Druckschrift 
Scriptum super secundo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Seite
23r
Einzelbild herunterladen
 

iDiſtin. V.Quoſo. II.

23

xj.ex parte auerſiōis. Tertio modo dicit̉ ſuꝑbia lordinatusappetitus ꝓprie excellētie: ⁊ p̄cipue ī dignitate vel honore⁊ ſic ē ſpāle pctm̄ vnū de ſeptē capitalibus vicijs: ⁊ ſic primū pctm̄ angeli ſuꝑbia fuit: qd̓ pꝫ tū ex d̓ſiderato: qꝛ eminētiā dignitatis appetijt: tum ēt ex motiuo: qꝛ ex cōſideratiōe ꝓprie pulchritudinis in peccatum ruit.Ad primum or. Uno modo ẜꝫ ꝙ ē radix oīs pctī:ergo dicēdum: ꝙ cupiditas ēt tripl̓r⁊ ſic ē q̄daꝫ īclinabilitas ī d̓ſideriū īordinatū cuiuſcūqꝫ d̓ſiderabilis: vl̓ ex corruptiōe fomitis vl̓ ex cōditiōe naͣe:flexibilis ē ꝑꝑ hoc ꝙ ē ex nihilo. Alio modo dicit̉ ẜm ꝙ ēcōditio oē pctm̄ ꝯſequēs ex parte ꝯuerſiōis prout dicit d̓ſideriū actual̓r īordinatuꝫ cuiuſcūqꝫ d̓ſiderabilis vl̓ honoris vl̓ ſcīe ⁊c̄. Tertio mō dicit̉. ẜm ꝙ ē ſpāle vicium vnuꝫd̓ ſeptē capitalibus .ſ. īordinatuꝫ d̓ſideriū habēdi ea q̄ ſufficiētiā ī vita promittūt vt pecunia: ⁊ alia: quoꝝ p̄cium nūmiſmate mēſurat̉: ⁊ ꝑ ſe cōſtat ꝙ taliū d̓ſiderio dyabolusnō peccauit. Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ odiuꝫ ⁊ īuidia reſpcū dei p̄ſupponūt ī angelo volūtatis prauitatē. vt dicit Augu. ſuꝑGeneſim ad lr̄am. xi. qd̓ ſic pꝫ: qꝛ nullius rei pōt eē odiumniſi qd̓ ē diſſonuꝫ ⁊ ꝯtrariuꝫ volūtati: illud āt qd̓ ē optimūnihil d̓fectus habēs admixtum nō ē ꝯtrariuꝫ niſi volūtati nō recte. Simil̓r īuidia ē dolor aliene ꝓſꝑitatis īquātūē impeditiua alicuius boni ꝓprij: dīna āt felicitas nō ē impeditiua alicuius ꝓprij boni niſi qd̓ īordinate d̓ſiderat̉: qꝛab eo oē bonuꝫ d̓ſcēdit ⁊ ita odium ⁊ īuidia p̄ſupponūt aliqd̓ pctm̄: ꝑ qd̓ volūtas d̓ordinaret̉. ⁊ ſic nō fuit pctm̄ eiusodij vl̓ īuidie. Ad 3ᵐ dd̓ꝫ. ꝙ angeli in hͦ ꝙ deo miniſtrāt⁊ merēt̉: laborē vl̓ tediū n̄ habēt. ⁊ iō pctm̄ accidie eis nōcōpetit: ſꝫ pro tāto dicunt̉ voluiſſe ſine labore gloriā cōſequi: qꝛ ꝓpria v̓tute aſſequi voluerūt: ẜm ꝙ laborioſum dr̄illud qd̓ facultatē operātis excedit. Ad quartuꝫ dd̓mꝙ omiſſio: quādoqꝫ eſt ſpāle pctm̄: quādo .ſ. dimittit̉ aliꝗdqd̓ fieri dꝫ qd̓ ſpāliter p̄ceptum ē: quādoqꝫ v̓o ē cōditio oēpctm̄ ꝯſequēs ẜm ꝙ ē dimiſſio alicuius circūſtātie ī opereobſeruādo ⁊ hoc modo nō ē īconueniēs ꝙ ī pͥmo pctō angeli fuerit omiſſio: pōt tn̄ dici ꝙ nō tenebat̉: tunc actual̓rꝯferre: qꝛ alio mō pctm̄ vitare poterat. Ad 5ᵐ dd̓ꝫ ꝙ eaq̄ ſūt prima in gn̓atiōe nō oꝑꝫ ꝙ ſint prima in deſtructiōevnde nō ſequitur ſi fides ē prima virtutum ꝙ infidelitasſit primum viciorum. Qō. II.pͥncipale q̄rit̉ deIrca ſecundum ꝯuerſiōe bonoꝝangeloꝝ: ⁊ q̄runt̉ duo. Primo vtrū fuerit eisaliqͣ gr̄a appoſita ad ꝯuerſionē. Scd̓o vtrū ꝑillā gr̄am ſuā btītudinē meruerunt.zeli īdiguerīt gr̄a ad hoc ꝙ ꝯuerterēt̉ ī deū. I.ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ nō inO primuꝫ diguerint appoſitiōe alicuius gr̄e vt ꝯuerterēt̉ ad deuꝫ. Ad libertatētara.n. lib. ar. ꝑtinet: vt ad vtrūqꝫ flecti poſſit ⁊ p̄ciApue ī bonū: ſꝫ ī angelis ī ſtatu creatiōis fuit li.arb. nullo pctō debilitatū. gͦ nō īdigebāt gr̄a ad hoc vt inbonū ꝯuerterēt̉. Pͣ. vt ſupra ex v̓bis Aug. habituꝫ ē. d̓snō diſtinxit īter angelos an̄ eoꝝ ꝯuerſionē ⁊ auerſionē: ſꝫillis q̄ ſūt auerſi n̄ fuit appoſita gr̄a: vt ī lr̄a dr̄. ergo nec illiꝗ fuerūt ꝯuerſi an̄ ꝯuerſionē. Pͣ. ex hoc ꝙ angeli ꝯuerſi ſūt a deo gr̄a repleti ſūt: ita ꝙ ꝯuerſio ad gr̄am ē p̄paratio. Si ergo ꝯuerſio nō pōt eē niſi ꝑ gr̄aꝫ aliquā p̄cedentēnec iteꝝ illa gr̄a ſine p̄paratōe aliqͣ: al̓s oībus daret̉. vr̄ ꝙꝑ hūc modū ſit ꝓcedere in īfinituꝫ: qd̓ ēt ītell̓s ⁊ naͣ reſpuit. ergo ē ſtatus ī primo: ꝙ .ſ. ad ꝯuerſionē nō oportuit darigr̄am q̄ ad cōuerſionē p̄pararet. Pͣ. idē habitus eſt quicooperat̉ habēti bonum opus eius reddens: ⁊ qui operat̉in eo bonū ipſum faciēs: ſꝫ angelus nō indiguit gr̄a operā-

Queſtio.te vt ī lr̄a dr̄. ergo nec cooperāte gr̄a ad opus cōuerſiōis.Sed contra proficere ad merituꝫ vite nullus ſinegr̄a pōt: ſꝫ ꝑ ꝯuerſionē angeli ad vitāꝓfecerūt. ergo ad ea gr̄a īdiguerūt. Pͣ. ꝯuerti ad deuꝫē amore ei adherere: vt ī lr̄a dr̄. Nō aūt ītelligit̉ hͦ de amore naͣli: qꝛ ſic ēt eū pͥus dilexerāt: vt ſupra habitum ē. ergovidet̉ ꝙ ītelligat̉ de amore charitatis: ꝗ ſine gr̄a non ē. ergo ꝯuerſio ſine gr̄a nō potuit eſſe.Reſpondeo.n. dn̄t ꝙ ad ꝯuerſionē meritoriā exidd̓ꝫ ꝙ circa hͦ ē duplex opinio: ꝗdamgit̉ duplex gr̄a. vna gratū faciēs: q̄ īformat ꝯuerſiōis actū⁊ meritoriū reddit. Alia gratis data: a qͣ elicit̉ ſub̓a actus⁊ q̄ lib. arbi. īclinat ad volēduꝫ: ſꝫ iſtam gratiaꝫ ponere nōvr̄ neceſſariū niſi ipſa libertas arbitrij gr̄a dicat̉ q̄ ꝓculdubio nobis a deo ē: vel aliq̄ occaſiōes que quādoqꝫ danturhoībus a deo ad cōuerſionē: vt īſtructio legis ⁊ caſtigatioad humilitatē ⁊ alia huiuſmōi: ſine ꝗbus tamē pol̓e ē gratiam cōſequi: qꝛ ſi hō facit qd̓ in ſe ē deus dat ei gr̄am. Adhoc autē faciēdum nō exigit̉ aliꝗd aliud. Illud .n. ad qd̓ n̄pōt ꝑ ſe. lib. arb. nō eſt ī hoīe vt faciat illud: illud .n. ī nobiseē dr̄ cuius nos dn̄i ſumus. vnde pō iſta īplicat ꝯtradictionē dum poſuit ꝙ ad faciēduꝫ illud qd̓ ī nobis eſt liberumarbitriū nō ſufficit. Et ideo aliter ē dd̓m. ꝙ ad eliciēdūactū ꝯuerſionis ſufficit lib. arb. qd̓ ſe ad habēdaꝫ gratiamꝑ hūc actuꝫ p̄parat ⁊ diſponit: ſꝫ efficacia ꝯuerſiōis ad meritū. nō pōt eſſe niſi ꝑ gratiā: vnde vnus ⁊ idē motus ē cōuerſiōis lib. ar. ī quo gr̄a īfundit̉: ꝗ eſt diſpō ad gr̄am: ſꝫ ꝙexit a lib. arb. ⁊ meritorius ẜm ꝙ gr̄a īformat̉. Et ſimile ēetiā ī motu ꝯtritōis quo pͥmo iuſtificatur īpius: qual̓r aūthoc ſit pol̓e pōt videri ex his que ī naͣ ꝯtingūt. In eodem.n. īſtanti quo pͥmo eſt diſpō neceſſitatis ī maͣ forma ſub̓alis īducit̉. cum .n. gn̄atio ſit terminus alteratōis: opꝫ ī eodē īſtanti alterationē terminari ad diſpōnem q̄ eſt neceſſitas ⁊ gn̄ationē ad formā ſubſtātialē. Sed qꝛ alteratio eſtmotus ꝯtinuus: ideo pͥncipiū alteratōis ⁊ mediū quo maͣdiſponitur ad formā ſub̓alē tēpore p̄cedunt ītroductionēforme ſub̓alis: motus aūt volūtatis ꝗ diſponit ad gr̄aꝫ eſtſimplex ⁊ nō ꝯtinuus. iō vel pͥmꝰ tm̄ ē ſufficiēs diſpoſitioad gr̄aꝫ: vel vltimus īter plures: ꝗ agit ī virtute oīuꝫ p̄cedētium: ⁊ ideo cum illo gratia īfunditur.dd̓m. ꝙ quāuis lib. arb. de ſe poſſit inAd primu) ſub̓am actus: nō tamē ī formā eius ꝑquā meritorius eſt. Ad ſecūduꝫ dd̓ꝫ. ꝙ motus auerſionis ⁊ ꝯuerſiōis ẜm ꝙ ſūt ex lib. ar. p̄cedūt īfuſioneꝫ gr̄e inꝗbuſdā: ⁊ caſum quorūdā: nō tēpore: ſꝫ naͣ ẜm viā materie⁊ gn̄atiōis ꝓut diſpō p̄cedit formā: ⁊ per hoc pꝫ ſolutio adtertiū. Ad quartū dd̓m ꝙ aliꝗd dr̄ fieri vel operatumeē dupl̓r: vl̓ ſicut ex cōtrario: prout dicimus ꝙ ex nigro fitalbū: ⁊ hoc modo dr̄ gr̄a operās qua de malo fit bonus: etſic nō fuit in angelis: vt in lr̄a dr̄. Alio modo dr̄ aliqd̓ fieriex negōne vel pͥuatōe: ſicut ex nō lucēte lucēs: ⁊ ex nō figurato figuratū: ⁊ ſic dr̄ gr̄a operās qͣ d̓ nō bono gratuita bonitate fit tali bonitate bonꝰ: ⁊ ſic gr̄a oꝑans fuit ī āgelis.II. Utꝝ angeli meruerint ſuā btītudine.D ſecundum geli ſuā britudinemſic procedit̉. vr̄ ꝙ anRnō meruerint. Meritū .n. p̄cedit p̄miuꝫ: ſicutvia terminū: ſed in angelis nō potuit eſſe meIritū: qꝛ ante btītudineꝫ gratiā non habebantq̄ eſt radix merendi ad minus ſi in gratia creati nō ſūt: ergo vr̄ ꝙ ſuā btītudinē nō meruerūt. Si dicat̉ ꝙ merētur eam ꝑ miniſteria ꝗbus nobis iubēte deo obſequunt̉. Contra. ẜm Dio. ſuꝑiores non mittunt̉ ad explendumvſum exterioris miniſterij. ſi ergo īferiores ꝑ miniſteriuꝫmerent̉. videt̉ ꝙ iniuſte cū ſuꝑioribus agat̉ ꝗbus merēdi