Diſtin. VI.Qō II.

Diſtin.facultas nō conceditur. ¶ Pͣ. ordo vnus in infinitum nōexcedit alteruꝫ. ſi ergo inferiores continuo merentur perexterius miniſteriuꝫ. videtur ꝙ quādoqꝫ perueniant adgraduꝫ ſuperioris ordinis: ⁊ ita eſſet ordinum confuſio.¶ Preterea efficacia merēdi in operatiōe eſt vel propterdifficultatē operis vel propter ꝑfectionē: ſed non propterdifficultateꝫ: quia angeli ſua miniſteria explent ſine labore oī: ⁊ difficultate: ergo ſi propter ꝑfectionem cum operatio qua deum contemplantur ſit nobilior ⁊ ꝑfectior. videtur etiā ꝙ per illam mereant̉. ⁊ cum h̓ ſit cōmunis oībusbeatis: ⁊ nō interrupta. videtur ꝙ facti ſint in ꝯtinuo merito: ⁊ ita ꝙ eorū gloria in īfinitum creſcat.in ꝗbuſcūqꝫ inuenit̉ perfectio vnius reSꝫ contra tionis in eis ſūt eade pͥncipia conſequidi ꝑfectionē illā: ſꝫ in angelis ⁊ hoībus eſt beatitudo vniꝰratiōis. cū ergo hoīes ad beatitudinē ſine merito nō ꝑueniant. videt̉ ꝙ nec angeli. ¶ Preterea. ẜm Bernar. ī hocfuit peccatū angeli ꝙ gloriaꝫ ſine merito habere voluit:nō autē hoc fuiſſet ei peccatū ſi ad hoc ordinatus eſſet vtbeatitudinē haberet quā nō mereret̉. ergo videtur ꝙ nōhabuerūt beatitudinem ſine merito.dd̓m ꝙ ſuſtinēdo angelos in gr̄a fuiſſeReſpōdeo creatos planū eſt ad hoc reſpōdere: ꝗaſic certiſſime meritū primū p̄ceſſiſſet. Si autē in gr̄a creati nō ſūt: ſꝫ gr̄a fuit eis ſil̓ data cū gloria: tūc ſūt tres opiniones: quidā eniꝫ dicūt ꝙ ſuā beatitudinē nullo modo meruerūt nec fuit eis data gr̄a ad merēduꝫ: ſꝫ ad btē viuēdūhoc autē nō videt̉ cōueniēs: qꝛ beatitudo hꝫ rōnē p̄mu: p̄miuꝫ aūt ſine merito eē nō pōt: ſicut nec pena ſine culpa.Alij dn̄t ꝙ ꝑ opera q̄ ſūt poſt ꝯfirmationē ꝗbus nobis mniſtrāt merent̉ btītudinē quā pͥus acceperūt: ſicut aliquismiles meret̉ munus ſibi a rege collatū poſterius militādo: ſꝫ hͦ ēt ſimpl̓r loq̄ndo nō videt̉ ꝯueniēs: qꝛ btītudo hꝫrōne termini: meritū aūt cū ſit tēdēs ī aliud hꝫ rōneꝫ vievn̄ nō vident̉ ſe poſſe cōꝑati vt aliꝗs beatus ī ſtatu merēdi exi ſtat. Sꝫ ẜm ꝗd pōt ſuſtineri: vt .ſ. mereri ītelligāt̉ nōp̄miū eēntiale qd̓ ē eoꝝ btītudo: ſꝫ p̄miuꝫ accidētale qd̓ ēgaudiū de illis ꝗ ꝑ eorū officia ſaluāt̉. ¶ Et iō vr̄ cū alijsdd̓ꝫ ꝙ meritū ī eis nō p̄ceſſit pͥmiū tēpore: ſꝫ natura: qd̓ facile ītelligi pōt ex his q̄ ſupra dicta ſūt. Sicut eniꝫ actuslib. arb. ē diſpō ad gr̄aꝫ: ita actus informatus gr̄a eſt mertū glorie. Unde vnus ⁊ idē cōuerſionis motus ē p̄paratioad gr̄am ẜm ꝙ ē ex libero arbitrio ⁊ meritorius gl̓ie: ſcd̓ꝫꝙ e gratia īformatus: ⁊ iteruꝫ fruitiōis actus ẜm ꝙ cōpleAd Primū exgo dom. ꝙ nō ē neceſſariū merituꝫ ptur per habitum glorie.cedere p̄miū tēpore: ſꝫ naͣ tm̄. ꝗlibꝫ .n. actus meritorius hꝫaliqd̓ p̄miū ſibi adiūctū: ſicut ⁊ ꝗlibꝫ actus īordinatus hꝫpenā. vt dicit Aug. ī libro ꝯfeſſionū. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m. ꝙ ⁊ ſſuꝑiores nō mittāt̉: nihilominus tn̄ ꝑ eos regulāt̉ inferiores ī ſuis miniſterijs: ⁊ iō merituꝫ reſpcū accidētalis p̄mijcōe ē: ⁊ ꝑ hͦ pꝫ rn̄ſio ad tertiū. ¶ Et p̄terea ordines diſtinguūt̉ ſcd̓ꝫ gradū. ī p̄mio eēntiali qd̓ ꝑ mīſteria nō auget̉.