinēt adnature cōditionemqͣꝫtum ad bonos ⁊ malos āgelos cōmuniter. Hic ꝯn̄ter tractat ea que pertinēt ad eoꝝq ptātē ⁊ virtutē. Et diuidit̉ in ꝑtes duas. Inprima determinat eoꝝ ptātē reſpectu operationum qͣsſeipſis hn̄t. In ſcd̓a reſpcū illaꝝ operationū quas in aliaexercēt. ibi (Quoꝝ ſcīa atqꝫ v̓tute ⁊c̄.) Circa primumduo facit. Prīo oſtēdit eoꝝ virtutē reſpectu oꝑationumvolūtatis vel lib. ar. In ſcd̓a reſpcū oꝑationis intell̓s. ibi(Et lꝫ mali angeli ita per maliciam ⁊cͣ.) Circa pͥmumduo facit. Primo determinat veritatē. ſcd̓o inducit quā.dā queſtiōeꝫ quā primo mouet. ibi. Sed ē nihil bōi ⁊c̄Scd̓o determinat eā ibi (Ad qd̓ dicimꝰ ⁊c̄) Circa qd̓primo ꝯfirmat illud veꝝ qd̓ in obiectiōem ſupponebat.ſ. ꝙ boni angeli ⁊ mali hn̄t libeꝝ arbitriū. Scd̓o reſpondet ad obiectiōem ibi. (Ꝙ ergo Hiero. ait ⁊cͣ) (Quoruꝫſcīa ⁊c̄.) Hic on̄dit eoꝝ virtuteꝫ in oꝑationibus quas in