iDiſtin. V.Quoſo. II.
23
xj.ex parte auerſiōis. Tertio modo dicit̉ ſuꝑbia lordinatusappetitus ꝓprie excellētie: ⁊ p̄cipue ī dignitate vel honore⁊ ſic ē ſpāle pctm̄ vnū de ſeptē capitalibus vicijs: ⁊ ſic primū pctm̄ angeli ſuꝑbia fuit: qd̓ pꝫ tū ex d̓ſiderato: qꝛ eminētiā dignitatis appetijt: tum ēt ex motiuo: qꝛ ex cōſideratiōe ꝓprie pulchritudinis in peccatum ruit.Ad primum or. Uno modo ẜꝫ ꝙ ē radix oīs pctī:ergo dicēdum: ꝙ cupiditas ēt tripl̓r⁊ ſic ē q̄daꝫ īclinabilitas ī d̓ſideriū īordinatū cuiuſcūqꝫ d̓ſiderabilis: vl̓ ex corruptiōe fomitis vl̓ ex cōditiōe naͣe:flexibilis ē ꝑꝑ hoc ꝙ ē ex nihilo. Alio modo dicit̉ ẜm ꝙ ēcōditio oē pctm̄ ꝯſequēs ex parte ꝯuerſiōis prout dicit d̓ſideriū actual̓r īordinatuꝫ cuiuſcūqꝫ d̓ſiderabilis vl̓ honoris vl̓ ſcīe ⁊c̄. Tertio mō dicit̉. ẜm ꝙ ē ſpāle vicium vnuꝫd̓ ſeptē capitalibus .ſ. īordinatuꝫ d̓ſideriū habēdi ea q̄ ſufficiētiā ī vita promittūt vt pecunia: ⁊ alia: quoꝝ p̄cium nūmiſmate mēſurat̉: ⁊ ꝑ ſe cōſtat ꝙ taliū d̓ſiderio dyabolusnō peccauit. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ odiuꝫ ⁊ īuidia reſpcū dei p̄ſupponūt ī angelo volūtatis prauitatē. vt dicit Augu. ſuꝑGeneſim ad lr̄am. xi. qd̓ ſic pꝫ: qꝛ nullius rei pōt eē odiumniſi qd̓ ē diſſonuꝫ ⁊ ꝯtrariuꝫ volūtati: illud āt qd̓ ē optimūnihil d̓fectus habēs admixtum nō ē ꝯtrariuꝫ niſi volūtati nō recte. Simil̓r īuidia ē dolor aliene ꝓſꝑitatis īquātūē impeditiua alicuius boni ꝓprij: dīna āt felicitas nō ē impeditiua alicuius ꝓprij boni niſi qd̓ īordinate d̓ſiderat̉: qꝛab eo oē bonuꝫ d̓ſcēdit ⁊ ita odium ⁊ īuidia p̄ſupponūt aliqd̓ pctm̄: ꝑ qd̓ volūtas d̓ordinaret̉. ⁊ ſic nō fuit pctm̄ eiusodij vl̓ īuidie. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ. ꝙ angeli in hͦ ꝙ deo miniſtrāt⁊ merēt̉: laborē vl̓ tediū n̄ habēt. ⁊ iō pctm̄ accidie eis nōcōpetit: ſꝫ pro tāto dicunt̉ voluiſſe ſine labore gloriā cōſequi: qꝛ ꝓpria v̓tute aſſequi voluerūt: ẜm ꝙ laborioſum dr̄illud qd̓ facultatē operātis excedit. ¶ Ad quartuꝫ dd̓mꝙ omiſſio: quādoqꝫ eſt ſpāle pctm̄: quādo .ſ. dimittit̉ aliꝗdqd̓ fieri dꝫ qd̓ ſpāliter p̄ceptum ē: quādoqꝫ v̓o ē cōditio oēpctm̄ ꝯſequēs ẜm ꝙ ē dimiſſio alicuius circūſtātie ī opereobſeruādo ⁊ hoc modo nō ē īconueniēs ꝙ ī pͥmo pctō angeli fuerit omiſſio: pōt tn̄ dici ꝙ nō tenebat̉: tunc actual̓rꝯferre: qꝛ alio mō pctm̄ vitare poterat. ¶ Ad 5ᵐ dd̓ꝫ ꝙ eaq̄ ſūt prima in gn̓atiōe nō oꝑꝫ ꝙ ſint prima in deſtructiōevnde nō ſequitur ſi fides ē prima virtutum ꝙ infidelitasſit primum viciorum.