Druckschrift 
Scriptum super secundo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Seite
20r
Einzelbild herunterladen
 

iij. IIII.

20

Diſtinquid vl̓ ſil̓itudinē eiꝰ qd̓ī ſe hꝫ amat in altero volēs bonū eiꝰ ad quē ſil̓itudinē hꝫ: ⁊ ꝑꝑ hͦ ph̓s dicit ꝙ ē ſil̓e ſimili amari: ſic̄ vnꝰ virtuoſus aliū diligit: ī ꝗbꝰ tn̄ ē vera amicitia. ⁊ tali dilectiōe angeli quodāmō diligebāt deuꝫ ſupra ſe: qꝛ ei maiꝰ bonū qͣꝫ ſibi optabant .ſ. eē deū qd̓ ſibi n̄volebāt: ſꝫ aliqd̓ minꝰ bonū. ſꝫ tn̄ ītēſiꝰ ſibi volebāt bonūcreatū qͣꝫ bonū dīnū. Sꝫ iſta rn̄ſio nō pōt ſtare: oꝫ enīpōere āgelos ad deū huiſſe dilectōeꝫ amicitie: cū ẜꝫ bōanaͣlia ſil̓itudo dīna ī eis reſplēderet: hͦ āt ē de rōne amicitie: ꝙ qͣꝫuis hēat dilectiōes ⁊ vtilitates ānexas: nō tn̄ adhas ocl̓s amātꝭ reſpicit: ſꝫ ad bonū amatū. gͦ ī corde amētis p̄pōderat bonū amatū oībꝰ vtilitatibꝰ vel dilectionibꝰ q̄ ꝯſequūt̉ ex amato. Sꝫ nullū bonū erat ī angelo qd̓nō eēt ex ipſo amato .ſ. deo. gͦ plꝰ diligebāt bonū amatuꝫdīnū qͣꝫ bonū qd̓ ip̄i erāt vl̓ qd̓ ī eis erat: ⁊ h̓ ē alia opiniogͦ dd̓m ꝙ actꝰ charitatis p̄t dici duAd primum ptr. vl̓ a ē ex charitate: ⁊ hͦ nō ē niſī habēte charitatē: vl̓ ꝗ ē ad eharitatē: nō ſic̄ meritoriꝰ vlgn̄atiuꝰ: ſꝫ ſic̄ p̄paratiuꝰ: ⁊ ſic actꝰ charitatis an̄ charitatēhītā hr̄i pōt. ſic̄ facere iuſta ē an̄ hītū iuſticie: vl̓ p̄t dici ꝙin amicitia charitatis mouet̉ animꝰ ad amādū deum exſil̓itudīe gr̄e: ſꝫ ī dilectiōe naͣli ex ip̄o bono naͣe qd̓ ēt ē ſimilitudo ⁊ ſūme bonitatis: ⁊ ꝑꝑ hͦ dd̓ꝫ ꝙ cū dr̄ ꝙ habēscharitatē diligit deū ꝑꝑ ſeip̄ꝫ: lyꝑꝑ denotat hītudinē finis ⁊ efficiētis: qꝛ ip̄e deꝰ ſuꝑaddit naͣe. vn̄ ī eiꝰ dilectiōetēdit. ſꝫ cū dr̄ de carēte charitate: ꝙ diligit deū ꝑꝑ ſeip̄ꝫlyꝑꝑ denotat hītudinē finis ⁊ nō efficiētis ꝓximi niſi ſic̄deꝰ ī oī naͣ oꝑante oꝑat̉. Ad 2ᵐ dd̓ꝫ ꝙ naͣ ī ſe curua diqꝛ ſꝑ diligit bonū ſuū: nō tn̄ oꝫ ꝙ ī hͦ ꝗeſcat ītētio qd̓ ſuūē. ſꝫ ī hͦ qd̓ bonū ē: niſi .n. ſibi eēt bonū aliqͦ mō vl̓ ſcd̓ꝫ veritatē vl̓ apparētiā nūqͣꝫ ip̄ꝫ amaret: nō tn̄ ꝑꝑ hͦ amat: qꝛſuū ē: ſꝫ qꝛ bonū ē. bonū enī ē ꝑ ſe ob̓m volūtatis. Ad3ᵐ dd̓m ꝙ qͣꝫuis cuilibet naͣe create agenti ex ſua actioneꝑueniat aliqd̓ ꝯmodū: nō tn̄ oꝫ ꝙ illud ꝯmodū ſit intentū: ſic̄ pꝫ in amicitia honeſtoꝝ. Ad qͣrtū dd̓m ꝙ finisē duplex. quidā ꝓportionatꝰ rei receptus in ip̄a vt perfectio inherens ſibi ſicut ſanitas in oꝑatiōibꝰ medicine: etqꝛ iſte finis nō ē ſcd̓m eē niſi in eo cui acquiritur. iō abſolute nō amatur ab aliquo ſupra ſe. ſed ſe eē ſub tali perfectione amatur ſupra ſe eē ſimpl̓r: ſed eſt quidā finis perſe ſubſiſtēs nō depēdēs ẜm eē a re que ē ad finē: ⁊ iſte finis deſiderat̉ quidē acꝗri: ſed amatur ſupra id quod acgſitum ē ab illo: ⁊ talis finis ē deus vt ſupra dcm̄ eſt. Ad 5ᵐ dd̓m ꝙ bōa naͣlia ꝓut ī eē nature abſolute ꝯſiderātur remanēt integra: poſt pctm̄ tn̄ peruertūt̉ quātūad rectū ordinē quē hēbant in gr̄a vel virtute: ⁊ hanc rectitudinem cōſequebatur ſuꝑ oīa deū diligere. Expoſitio textus.D¶Ic que rt angeloꝝ cognitio: vna ſpecuſolet ⁊c̄. Ponit̉ hic duplexlatiua qua cognoſcebant deū ſeipſos: ⁊ aliascreatutas. Et alia practica ſequēs eorū opeliſItionē q̄ ad eos ꝑtinebāt qͣ cogſcebāt ꝗd eligere ⁊ reſpuere deberent. ⁊ hec erat ſil̓is cognitio in prudentīe in nobis. An ꝑfectos ⁊ bonos creauit deꝰ angelos: anmiſeros ⁊ imꝑfectos. Di. IIII.Oſt hec videndū ē vtꝝ ꝑfectos ⁊beatos creauit deꝰ angelos: an miliſeros ⁊ imꝑfectos. Ad qd̓ dici p̄tꝙ nec ī btītudine nec in miẜia creati ſūt. Miſeri .n. an̄ pctm̄ eē nō potuerūt: qꝛ ex pctō miſeria ē. nā ſi nō fuiſſet pec