¶ Ad 4ᵐ dd̓ꝫ. ꝙ actꝰ mīſterij āgeloꝝ hn̄t efficaciā merēdi rōne effectꝰ .ſ. ſalutꝭ hoīuꝫ ꝗbꝰ mīſtrāt d̓ qͦ redūdat ī eisgaudiū: qd̓ eſt accidētale p̄miuꝫ. ¶ Expoſitio textus.¶¶ Uertiᵐᵈ qio hr̄e ⁊c̄. Uidet̉ hoc ēt eē impoſſibile: quia ſicut nihil amat̉ niſibonum vel in ratione boni: ita nihil odio habetur niſi ratione mali: ſed in deo nulla eſt raFtio mali: ergo odio haberi nō poteſt. ¶ Sedcōtra eſt. qd̓ dicitur in pſalmis: ſuperbia eorum qui te oderunt aſcendit ſemper. Ad qd̓ dicenduꝫ ꝙ ipſuꝫ deum ẜmꝙ ē nullus odio hr̄e pōt: ſꝫ rōne alicuius effectus eius quicōtrariat̉ volūtati īuātū ē punit̉ vel ꝓhibēs vel aliquid

huiuſmōi. Nō ita ꝙ prius dedita ſubtrahunt̉: ex quo videtur: ꝙ in gratia creati nō ſunt: ſed hec ſunt verba magiſtriqui huius opinionis videt̉ fuiſſe.¶ Ꝙ de maioribus ⁊ de minoribus quidā ceciderūt: inter quos vnus fuit celſior .ſ. lucifer.¶ Diſtinctio. VI.Reterea ſciri opꝫ: quoniā ſicut demaioribus ⁊ minoribus quidā ꝑſtiterūt: ita de vtroqꝫ gradu ꝗdamcorruerūt. Inter quos vnꝰ fuit oībus alijs cadētibus excellētior: nec īter ſtantesaliꝗs fuit eo dignior: ſicut teſtimonijs auctoritatū mōſtrat̉. Ait. n. Iob. Ipſe principiū viarūdei. Et in Ezechiele legit̉. Tu ſignaculū ſil̓itudinis plenus ſciētia ⁊ ꝑfectiōe decorus ī deliciis paradiſi dei fuiſti. Qd̓ exponēs Grego. ait.Quāto magis in eo ſubtilior ē naͣ eo magis in illo imago dei ſil̓is īſinuat̉ īpreſſa. Itē ī Ezechiele legit̉. Oīs lapis p̄cioſus oꝑimētū eius .i. oīsangelus qͣſi operimētū erat: qꝛ vt dicit Grego.In alioꝝ cōparatiōe ceteris clarior fuit. Vnde⁊ vocatus ē Lucifer: ſicut teſtat̉ yſaias. Qūoinꝗt cecidiſti Lucifer: qui mane oriebaris ⁊c̄.Qui nō vnus ordo: ſꝫ vnus ſpūs accipiēdus ēꝗ teſte Iſidoro poſtqͣꝫ creatus ē eminētiā naͣe ⁊ꝑfunditatē ſciētie ſue ꝑpendēs: in ſuū creatoreꝫſuꝑbiuit in tm̄ ꝙ ēt deo ſe eqͣre voluit. vt ī yſaiadicit̉. In celū aſcendā ſupra aſtra celi: ⁊ exaltabo ſoliū meū ⁊ ero ſil̓is altiſſimo. Sil̓is quidēdeo eē voluit nō ꝑ imitatōeꝫ: ſꝫ ꝑ eqͣlitatē poͣe.¶ Un̄ ⁊ quo deiectus fuit merito ſue ſuꝑbie.T tāte ſuꝑbie merito de celo. i. d̓ empireo celo in quo cū alijs fuerat deiectus ē in iſtū caliginoſuꝫ aerē cū oībꝰQA ſue prauitatis cōſortibꝰ. Nā vt Ioānes ait ī Apocal̓. Draco de celo cadēs ſecūtertiā partē ſtellaꝝ traxit: qꝛ lucifer alijs maior nōſolus cecidit: ſꝫ cū eo alij multi: ꝗ ei ī malicia cōſenſerūt: eoſqꝫ cadētes huiꝰ caliginoſi aeris habitaculū recepit. Et hoc ad nr̄aꝫ ꝓbationē ſcm̄ē: vt ſint nobis cā exercitatiōis. Vn̄ apl̓s. Colluctatio ē nob̓ aduerſus prīcipes ⁊ ptātes mūdi hꝰ: ⁊ aduerſus rectores tenebraꝝ haꝝ ꝯͣ ſpūalia neꝗtie ī celeſtibꝰ. Qꝛ demōes ꝗ ſt̄ ſpūales ⁊nequa in hoc turbulento aere nobis ꝓpinquoqd̓ celum appellatur habitant. Vnde ⁊ dyabolus aeris princeps dicitur.¶ Ꝙ nō ē ꝯceſſuꝫ eis hītare ī celo vl̓ ī terra.On .n eſt eis cōceſſuꝫ habitare ī celoqꝛ clarus locus ē ⁊ amenus. Nec interra nobiſcū: ne hoīes nimis infeſtarent: ſꝫ iuxta apl̓i Petri doctrinaꝫ in