Diſtin. III.Queſtio. II.
Diſtin. IIIentis lumē illud qd̓ in deo ē ſimplex: recipit̉ in mēte angeli: vt diuiſum ⁊ multiplicatū: oīs enī poͣ receptiua d̓ ſediuiſibilitatē hꝫ: ẜm ꝙ nō ē termīata ad vnuꝫ qd̓ fit peractū terminātē: ⁊ iō dr̄ in lib. de cauſis: ꝙ ſicut in naͣ inferiori multiplicāt̉ ſingularia: ita ⁊ ſpēs ītelligibiles in ītelligētijs: vtrūqꝫ enī ē ꝑꝑ multiplicabilitatē poͣe: ⁊ iſte ſuntſpēs ꝑ quas āgeli cognoſcūt̉.gͦ dd̓m ꝙ aīa dr̄ ſpēs ſpēꝝ inqͣꝫtū perAd primuꝫ intellem agētē facit ſpēs intelligibiles actu: ⁊ recipit eas ẜm intellcm̄ poſſibilem: ſicut ibidēdr̄ ſenſus: dr̄ ſpēs ſenſibilis: ⁊ manꝰ organū organoruminqͣꝫtū. vꝫ. oīa artificialia per manꝰ efficiūt̉. vn̄ in. 14. deaīalibꝰ dr̄: ꝙ manꝰ date ſūt hoī loco cornuū: ⁊ oīum ꝗbusalia aīalia iuuāt̉. vn̄ nō ſeꝗtur ꝙ eēntia anīe vl̓ angeli ſittalis ſpēs ī qua oīa cognoſcāt̉. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ ſil̓itudines reꝝ in ītellcū angeli exn̄tes nō ſūt a rebꝰ accepte: qꝛſpēs ītelligibilis nō accipit̉ a re niſi mediāte fātaſmate:qd̓ ſe hꝫ ad intellcm̄: ſicut color ad viſum: vt ī 3º de anīedr̄. nec tn̄ ſūt cāe reꝝ ꝑ modū creatōis: ſꝫ forte per modūmotꝰ: ſi forte ponātur orbes mouere: qͦꝝ motꝰ ē cā formarum naͣliū: nihilominꝰ tn̄ oꝫ ꝙ q̄dā cognoſcāt: quoꝝ nonſūt cāe: ſic̄ ip̄os orbes ⁊ alios āgelos. vn̄ dd̓m ꝙ ad hoc ꝙaliquā aſſimilatiōem hēant adīuicē: pōt ꝯtingere dupl̓rvl̓ ita ꝙ vnū ſit cā alteriꝰ ſil̓itudinē ſuaꝫ illi impͥmēs: ſic̄ignis ⁊ aer calefcūs: ⁊ hͦ mō intell̓s dīnus ⁊ humanꝰ hn̄taſſimilatiōem ad res intellectas: lꝫ mō ꝯuerſo: qꝛ intell̓sdīnus impͥmit in rē formaꝫ ꝑ quā res ſibi ſimilat̉ ītell̓sāt humanꝰ ſpēm per quā rei aſſimilat̉ a re accipit: vl̓ itavtrūqꝫ ſit ab vna cā ſil̓em formā vtriqꝫ imprimēte. ⁊ ſicintell̓s angelicꝰ rebꝰ cognitis aſſimilatur: qꝛ forme quea deo imp̄ſſe ſūt rebꝰ ad ſubſiſtēdū: ſūt ēt angelo imp̄ſſead cogͦſcēdū. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ res nō cognoſcūt̉ ꝑfecte īexēplari: niſi a quo ducit̉ ẜm totū qd̓ in ipſa ē: ⁊ hͦ mō rescognoſcūt̉ in prīo exēplari: qd̓ imitāt̉ res ẜm eē id quodin re ē: ſic āt nō ē de eēntia angeli: cū nō ſit cā vel exēplartotiꝰ qd̓ in re ē .ſ. maͣe ⁊ forme. ¶ Et preterea nō eſt actuexēplar niſi ꝑ hͦ ꝙ poͣ ſua ꝯplet̉ per lumē a deo immiſſū:vt dcm̄ ē. ¶ Ad qͣrtū dd̓m: ꝙ intell̓s āgelicꝰ ⁊ſi ponaturſꝑ ī actu reſpcū cognitoꝝ naͣliū: nō tn̄ eē in actu hēt a ſe:ab alio. vn̄ ſic̄ ī ipſo differt eē: ⁊ qd̓ ē: ꝑꝑ hoc qd̓ ē ab aliohꝫ. ita differt in eo ītell̓s: ⁊ quo actu ītelligit: propter hocintelligere ab alio habet.