catū nulla eēt miſeria. Btī quoqꝫ nōdū fuerūtilli ꝗ ceciderūt: qꝛ ſui euētꝰ ignari fuerūt .i. pctī⁊ ſupplicij futuri. Si .n. lapſū ſuū p̄ſcierūt: autvitare voluerūt: ſꝫ nō potuerūt: ⁊ ita erāt mīẜi:aut potuerunt: ſꝫ noluerunt: ⁊ ita erāt ſtulti ⁊maligni. Iōqꝫ dicimꝰ: qꝛ nō erāt p̄ſcij euētꝰ ſuinec eis data ē cognitio eoꝝ q̄ futura erāt ſupereos. Boni ꝟo ⁊ ꝗ ꝑſtiterūt: forte ſue batitudinis p̄ſcij fuerūt. Vn̄ aug. ſuꝑ Geneſiꝫ. Qūoinꝗt btūs iter āgelos fuit: ꝗ futuri pctī atqꝫ ſuꝑplicij p̄ſcius nō fuit? Querit̉ āt: cur nō fuerit?forte deꝰ diabolo reuelare noluit ꝗd facturꝰ vl̓paſſurꝰ eēt. Ceteris ꝟo reuelare voluit ꝙ ī veritate māſuri eēt. His ꝟbis vr̄ Aug. ſignificare ꝙ angeli ꝗ corruerūt nō fuerunt p̄ſcij ſui caſus ideoqꝫ btī nō fuerūt: ⁊ ꝙ āgeli ꝗ ꝑſtiteruntbtītudinē ſibi affuturā p̄ſcierūt: atqꝫ d̓ ea certi īſpe extiterūt: vn̄ quodamō iā btī erāt: ⁊ re ꝟaſi ita fuiſſet: poſſet dici illos aliquo mō fuiſſebeatos: alios ꝟo ꝗ neſcierūt euētū ſuum non. Ꝙ opinando hec dixerit: nō aſſerēdo .ſ. ꝙ angeli ꝗ ꝑſtiterūt p̄ſcij fuerint ſui boni.Ed hec magis opinādo ⁊ q̄rēdo dic̄6¶¶ Aug. qͣꝫ aſſerēdo. Un̄ ⁊ huic opiniōiopponēs ꝯn̄ter ſubdit. Sꝫ quare diIHſcernebāt̉ illi a ceteris: vt deꝰ iſtis quead ip̄os ꝑtinerēt nō reuelaret: alijs ꝟo reuelaret: cū nō priꝰ ſit ip̄e vltor qͣꝫ aliꝗs peccator: nōenī dānat deꝰ īnocētes. Hic vr̄ īnuere ꝙ n̄ peccaturis futuꝝ malū: nec ꝑmāſuris futuꝝ bonūreuelauerit. Iōqꝫ nec illi ꝗ ceciderūt vnqͣꝫ: necilli ꝗ ꝑſtiterūt vſqꝫ ad ꝯſumatiōem btī fuerūt:qꝛ bt̄i nō poterāt eē: ſi d̓ btītudīe certi nō erāt:vl̓ ſi dānatiōis īcerti erāt. Un̄ augu. in eodem.Dicere inꝗt de angelis ꝙ in ſuo gn̄e beati eſſepn̄t: dānatiōis vl̓ ſalutis īcerti: ꝗbus nec ſpeseēt ꝙ mutādi eēt ī meliꝰ: nimia p̄ſumptio ē.qūo .n. beati eē pn̄t ꝗbus ē īcerta ſua btītudo? Sūma colligit̉ p̄dcōꝝ: ꝯfirmās oēs angelosan̄ ꝯfirmatiōem vel lapſū nō fuiſſe beatos niſiquis beatitudinem accipiat illum ſtatuꝫ innocentie in quo fuerunt an̄ caſum. Is predcīs ꝯſequit̉ ꝙ āgeli ꝗ corruerunt nunqͣꝫ beati fuerūt niſi btītudinē aliꝗs accipiat illū ſtatū innocētie īquo fuerūt an̄ pctm̄. Illi ꝟo ꝗ ꝑſtiter̄t: aut ſuābeatitudinē futurā deo reuelate p̄ſciuerunt: ⁊ita ſpei certitudine aliquo modo beati fueruntvel incerti extiterūt ſue beatitudinis: ⁊ ita al̓rbeati non fuerunt qͣꝫ reliqui qui ceciderūt. mihi āt ꝙ poſteriꝰ dc̄m ē ꝓbabilius vr̄. Rūſio ad id qd̓ q̄rebatur: an angeli eſſēt cre-

c 4