¶ Qō. II.pͥncipale q̄rit̉ deIrca ſecundum ꝯuerſiōe bonoꝝangeloꝝ: ⁊ q̄runt̉ duo. Primo vtrū fuerit eisaliqͣ gr̄a appoſita ad ꝯuerſionē. Scd̓o vtrū ꝑillā gr̄am ſuā btītudinē meruerunt.zeli īdiguerīt gr̄a ad hoc ꝙ ꝯuerterēt̉ ī deū. I.ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ nō inO primuꝫ diguerint appoſitiōe alicuius gr̄e vt ꝯuerterēt̉ ad deuꝫ. Ad libertatētara.n. lib. ar. ꝑtinet: vt ad vtrūqꝫ flecti poſſit ⁊ p̄ciApue ī bonū: ſꝫ ī angelis ī ſtatu creatiōis fuit li.arb. nullo pctō debilitatū. gͦ nō īdigebāt gr̄a ad hoc vt inbonū ꝯuerterēt̉. ¶ Pͣ. vt ſupra ex v̓bis Aug. habituꝫ ē. d̓snō diſtinxit īter angelos an̄ eoꝝ ꝯuerſionē ⁊ auerſionē: ſꝫillis q̄ ſūt auerſi n̄ fuit appoſita gr̄a: vt ī lr̄a dr̄. ergo nec illiꝗ fuerūt ꝯuerſi an̄ ꝯuerſionē. ¶ Pͣ. ex hoc ꝙ angeli ꝯuerſi ſūt a deo gr̄a repleti ſūt: ita ꝙ ꝯuerſio ad gr̄am ē p̄paratio. Si ergo ꝯuerſio nō pōt eē niſi ꝑ gr̄aꝫ aliquā p̄cedentēnec iteꝝ illa gr̄a ſine p̄paratōe aliqͣ: al̓s oībus daret̉. vr̄ ꝙꝑ hūc modū ſit ꝓcedere in īfinituꝫ: qd̓ ēt ītell̓s ⁊ naͣ reſpuit. ergo ē ſtatus ī primo: ꝙ .ſ. ad ꝯuerſionē nō oportuit darigr̄am q̄ ad cōuerſionē p̄pararet. ¶ Pͣ. idē habitus eſt quicooperat̉ habēti bonum opus eius reddens: ⁊ qui operat̉in eo bonū ipſum faciēs: ſꝫ angelus nō indiguit gr̄a operā-
Queſtio.te vt ī lr̄a dr̄. ergo nec cooperāte gr̄a ad opus cōuerſiōis.Sed contra proficere ad merituꝫ vite nullus ſinegr̄a pōt: ſꝫ ꝑ ꝯuerſionē angeli ad vitāꝓfecerūt. ergo ad ea gr̄a īdiguerūt. ¶ Pͣ. ꝯuerti ad deuꝫē amore ei adherere: vt ī lr̄a dr̄. Nō aūt ītelligit̉ hͦ de amore naͣli: qꝛ ſic ēt eū pͥus dilexerāt: vt ſupra habitum ē. ergovidet̉ ꝙ ītelligat̉ de amore charitatis: ꝗ ſine gr̄a non ē. ergo ꝯuerſio ſine gr̄a nō potuit eſſe.Reſpondeo.n. dn̄t ꝙ ad ꝯuerſionē meritoriā exidd̓ꝫ ꝙ circa hͦ ē duplex opinio: ꝗdamgit̉ duplex gr̄a. vna gratū faciēs: q̄ īformat ꝯuerſiōis actū⁊ meritoriū reddit. Alia gratis data: a qͣ elicit̉ ſub̓a actus⁊ q̄ lib. arbi. īclinat ad volēduꝫ: ſꝫ iſtam gratiaꝫ ponere nōvr̄ neceſſariū niſi ipſa libertas arbitrij gr̄a dicat̉ q̄ ꝓculdubio nobis a deo ē: vel aliq̄ occaſiōes que quādoqꝫ danturhoībus a deo ad cōuerſionē: vt īſtructio legis ⁊ caſtigatioad humilitatē ⁊ alia huiuſmōi: ſine ꝗbus tamē pol̓e ē gratiam cōſequi: qꝛ ſi hō facit qd̓ in ſe ē deus dat ei gr̄am. Adhoc autē faciēdum nō exigit̉ aliꝗd aliud. Illud .n. ad qd̓ n̄pōt ꝑ ſe. lib. arb. nō eſt ī hoīe vt faciat illud: illud .n. ī nobiseē dr̄ cuius nos dn̄i ſumus. vnde pō iſta