Qō II.Diſtin. VII.

Diſtin. VII.angeli per ꝯuerſionē effecti ſunt boni: ita demōes ꝑ auerſionē facti ſūt mali. Sed angeli btī malū facere non pn̄tvt prius dictum ē. gͦ nec demones bonum.Reſponde C creata: ſed volutas mala: cuiꝰ malidd̓m. ꝙ ī demone eſt naͣ bona a deocie ip̄i ſūt cā. ⁊ iō oīs actus naͣe eoꝝ bonꝰ eſt: ſed actꝰ volūtatis eoꝝ ē malus: actū āt malū ꝯtingit eſſe dupl̓r: autquātū ad ſub̓am actꝰ: ſicut malus actus volūtatis ē fornicari vel mētiri: aut quātū ad modū agētis: ſicut cuꝫ ꝗsappetitu laudis dat elemoſynas. pn̄t gͦ demones aliquēbonū actū ex gn̄e facere: nullo tn̄ modo bona voluntatecuiꝰ obſtinationis rō diuerſimode aſſignat̉. Quidā eniꝫdicūt: ꝙ libeꝝ arbitriū āgeli mediū ē īter diuinum ⁊ humanū: in hͦ ꝙ dīnum īmobile ē an̄ electiōeꝫ ⁊ poſt: hūanum vero mobile ante ⁊ poſt. angelicū vero mobile anteſꝫ īmobile poſt: ſꝫ hec rō ſupponit illud: cuiꝰ cā querit̉ .ſ. īmobilitate poſt angeloꝝ electiōem. ¶ Et preterea ſcd̓mhoc nō poſſet aſſignari rō ꝯfirmatiōis ⁊ obſtinatiōis hominū defunctoꝝ. ¶ Alia rō aſſignat̉: qꝛ cū āgelus ſit indiuiſibilis ad quodcūqꝫ ſe ꝯuertit total̓r ꝯuertit̉: ſed hecvr̄ inſufficiēs: qꝛ quāuis ſit indiuiſibils in eēntia: ē tn̄ diuiſibilis virtute ſcd̓m ꝙ virtus eiꝰ ad multa ſe extendit⁊ hͦ ē ẜm ob̓ta: ⁊ ſcd̓m ꝙ magis ⁊ minꝰ alicui applicant: ethͦ ē ſcd̓m intēſionē ⁊ remiſſionem actꝰ. Un̄ nō opꝫ ꝙ ſuaoꝑatio ꝓcedat ab eo ſcd̓m totā ſuā virtutē: cum ſit dn̄sſui actus. ¶ Alia rō ſumit̉ per hoc ꝙ hō ꝑ alteꝝ cecidit.vn̄ decuit qd̓ hēret reꝑatorē per quē reſurgeret: angelusvero ꝑ ſeip̄m. ⁊ iō īpol̓e ē eius ruinam reꝑari: qꝛ ꝑ ſe nonpotuit reſurgere: nec decuit aliū reꝑatore habere. Sedhͦ ēt nō vr̄ ſufficiens: qꝛ ꝑ ſe vel per aliū cadere ſūt circūſtantie peccati: que in infinitū aggrauare nō pn̄t: vt pctōrecuꝑabilitas auferat̉. ¶ Et p̄terea ēt ſi hō nūquā reꝑaratꝰ eēt: nō tn̄ ꝑꝑ hoc obſtinatꝰ eēt: vt pꝫ in infdelibꝰ: quireꝑationis bn̄ficiū nō ꝯſequūt̉: quoꝝ nō oēs actꝰ peccata ſūt: vt infra dicet̉ diſtinctiōe. zi. Et ita ēt ſi caſus d̓monis ſit irreꝑabilis: nō ex hͦ ſeꝗtur obſtinatio volūtatis inmalo qͣlis in ip̄o ē. ¶ Alia rō ē: qꝛ angelus peccauit ꝯtradeiformē intellcm̄: hō aūt cōtra dictamen rōnis. vt patꝫex Dionyſio in 4º cap. de di. no. ⁊ iō peccatuꝫ angeli fuitmulto grauiꝰ ⁊ irrecuperabiliꝰ: qꝛ rō eſt intell̓s quaſi obumbratꝰ ẜm ꝙ dicit Iſaac in libro de diffinitionibus: ꝙrō orit̉ in vmbra intelligētie: ſed hͦ ēt nō vr̄ ſufficiens: qꝛintell̓s angelicus ⁊ rō humana nō improportionabiliterdiſtant: ſicut reꝑabile ⁊ irrecuꝑabile: cū vtrūqꝫ finitumſit. ¶ Alia rō aſſignat̉: qꝛ naͣ hoīs tota corrupta ē ꝑ peccatū eiꝰ in qͦ original̓t erat: nō āt tota naͣ angelica. vndemagis īdigebat reparatiōe humana naͣ qͣꝫ angelica. Sedhoc nō vr̄ ſufficiēs: qꝛ ẜm hoc ſi primo hoīe non peccātealiqui de filijs eiꝰ peccaſſent: eoꝝ pctm̄ irreparabile foret. ¶ Et p̄terea in qͦlibet angelo ē naͣ ẜm ſpēm ab aliodifferens: ⁊ iō eo peccāte tota naͣ ſue ſpēi viciata eſt. Et iōoꝫ al̓r dicere: vt īueniat̉ eadē rō obſtinatōis in hoībꝰ dānatis ⁊ ī angelis peccātibus: qꝛ ẜm Damaſ. qd̓ ē in angelis caſus hoc ē in hoībus mors. dd̓m eſt ergo: ꝙ ſicut impoſſibile ē a volūtate indeclinabil̓r adherente recto finiꝓcedere opus peccati: ita ecōtrario impol̓e ē a voluntate adherēte ī ꝯuertibil̓r peruerſo fini aliquod rectū opꝓuenire: peccatū aūt volūtatis ꝯtingit dupl̓r circa finē:vl̓ ex paſſione deducēte rōem ab actuali conſiderationerecti finis: ⁊ talis peccator penitēs ē paſſione ceſſante: vl̓ex malicia que ẜm ph̓m in ſeptīo ethicoꝝ ē corruptiuafinis. Dicitur enim ex malicia peccare: qui ex electionepraui finis peccat: eo ꝙ qualis eſt ſcd̓m hītum talis finisvr̄ ei: vt qui hꝫ hītum luxurie delectatiōem venereaꝫ ſibi ponit finem: ⁊ cum error circa fineꝫ in oꝑabilibus ſit

ſicut error circa prima pͥncipia in ſpeculatiuis: circa queerrantē non ꝯtingit ex alijs magis notis dirigi: oꝑꝫ ꝙ ſicpeccans ſit impenitens: vt dicit ph̓s ibidē. gͦ de pctō nullus pōt penitere: niſi vl̓ ex paſſione ceſſante vl̓ habitu remoto quo malum finē eligebat. Remoueri aūt habituꝫnō ē poſſibile niſi in eo qui ē in ſtatu vie ⁊ mutabilitatis.vn̄ quādocūqꝫ aliquis deuenit ad terminū vie non pōtdeflecti ab eo ſine cui adheſit: ſiue ſit bonus ſiue malusfinis aūt vie hoīs ē mors ſua: finis aūt angeli ē terminuselectionis ſue qͣ bono adheſit vl̓ malo. Un̄ ſicut hoīes ꝑꝰmortē in bono ꝯfirmātur vl̓ in malo: ita ⁊ angeli poſt cōuerſionē vl̓ auerſionē. Datur aūt homini longior via q̄ꝫangelo: quia erat magis a deo diſtans: ⁊ oportebat ꝙ ineius cognitionē inquirendo ꝑueniret: angelus āt ſtatimdeiformi intellcū ſine inꝗſitione in dīna ꝑuēire potuit.gͦ dd̓m ꝙ in demonibꝰ remanet naAd primu) turalis pō ad bonuꝫ: vt remota ⁊ indiſpoſita ⁊ ꝑ ꝯtrarium hītum deprauata: qua poſſent benefacere ſi vellent: ſed velle nō poſſūt. quia hītus malicia ab eius voluntate remoueri non pōt: quia iam in ſtatu vie nō ē. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ cum in angelis naͣ ſit bona: opꝫ ꝙ naturalis appetitus eoꝝ bonus fit: qui tamenꝑ circunſtātias deprauatur: quas apponit deliberatiuavoluntas inquātuꝫ volūt eē ⁊ viuere ſub tali deformitate peccati: ſicut luxurioſus deſiderat viuere in ſua turpidelectatione. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ ſcd̓m quoſdam ſindereſis in demonibus nō remurmurat culpe: ſed pene: ⁊ ī hocmagis peccāt ordinationi diuine iuſticie renitētes: ſed hͦnō vr̄ verum: quia impoſſibile ē ꝙ aliquid nō renitaturſuo ꝯͣrio. In ſidereſi autē ſūt vl̓ia principia iuris natural̓vn̄ oꝑꝫ ꝙ remurmuret oī ei quod cōtra ius naturale ſit.Sed tn̄ iſtud murmur ē actus naͣe. In demonibus eniꝫvolūtas ꝑuerſa repugnat ſcd̓m quā claudūt ſuas virtutes inſpectiuas ab omni ꝯſideratione: vt dicit Dionyſiꝰin quarto capitulo de diui. no. ¶ Ad 4ᵐ dd̓m: ꝙ quāuisiſti actus in ſe boni ſint: nō tamen bn̄ fiunt. quia coacte ⁊nō ex electione bonum quodcūqꝫ operātur. ¶ Ad ꝗntūdd̓m: ꝙ quidam dicunt: ꝙ eorum culpa ⁊ pena creſcerepōt vſqꝫ ad diem iudicij. ſed hoc nō vr̄ verum: quia cumnō ſint ī ſtatu vie: ſicut nō ī bonum: ita nec in peius mutari poſſūt. Un̄ dicēdum: ꝙ eorum culpa vl̓ ſuꝑbia diciturcreſcere: nō quātum ad ītēſionem malicie: ſꝫ quātum admultiplicitatē actus: pēa ēt eēntialis nō creſcit: ſed accidētalis q̄ ē ex multitudīe damnatorum: ſicut ē ēt de premio bonorum āgelorum. ¶ QueſtioII.Einde queritur monum. ¶ Etde cognitiōe decirca hͦ q̄rūtur duo. Primo vtrum demōesvigeāt acumine ſciētie. Scd̓o: de diuinatiōeque per eos fit.¶ Utrum demones ſint acute ſcientie.ſic ꝓceditur. vr̄ ꝙ deO primum nones nō ſūt acuti ſciēatia: ſicut in lr̄a dicitur: ſicut enim dicit Dionyſius ī quarto cap. de diui. no. Malum demonis ē furor irrōnalis amens cōcupiſcētia⁊ fantaſia proterua. Hec āt oīa hebetudinē cognitionisīportāt. ergo vr̄ ꝙ ſcīe acumine nō polleāt. ¶ Pͣ. ſecūdūph̓os naͣ ſub̓aꝝ intellectiuaꝝ ꝑficit̉ intellectu ⁊ voluntate: ſed ſicut volūtas perficit̉ per appetitum boni: ita ītellectus per cognitionem veri: cum ergo volūtas eorū nōpoſſit in bonum: vr̄ ꝙ nec intellectus in veꝝ ¶ Pͣ. reuelatio ſuꝑnorum ſpirituū fit per illuminatiōem: ſꝫ demones cum ſint in ꝑpetuis tenebris illuminari non poſſūt.gͦ nec aliqua cognoſcere pn̄t reuelatiōe bonoꝝ āgelorū.