Nō I.Dirtiſſ. V.
Niſtin. V.ligat̉ ne in actū exeat: circa ꝯſiderationē particularis operādi: ſicut ebrietate: ita ⁊ ira ⁊ cōcupiſcētia a deo vt ſi v̓baꝓnūciet ſenſuꝫ mēte nō teneat īquātū iudiciū ratiōis vehemētia paſſiōis abſorbet̉: vn̄ dr̄ ī. 6. ethicoꝝ ꝙ d̓lectatiocorrūpit exiſtimatōꝫ prudētie: ſꝫ quāuis hͦ mō ī angelis iudiciū ītell̓s ligari nō poſſit. eo ꝙ tales paſſiōes ī eis n̄ ſūt:pōt tamē ligari: īquātū ꝯſiderādo vnū retrahit̉ a ꝯſideratiōe alteriꝰ: eo ꝙ eiꝰ ītell̓s ſimul pluriū nō ē: niſi ſicut ī v̓booīa ꝯtēplat̉: ꝯtīgit āt aliꝗd eē eligēdū ẜm vnā ꝯditiōꝫ reiꝯſideratā: qd̓ tn̄ eligēdū nō ē oībus ꝯditōibus ꝯcurrētibꝯſideratis: ⁊ ita potuit ī āgelis error electiōis eē ⁊ pctm̄.ergo dicēduꝫ ꝙ ī naͣ āgelorum nō ē aliaAd PriMb pō reſpcū alicuius forme quā acꝗrere ⁊amittere poſſit: ſicut ē ī gn̄abilibꝰ ⁊ corruptibilibus. ⁊ iō r̄pōt ī eis eē malū naͣe: ſicut nec ī iīgn̄abilibus ⁊ īcorruptibitibus: cuiuſmōi ſt̄ corꝑa celeſtia. Sꝫ tn̄ lib. arb. eoꝝ ē pol̓.reſpcū motus ordīati: ⁊ ita pōt eē quātū ad hͦ d̓ordinatioad malū. ¶ Ad 2ᵐ dd̓ꝫ ꝙ ſicut paſſio ⁊ receptio dn̄r equoce ī oꝑibus ītellectualibus ⁊ naͣlibus: ita ⁊ motꝰ. vn̄ n̄ exigit̉ ꝙ ad talē motū ſit maͣ: ſꝫ ſufficit poͣ qͣlis dicta ē in āgelis eē. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ dcm̄ ph̓i ē ītelligēdū d̓ v̓tutibus ⁊vicijs q̄ ſūt circa paſſiōes ⁊ d̓ ſcīa q̄ ē a ſenſibus acꝗſita: ⁊ hͦī āgelis nō īuenit̉. ¶ Ad 4ᵐ dd̓ꝫ. ꝙ quāuis ītell̓s n̄ poſſiterrare ita vt iudicet aliꝗd hō qd̓ n̄ ē: quātū ad illud qd̓ dere ꝑcipit: nihilominus ītell̓s creatus: qꝛ nō ē oīum ſil̓: pōtdeficere: ex hͦ ꝙ iudicat d̓ re ꝙ ſit ꝯueniēs ẜm aliqͣꝫ cōditionē rei ꝯſideratā: qd̓ nō ē ꝯueniēs ẜꝫ alia q̄ nō ꝯſiderat:ſicut medicus iudicās aliꝗd eē expediēs vni egroto ſcd̓mvnā īfirmitatē eius ꝯſideratā: qd̓ n̄ ē ſibi ſimpl̓r expediēsꝑꝑ aliā egritudinē: quā vl̓ n̄ cognoſcit vl̓ nō cōſiderat.¶ Utꝝ āgelus malus appetierit eqͣlitatē.II.ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ āgelꝰ deiD ſecūduꝰ eqͣutatē nō appetierit: qſic̄ dicit Aug. d̓ Adā loquēs. Nō ē credēdū ꝙvir ſpūali mēte p̄ditus eē voluerit ſicut deusSꝫ āgelꝰ multo ſapiētior fuit hoīe. gͦ vr̄ ꝙ deieqͣlitatē nō appetijt. ¶ Pͣ. illud qd̓ nō cadit ī app̄hēſionēnō cadit ī volūtatē: qꝛ volūtas nō ē niſi d̓ aliquo bono app̄hēſo: ſꝫ eqͣlitas creature ad deū n̄ cadit ī app̄hēſionē: qꝛipſe d̓s oēm ītell̓ꝫ creatuꝫ ſua magnitudīe excedit. gͦ vr̄ ꝙdei eqͣlitatē nō appetijt. ¶ Pͣ. quāuis volūtas ſit pol̓ium⁊ impol̓ium: tn̄ electio nō ē niſi