īplicat ꝯtradictionē dum poſuit ꝙ ad faciēduꝫ illud qd̓ ī nobis eſt liberumarbitriū nō ſufficit. ¶ Et ideo aliter ē dd̓m. ꝙ ad eliciēdūactū ꝯuerſionis ſufficit lib. arb. qd̓ ſe ad habēdaꝫ gratiamꝑ hūc actuꝫ p̄parat ⁊ diſponit: ſꝫ efficacia ꝯuerſiōis ad meritū. nō pōt eſſe niſi ꝑ gratiā: vnde vnus ⁊ idē motus ē cōuerſiōis lib. ar. ī quo gr̄a īfundit̉: ꝗ eſt diſpō ad gr̄am: ſꝫ ꝙexit a lib. arb. ⁊ meritorius ẜm ꝙ gr̄a īformat̉. Et ſimile ēetiā ī motu ꝯtritōis quo pͥmo iuſtificatur īpius: qual̓r aūthoc ſit pol̓e pōt videri ex his que ī naͣ ꝯtingūt. In eodem.n. īſtanti quo pͥmo eſt diſpō neceſſitatis ī maͣ forma ſub̓alis īducit̉. cum .n. gn̄atio ſit terminus alteratōis: opꝫ ī eodē īſtanti alterationē terminari ad diſpōnem q̄ eſt neceſſitas ⁊ gn̄ationē ad formā ſubſtātialē. Sed qꝛ alteratio eſtmotus ꝯtinuus: ideo pͥncipiū alteratōis ⁊ mediū quo maͣdiſponitur ad formā ſub̓alē tēpore p̄cedunt ītroductionēforme ſub̓alis: motus aūt volūtatis ꝗ diſponit ad gr̄aꝫ eſtſimplex ⁊ nō ꝯtinuus. iō vel pͥmꝰ tm̄ ē ſufficiēs diſpoſitioad gr̄aꝫ: vel vltimus īter plures: ꝗ agit ī virtute oīuꝫ p̄cedētium: ⁊ ideo cum illo gratia īfunditur.dd̓m. ꝙ quāuis lib. arb. de ſe poſſit inAd primu) ſub̓am actus: nō tamē ī formā eius ꝑquā meritorius eſt. ¶ Ad ſecūduꝫ dd̓ꝫ. ꝙ motus auerſionis ⁊ ꝯuerſiōis ẜm ꝙ ſūt ex lib. ar. p̄cedūt īfuſioneꝫ gr̄e inꝗbuſdā: ⁊ caſum quorūdā: nō tēpore: ſꝫ naͣ ẜm viā materie⁊ gn̄atiōis ꝓut diſpō p̄cedit formā: ⁊ per hoc pꝫ ſolutio adtertiū. ¶ Ad quartū dd̓m ꝙ aliꝗd dr̄ fieri vel operatumeē dupl̓r: vl̓ ſicut ex cōtrario: prout dicimus ꝙ ex nigro fitalbū: ⁊ hoc modo dr̄ gr̄a operās qua de malo fit bonus: etſic nō fuit in angelis: vt in lr̄a dr̄. Alio modo dr̄ aliqd̓ fieriex negōne vel pͥuatōe: ſicut ex nō lucēte lucēs: ⁊ ex nō figurato figuratū: ⁊ ſic dr̄ gr̄a operās qͣ d̓ nō bono gratuita bonitate fit tali bonitate bonꝰ: ⁊ ſic gr̄a oꝑans fuit ī āgelis.II.¶ Utꝝ angeli meruerint ſuā btītudine.D ſecundum geli ſuā britudinemſic procedit̉. vr̄ ꝙ anRnō meruerint. Meritū .n. p̄cedit p̄miuꝫ: ſicutvia terminū: ſed in angelis nō potuit eſſe meIritū: qꝛ ante btītudineꝫ gratiā non habebantq̄ eſt radix merendi ad minus ſi in gratia creati nō ſūt: ergo vr̄ ꝙ ſuā btītudinē nō meruerūt. ¶ Si dicat̉ ꝙ merētur eam ꝑ miniſteria ꝗbus nobis iubēte deo obſequunt̉.¶ Contra. ẜm Dio. ſuꝑiores non mittunt̉ ad explendumvſum exterioris miniſterij. ſi ergo īferiores ꝑ miniſteriuꝫmerent̉. videt̉ ꝙ iniuſte cū ſuꝑioribus agat̉ ꝗbus merēdi