Queſtio.Diſtin. IIII.
imꝑfectū a pͥmo ente exēplariter deducit̉: ⁊ ita etiā forme īmaͣles que ſūt ī ītellectu āgeli: ſūt iteꝝ ſimilitudīesēt qͣꝫtū ad prīcipia maͣlia. ¶ Ad tertiū dd̓m ꝙ ſicut ex p̄dictis pꝫ quāto aliꝗs āgelus ē ſuꝑior tāto plura vna ſpecognoſcere pōt: nullus tn̄ ē in quo oporteat ſcd̓m numeꝝindiuiduoꝝ ſpēs multiplicari: qꝛ ꝑ vnā ſpēm oīa indiuidua illius ſpēi cognoſcit: ⁊ illa ſpēs efficiūt̉ ꝓpria rō huivel illiꝰ ſcd̓m reſpcm̄ ad hoc vl̓ ad illud ꝑ modū qͦ idee īintellcū dīno multiplicāt̉: ⁊ ita neqꝫ ītell̓s angeli intellectui dīno eqͣbit̉: neqꝫ infinite ſpēs in ītellectu angeli erūtrelatiōes āt q̄ ꝯſequūt̉ actus rōnis vel ītellcūs in īfinitūmultiplicari nō ē īcōueniēs. ¶ Ad 4ᵐ dd̓m: ꝙ ꝑ ſpēs ſibi a creatiōe inditas cognoſcūt angeli cās habētes ordinē in naͣ: ⁊ oē illud qd̓ ī cauſis illis determinat̉ vl̓ ſimpl̓r:vl̓ vt frequēter: ⁊ qꝛ ꝯtīgētia futura nō ſūt determinataī cauſis ſuis: ſꝫ fcā determinatiōe cāꝝ efficiūt̉ in actu p̄ſentia: iō eoꝝ quādiu futura ſūt cognitiōem nō habēt: ſꝫhͦ ſoliꝰ dei ē: qui oēs ſucceſſiōes tēpoꝝ vno actu intuet̉.IIII.¶ Utrum angelus intelligat plura ſimul.ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ āgO quartum ius ſil̓ actu plura ītelligat: qꝛ ẜm Dionyſiū angelus hꝫ intellectūdeiformē: ſꝫ deꝰ in actu ſil̓ oīa ītelligit: quiaIapud ip̄m nulla ē trāſmutatio: nec viciſſitudinis obumbratio. Iacobi pͦ. gͦ ⁊ intell̓s āgeli ē ſil̓ pluriū.¶ Pͣ. in pr̄ia nō erūt cogitatiōes volubiles. ſꝫ ſanctis inpr̄ia ꝓmittit̉ ꝙ erūt ſicut āgeli ī celo. Math̓. 22. gͦ videt̉ꝙ nec angeli ītell̓s voluat̉ de vno in alid̓: ſꝫ ſil̓ oīa cognoſcat. ¶ Pͣ. ẜm ph̓ꝫ felicitas ē in oꝑatiōe ⁊ nō ī hītu: ſꝫ angeli hn̄t nobiliſſimā felicitatē ad minꝰ btī. gͦ vr̄ ꝙ oīumcognitoꝝ ſuoꝝ cognitiōem ſil̓ in actu hēant: ⁊ nō ſucceſſiue. ¶ Pͣ. intell̓s angeli nō ē minus nobilis qͣꝫ ītell̓s agēsaīe rōnalis: ſꝫ de hͦ ītellcū dr̄ in 3º de aīa: ꝙ nō qn̄qꝫ intelligit: ⁊ qn̄qꝫ nō: ſꝫ ſꝑ. gͦ multo fortiꝰ hͦ veꝝ ē de ītellcū anẜm Aug. deꝰ mouet ſpūalem (geli.Sed contra creaturā ꝑ tp̄s: ſꝫ ꝑ tp̄s moueri eſt ꝑaffectiōes ⁊ ꝯceptiōes ītell̓s moueri. gͦ vr̄ ꝙ in angelis ſitReſpondeo pōm ꝙ cāquare nō pn̄t plura ſil̓ in(ſucceſſio intellectuū.telligi in actu. hec ē: quā Algazel aſſignat: qꝛ oꝫ ſꝑ intellectū ꝯfigurari actu ſcd̓m ſpēm rei ītelligibilē: quā apud ſehꝫ rei ītellecte in actu: vt ſit aſſil̓atio vtriuſqꝫ q̄ exigit̉ adcognitiōeꝫ rei: ſic̄ āt īpol̓e ē corpꝰ ſcd̓m eandē