¶ Utꝝ angeli ſuꝑiores intelligāt̉ ꝑ ſpēs vl̓iores.ꝓcedit̉ ſic. Ur̄ ꝙ ſpēsD ſecūdum cuꝑiorum nō ſint vliores ſpēbꝰ quas hn̄t angeli īferiores: quia ẜmph̓ꝫ ī pͥncipio de aīa. aīal vl̓e: aut nihil eſt: autpoſteriꝰ ē: nō āt dr̄ eē poſteriꝰ niſi ꝑꝑ abſtractiōem a rebꝰ: ī qua ꝯplet̉ intētio vl̓itatis ꝑ actuꝫ intell̓eabſtrahētis. cū gͦ intell̓s angeli nō abſtrahat ſpēs a rebꝰ:vr̄ ꝙ ſpēs n̄ ſint vl̓es ī ip̄o. ¶ Pͣ. ſi dicūt̉ vl̓iores: aut hocē qͣꝫtū ad cognitiōem: aut qͣꝫtū ad oꝑatiōem: non qͣꝫtū adcognitiōem: qꝛ naͣliū cāꝝ oēs cognitiōem hn̄t: ⁊ ſui ipſoꝝ⁊ dei: nō qͣꝫtū ad oꝑatiōeꝫ: qꝛ nō ſunt reꝝ oꝑatores: vt dictum eſt. gͦ vr̄ ꝙ nullo mō pn̄t qͦrūdā ſpes vl̓iores eſſe.¶ Pͣ. qͣꝫto cognitio ē magis ꝓpͥa: tāto ē magis ꝑfcā. ſꝫ ſuperiorū cognitio ꝑfectior ē: ſicut ⁊ naͣ ſimplicior: vt ex p̄dictis pꝫ. gͦ vr̄ ꝙ ſuꝑioꝝ ſpēs nō ſint magꝭ vl̓es. ¶ Pͣ. quicognoſcit vl̓ia nō p̄t ꝓpͥa cogͦſcere niſi acꝗ̄rat aliꝗd d̓ proprijs rei: ſi gͦ īferioꝝ āgeloꝝ ſpēs eēt magis ꝓprie oporteret ꝙ ſuꝑiores nō reducerēt̉ ī actū ꝓpͥe cognitiōis rerum niſi ꝑ inferiores: qd̓ ē incōueniēs: cū magis econtraꝯtīgat ẜm Diony. gͦ vr̄ idē quod pͥus.ē qd̓ Diony. dicit in. 12. cap. ce. Hier.Sed contra ꝙͣ ſuꝑiores angeli hn̄t ſcīam magis
vl̓em: ⁊ īferiores ꝑticulariorē ⁊ ſubiectaꝫ. ¶ Pͣ. hͦ idē vl̓ꝑ hͦ qd̓ in li. de cauſis dr̄: ꝙ cū oīs intelligētia ſit plēa formis in ꝗbuſdā ſūt forme magis vl̓es .ſ. in ſuꝑioribꝰ ⁊ ī ꝗbuſdā minꝰ .ſ. in inferioribꝰ.dd̓m: ꝙ ẜm theologos ⁊ ph̓os oꝫ poReſpondeo nere formas ſuperioꝝ angeloꝝ eſſemagis vl̓es. cuiꝰ rō ē: qꝛ in oībꝰ ſciētijs ⁊ artibꝰ ſiue ſpeculatiuis ſiue oꝑatiuis: oꝫ ꝙ illa q̄ ē altior ⁊ ordinatīa aliaꝝꝯſideret rōnes magis vl̓es: eo ꝙ pͥnª ſūt parua qͣꝫtitate ⁊maxīa virtute: ⁊ ſimplicia ad plurima ſe extēdūt: v̓bi gr̄aſub ciuili ſcīa ē militaris ⁊ ſub militari equeſtris: ⁊ ſic d̓inceps. ciuilis āt ſub ꝯſideratione boni humani abſolute. militaris āt ꝯſiderat hͦ idē ẜm ꝙ determinat̉ ad resbellicas: ⁊ ſic deinceps: ⁊ ꝑꝑ hͦ īferior accipit pͥncipia ſuaſuꝑiori q̄ ē qͣſi ꝑꝑ ꝗd demr̄ans: ⁊ hͦ ēt faciliꝰ pꝫ in ſciētijsſpeculatiuis: qꝛ metaph̓ica q̄ ē ordinatīa aliaꝝ: ꝯſideratrōnē entis abſolute: alie v̓o ẜm determinatōeꝫ aliquaꝫ.hͦ āt ſic ē in angelis: ⁊ ẜm oēs ph̓os ⁊ ẜm nos: qꝛ ſuꝑioresꝑ ſuā ſcīam ordināt actꝰ ⁊ officia inferioꝝ illuminanteseos ⁊ ꝑficiētes ⁊ purgātes. vn̄ oꝫ ꝙ ſcīa ſuꝑioꝝ ſit vl̓ior⁊ ſpēs vl̓iores: qd̓ quomō ꝯtingat: pōt videri ex v̓bis