pol̓ium vt dr̄ ī 3. ethicorū:ſꝫ electio āgeli fuit d̓ eo qd̓ d̓ſiderauit: qꝛ ꝗcūqꝫ nō peccatꝑ electōꝫ: peccat ꝑ īfirmitatē vl̓ ignorātiā: vt pōt hr̄i a philoſopho ī 5º. ethicoꝝ qͣle nō fuit pctm̄ āgeli. Ergo ſuū d̓ſideratū fuit pol̓e: ſꝫ eū eē eqͣlē deo ē impol̓e. gͦ nō fuit ſuuꝫd̓ſideratū. ¶ Pͣ. nullus peccat ī d̓ſiderio ſui finis: qꝛ hͦ naͣle ē: ſꝫ finis āgeli: ⁊ cuiuſlibꝫ creature ē aſſimilari d̓o. gͦ vr̄ꝙ n̄ peccauit hͦ appetēdo. ¶ Pͣ. ꝗcūqꝫ vl̓t aſſimilari alicuiꝯuertit̉ ad illud. nullus .n. vult eē ſimilis ei que odio hꝫ:ſꝫ āgelus peccādo nō ē cōuerſus: ſꝫ auerſus a deo. gͦ nō appetijt ſimilitudinē dei vl̓ equalitatē.ſupra illud. p̄s. Que nō rapui tūc exſolSI CONIra uebā: dicit glo. ꝙ Eua ſicut dyabolꝰ raꝑe voluit dīnitatē. gͦ vr̄ ꝙ dyabolus dei eqͣlitatē appetijt.¶ Pͣ. Eſa. 14. Ex ꝑſona nabuchodonoſor ī figura dyaboli dr̄. In celū aſcēdā: n̄ āt p̄t ītelligi d̓ celo empireo: qꝛ ī illo creatꝰ fuit. gͦ opꝫ ītelligat̉ d̓ celo ſcē trinitatis: ⁊ ita vr̄ ꝙeqͣlitatē dīne celſitudīs appetijt.ReſpodeO nāqꝫ ſimpl̓r ⁊ abſolute ꝯcedūt ꝙ pctmndd̓m ꝙ circa hoc triplex ē opinio: ꝗdaꝫangeli fuit: ex hoc ꝙ deo ſimpl̓r eqͣlis eē voluit: nec obſtatꝙ hoc ē impol̓e: qꝛ ẜm Aug. Ceca ambitio ſꝑ p̄ſumit pluſqͣꝫ poſſit: ſꝫ hoc nō vr̄ ꝯueniēs: qꝛ quāuis hō poſſit plus d̓ſiderare qͣꝫ poſſit hr̄e: nō tn̄ plus pōt velle qͣꝫ poſſit eſtimare
qꝛ intell̓ꝫ volūtas ſequit̉: ⁊ nō excedit. Et p̄terea in āgelonō ē ponere paſſionē q̄ ex appetitu honoris iudiciū ītell̓sliget ſicut ē: in nobis: Et p̄terea nullus vult aliꝗd vnqͣꝫ: qͦpoſito eius naͣ nō maneret. ſi āt angelus deo eqͣlis eēt: nōeēt huius naͣe: ſꝫ dīne ⁊ ita ſuū non eē appeteret. Et iō al̓ralij dicūt: ꝙ dei eqͣlitatē directe nō appetijt: ſꝫ īdirecte: qꝛappetūt aliꝗd quo habito ſeq̄ret̉ ꝙ deo eēt eqͣlis .ſ. nulliſubeē. Hoc ēt nō vr̄ ꝯueniēs: qꝛ totū bonuꝫ angeli ē ī hocꝙ deo ſubē. ſicut tota claritas aeris ē in hoc ꝙ ſubijcit̉ radijs ſolis ⁊ iō hoc ab angelo non potuit appeti. Et iō al̓r ēdd̓m ꝙ nō appetijt eqͣlitatē ſimpl̓r quātū ad ſub̓am d̓ſiderati. vt .ſ. vellet tātaꝫ bonitatē hr̄e quātā d̓s hꝫ: ſꝫ tn̄ appetijt eqͣlitatē ẜm ꝗd .ſ. quātū ad moduꝫ hn̄di: bonitas āt ſiue btītudo ē ī deo: quā hꝫ ꝑ ſuā naͣꝫ: ⁊ a qͣ oīs creature btītudo ⁊ bonitas trāſfundit. vidēs gͦ angelꝰ dignitatē naͣeſue qͣ creaturis ceteris p̄eminebat: voluit a ſe btītudinē ⁊bonitatē: ī oīa īferiora d̓riuari: voluit ēt ꝑ ſua naͣlia in ꝑfectiōꝫ btītudinis ꝑuenire. ⁊ iō dr̄ ꝙ ſine merito hr̄e voluithoc qd̓ meritis habiturus eēt ſi ꝑſtitiſſet: nec ēt quātū admodū hn̄di ſimpl̓r deo eꝗparari voluit: non .n. voluit a ſebtītudinē hr̄e: nec eē primū in alios trāſfundēs: ſꝫ a deo ⁊ſub deo ẜm ꝙ ipſe in omni naͣ operat̉.ergo dd̓m ꝙ angelus noluit equalitatēAd PriMi ſmpl̓r: ſicut nec homo ſꝫ modo p̄dicto.quidā tamē dicūt ꝙ Adā magis fuit p̄ditus ſpūali mēteqͣꝫ angelus: nō tamē quātū ad gradū nature: ſꝫ quātuꝫ addiuinā reuelationē quā habuiſſe credit̉ cū dn̄s in eū ſoporē īmiſit. ¶ Ad ſecūduꝫ ⁊ tertiū dd̓m ꝙ ratōes ille procedunt d̓ eqͣlitate ſimpl̓r quā nō dicimus angelū appetijſſe.¶ Ad qͣrtū dd̓m ꝙ aſſimilatio dīna ē finis vniuſcuiuſqꝫcreature ſcd̓m modū ſibi a creatore p̄fixum. vn̄ ſine deordinatiōe nō pōt eē ꝙ appetitus tēdat in diuinaꝫ aſſimilationē vltra terminū naͣe ſue a deo ſtatutū. ¶ Ad 5ᵐ dd̓mꝙ ī quolibꝫ peccatore auerſio a deo ē p̄ter ītētionē: qꝛ malū nō pōt eē intētū: ſꝫ ſꝑ bonū in quo ē ad deū aſſimilatio:⁊ ita p̄ter intētionē ipſoruꝫ angeloruꝫ fuit ꝙ a deo ſe auerterent: cui aſſimilari volebant.¶ Utꝝ pͥmū peccatū angeli fuerit ſuꝑbia.III.ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ pecD tertium catū angeli primū nō fuit d̓ gn̄e ſuꝑbie: ſꝫ aliud: qꝛ ſicut pͥmo thi. 6. dr̄radix oīum maloꝝ eſt cupiditas vl̓ auaritia:Iſꝫ peccatū angeli fuit qͣſi oīuꝫ peccatoꝝ radixergo ſuū peccatū fuit cupiditatis vl̓ auaritie. ¶ Pͣ. in lr̄adr̄ ꝙ auerti a deo ē odio hr̄e vl̓ īuidere: ſꝫ angeli peccādoa deo auerſi ſūt. ergo eorum peccatuꝫ fuit īuidie vel odij.¶ Pͣ. fugere laborē in bonis ſpūalibus ꝑtinet ad accidiāſꝫ Bernardus dicit ꝙ in hoc fuit angeli peccatū ꝙ ſine labore gloriā hr̄e voluit. ergo videt̉ ꝙ ſuū peccatū fuit accidie. ¶ Pͣ. quicūqꝫ nō facit illd̓ ad qd̓ tenet̉ peccat ꝑ omiſſionē: ſꝫ angelus debuit cōferre de dei ordinatiōe ne vltraipſaꝫ appeteret aliꝗd qd̓ nō fecit. gͦ ꝑ omiſſionē peccauit.¶ Pͣ. inter v̓tutes primū locū tenet fides: qͣſi fundamentu: ſꝫ īfidelitas fidei opponit̉. ergocū angeli peccatū pͥmūfuerit videtur ꝙ fuerit infidelitas.ſicut dicit̉ eccl̓iaſtici. xi. Initiū oīs pctī ſuꝑSI Col̓r a hia. ſꝫ a malicia dyaboli oē peccatuꝫ originē trahit. ergo videt̉ ꝙ ſuū pctm̄ fuit ſuꝑbia.dd̓m ꝙ ſuꝑbia tribus modis accipitur.Reſpōdeo Unomō ꝓut ſumit̉ habitual̓r. ſ.q̄daꝫinclinabilitas vel ex naͣe flexibilitate tātum vel ex fomitis corruptionē ad ſuꝑbiēdū: ⁊ ſic dr̄ ſuꝑbia initiū oīs peccati. Alio mō dicit̉ ſuꝑbia ſcd̓m ꝙ aliꝗs actual̓r ſe effertextra p̄cepti limites vt p̄cipiēti nō ſubijciat̉: ⁊ ſic nō ē ſpāle peccatū: ſꝫ q̄dam gn̄alis conditio oē peccatū cōſequēs