ꝑtē diuerſimode figurari diuerſis figuris: ita īpol̓e ē vnū intellectūdiuerſis ſil̓ ſpēbꝰ ad diuerſa intelligēda actu informari:⁊ iō ꝯſiderādū ē ꝙ ꝗcūqꝫ intell̓s plura intelligit ꝑ pluresſpēs: oꝫ ꝙ ea nō ſil̓ ītelligat: vt pꝫ in ītellcū hūano ẜm ſtatū vie a rebꝰ accipiēte: ītell̓s āt dīnus: qꝛ vno oīa cogͦſcit.iō ſil̓ ē actu oīum: ſꝫ intell̓s angeli cogͦſcit res dupl̓r. vnomō ꝑ ſpēs pl̓es q̄ ī ītellcū eiꝰ ſūt: ⁊ ſic oꝫ ꝙ plura nō ſimulcogͦſcat niſi inqͣꝫtū reducūt̉ ad vnā ſpēm per quā cogͦſcūtur. Alio mō cogͦſcūt res ī vno qd̓ ē cā eaꝝ: ⁊ hͦ ē verbuꝫ:⁊ ſic pn̄t eē ſil̓ in actu cognitiōis oīum: hec āt cognitio eſtqͣſi formalis reſpcū p̄cedētis a qͣ nūqͣꝫ abſoluūt: ⁊ iō frequēter inuēit̉ traditū a ſcīs ⁊ ph̓is ꝙ in ītellcū ip̄oꝝ nō ēſucceſſio vel renouatio qͣꝫuis ſit viciſſitudo inqͣꝫtū intelligūt res in ꝓpria naͣ ꝑ ſpēs ꝯcreatas.dd̓m ꝙ intell̓s angeloruꝫ dr̄ dei forAd primu) mis eo ꝙ dīno ītellectui cōformis ē:nō āt ī hͦ ꝙ vno oīa ītelligat: ⁊ ita ſimul: ſꝫ in hͦ ꝙ a rebꝰcognitiōem nō accipit: ſꝫ ſine īueſtigatiōe rōnis ⁊ ſine adminiculo ſenſus cogͦſcit. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ cognitiōes volubiles dn̄r in ꝗbꝰ ē ēt reuolutio ſcd̓m diſcurſum rōnisde cātis in cās ꝓcedētis: aut ecōuerſo. vt ex notis ī ignota deueniat: nō tn̄ excludit̉ ſucceſſio cognitionū ab ange
lis: ⁊ a ſanctis: niſi ẜm ꝯtēplatiōem v̓bi ꝓut in ꝑfectā aſſimilatōem dīnā ꝑducūt̉: ⁊ ī hoc ēt eoꝝ felicitas eēntialisꝯſiſtit. ¶ Un̄ pꝫ rn̄ſio ad tertiū. ¶ Ad 4ᵐ dd̓ ⁊ ꝙ ītell̓spoſſibilis ⁊ ages ē in angelis ſicut in nobis: ſꝫ diuerſimode: qꝛ intell̓s poſſibilis ī nob̓ ē in poͣ reſpcū ſpēꝝ acceptarū a rebꝰ ꝑ lumē intell̓s agentis actu eas ītelligibiles faciētis: ſꝫ in eis ē poſſibilis reſpcū luminis a deo in eos ꝓcedētis. Sil̓r ēt lumē intell̓s agentis in nobis nō ſufficitad diſtinctam reꝝ cognitiōem hn̄dā niſi ſcd̓m ſpēs receptas qͣs informat: vt lux colores: ſed lumen ītellectualein angelis ſufficit ad diſtinctam cognitiōem reꝝ hn̄daꝫ:qꝛ hͦ ip̄m lumē eſt ex quo forme ītellectuales multiplicātur: ꝗbꝰ intelligētie plene dicāt̉. Sic gͦ ītell̓s agēs ipſoruꝫſꝑ dr̄ ī actu eē: qꝛ inceſſāter ad aliquid actu cōſiderandūlucet in angelis ſicut ī nobis quātū in ipſo ē: nō tn̄ oꝑꝫ ꝙſemper ad vnam ſpēm fiat conuerſio: ita vt ſemper vnūintelligatur in actu.¶ Utrum angelus in ſtatu ſuo naturali dilexerit deumpluſqͣꝫ ſe ⁊ omnia alia. QōIII.I pͥncipale q̄rit̉ de dilectioIrca terit ne .