cōmētato. in. ii. meta. Ipſe enī dicit: ꝙ ẜm ordinē dr̄ie interītelligēs ⁊ intellcm̄: ē ēt ordo multiplicatiōis intellectorum: qꝛ in intellectu ſuꝑiori ꝗ hꝫ minus de poſſibilitateminor ē ꝯpō intelligētis ⁊ intellecti. ⁊ inde ē ēt: ꝙ ſūt ī eopauciores forme intelligibiles: qꝛ qͣꝫto minꝰ hꝫ de poͣ lumē intellectuale: minꝰ diuidit̉ ⁊ multiplicat̉ in eo: ⁊ ideoopꝫ ꝙ iſte forme ſint vl̓iores formis magis multiplicatis. ẜm hͦ gͦ ſcīa dei eſt vl̓iſſima: qꝛ vna ſil̓itudine que eſtſua eēntia oīa cognoſcit: ac ſi aliꝗs ꝑ rōem cōeꝫ entis oīacognoſcere poſſit. ⁊ qͣꝫto ꝑ pauciores formas intelligit: tāto ſcīa eiꝰ ē vl̓ior ⁊ ſil̓ior diuine ſcīe: vt ſi aliꝗs cognoſcatoīa ꝑ intētiōem decē geneꝝ: ⁊ aliquis nō niſi acciꝑet ſpecies primas geneꝝ. ⁊ ſic deſcēdēdo vſqꝫ ad ſpecialiſſimaẜm multiplicatiōem ſpēꝝ inuēiret̉ ꝑticulatio eaꝝ.gͦ dd̓m. ꝙ ē triplex vl̓e: quoddā qd̓Ad primum ę in re. ſ.nā ipſa qͣ ē in ꝑticularibus.qͣꝫuis in eis nō ſit ẜm rōnem vl̓itatis in actu. Eſt ēt qd̓dāvl̓e qd̓ ē a re acceptum ꝑ abſtractiōem: ⁊ hͦ poſteriꝰ ē re ⁊hoc mō forme angeloꝝ nō ſunt vl̓es. Eſt ēt quoddaꝫ vl̓ead rē: qd̓ ē prius re ip̄a: ſicut forma domꝰ in mēte edificatoris: ⁊ per hūc modū ſūt vl̓es forme reꝝ in mente angelica exn̄tes: nō ita ꝙ ſint oꝑatiue: ſꝫ ꝗa ſūt oꝑatiuis ſimiles: ſicut aliquis ſpeculatiue ſcientiam operatiuam hēt.¶ Ad ſecūdum dicendum: ꝙ ſūt vniuerſaliores: ⁊ quātum ad cognitionem: ⁊ quātum ad operationem: qͣꝫtumad cognitionem: tū ex parte ipſarum ſpecierum: quia adplura ſe extendunt: tum ex parte rerum cognitarū: quiaſuperiores perfectius ⁊ clarius cognoſcunt idem cognitum qͣꝫ inferiores. vnde illuminant eos: ſicut etiam eandem concluſionem: aliter demōſtrator: al̓r dialecticꝰ cognoſcit: nec ēt eſt remotuꝫ a veritate quī plura ſubiaceatcognitiōi naͣli ſuperioꝝ qͣꝫ inferioꝝ. Sil̓r ēt ſunt vniuerſaliores qͣꝫtum ad oꝑationem: tam ẜm ph̓os ꝗ ponūt ordinē intelligētiarum ẜm ordinē motuum: ex quo opꝫ ꝙcālitas formarum illius intelligētie ſuperioris ſit vl̓iorcuiꝰ motꝰ eſt vniuerſalior in cauſando: qͣꝫ ēt ẜm nos quiponimus eos ordines ẜm diuerſa diuina officia. vn̄ ſuperiores ordinant inferiores in ſuis officijs: ⁊ non econuerſo. vnde remanet nobis eadem via procedendi ẜm traditionem. Diony. ſicut ⁊ ph̓s. ¶ Ad tertium dicēduꝫ ꝙcognitio perfcā non habetur per medium vl̓: qꝛ non eſtefficax ad cognitionem oīum ꝓpriorum. Si autē ꝑ medium vl̓ ꝯīa ꝓpria efficaciter cognoſcerētur: eēt ꝑfectiſſima cognitio. qꝛ quāto aliquid eſt magꝭ vnuꝫ ⁊ ſimplex