ſ. vtꝝ angeli ſi in gr̄acreati nō ſūt: in illo. ſtatu innocētie deum ſuꝑſe ⁊ pluſqͣꝫ oīa dilexerūt. Et vr̄ ꝙ nō. Sic eniꝫꝑeū diligere ē actꝰ charitatis ꝗ charitatē nonhn̄tis eē nō pōt: ſꝫ angeli in iſto ſtatu charitatē nō hēbātq̄ ſine gr̄a nō ē: cū nūqͣꝫ ſit informis. gͦ vr̄ ꝙ nō dilexerūtdeū pluſqͣꝫ ſe. ¶ Pͣ. ẜm Bernardū naͣ ſemꝑ in ſe curua ēſed dilectio angeloꝝ in prīo ſtatu nō fuit niſi ex principionaͣli: ergo tota in amātē reflectebatur: vt ꝗcꝗd diligerētāgeli ꝑꝑ ſeipſos diligerēt: ⁊ ita nō deū ſupra ſe diligebāt.¶ Pͣ. Aui. dicit in ſua metaph̓. ꝙ nulla actio alicuiꝰ naͣeē liberalis niſi ſolius dei ex hͦ ꝙ oēm actionem aliā ſeꝗt̉aliqd̓ ꝯmodū ipſius agētis: ſed dilectio qua aliꝗs deumſuꝑ ſe diligit: ē maxīe liberalis. gͦ vr̄ ꝙ hͦ non poſſit alicuiꝯuenire niſi ꝑ gr̄aꝫ. ¶ Pͣ. vnūquodqꝫ naͣliter appetit acquirere ſuū finē: ſꝫ oē qd̓ deſideratur ab aliquo vt ſibi acquirēdū ꝑꝑ ſe: ⁊ minꝰ ſe diligit̉. cū gͦ angeli in ſtatu naͣliūdeū ſic̄ ſuū finē dilexerīt: vr̄ ꝙ eū ſuꝑ ſe nō dilexerunt.¶ Pͣ. ẜm Diony. bona naͣlia in angelis remanent ēt poſtpctm̄. ſꝫ cōſtat ꝙ peccator homo vel angelus non diligitdeū ſuꝑ oīa. gͦ vr̄ ꝙ nec in ſtatu naturalium.oīs dilectio aut ē vſus: aut fruitōis.Sed contra ſgͦangeli diligebāt deū in ſtatu innocētie: aut vt vtētes: aut vt fruētes. Si vt vtētes. gͦ vtebātur re fruēda: qd̓ ē magne peruerſitatis ẜm Aug. ⁊ itaeēt dilectio peccati ⁊ nō naͣlis: ſi vt fruētes. gͦ deū ꝓpterſeipſum diligebant: quia frui eſt amore inherer̄ alicui reipropter ſeipſam. ¶ Pretetea. deum eſſe ſuper omnia diligendum cum ſit legis naturalis ſcriptum: erat in mente angeli multo expreſſius qͣꝫ in mente hominis: ſed noncontingit ſine peccato facere contra id quod per naturalem legem cordi inditum eſt: ergo et ſi deum ſuper oīanon diligebant peccabāt. qͣꝫ diu ergo ſine peccato fuerūtdeum ſuper oīa dilexerunt.dicendum ꝙ circa hoc ē duplex opiReſponde Cnio: quidaꝫ enim diſtinguūt dilectionem cōcupiſcētie ⁊ amicitie: que duo ſi diligenter cōſideremus: dr̄nt ẜm duos actus voluntatis ſcilꝫ appeterequod eſt rei non habite et amare: quod eſt rei habiteẜm Auguſtinum. eſt ergo dilectio concupiſcentie quaquis aliquid deſiderat ad concupiſcenduꝫ: quod eſt ſibibonū ſcd̓m aliquē modū: ⁊ tali dilectiōe angeli ī ſtatu naliū deū plꝰ qͣꝫ ſe diligebāt vehem̄tiꝰ appetēdo bonū diuinū qͣꝫ ſuū: qꝛ hͦ erat eis delectabiliꝰ. vn̄ totā hāc dilectionē ī ſeip̄os retorq̄bāt. Dilectio āt amicitie eſt qͣ aliꝗs ali-