CONIVRATIO.
ticipes nobiles quos magis dn̄ationis ſpes hortabat̉, qͣꝫ inopia, aut alia neceſſitudo. Cæteꝝ iuuentus pleraqꝫ, ſed maxime nobiliū, Catilinæ cœptis fauebat̉: Quibus in ocio uel magnifice uelmolliter uiuere copia erat: incerta ꝓ certis: bellū quā pacem malebāt. fuere item ea tempeſtate, qui crederent. M. Luciniū Craſſū nō ionarūeius conſilii fuiſſe, quia. Cn. pomi uiſus ip̄ſi magnū exercitū ducta bat, cuius uiſ opes uoluiſſecontra illius potentiā creſcere. ſimul confiſū, ſiconiuratio ualuiſſe, facile apud illos principemſe forre. Sed antea item pauci coniurauere contra rem. p. in quibꝰ Catilina fuit: de qua quā ueriſſime potero dicāſL. T. M. Lepido Cos. p. Atroniꝰ. &. p. Sylla deſignati Cos. legibꝰ ābitꝰ interrogati pœnas dederāt: poſtpaulo Catilina repetūdaꝝ reus ꝓhibitꝰ erat conſulatū petere: ꝙintra legitimos dies ꝓfiteri nequiuerat. Erat eo:tꝑe. Cn. piſo, adoleſcens nobilis ſumæ audaciæ:egens, factioſus, Quē ad ꝑturbādū rem. p,. inopia, atqꝫ mali mores ſtimulabāt: Cum hoc, catilina & ātroniꝰ. circiter nonaſ decemb, conſilio cōmunicato ꝑabāt in capitolio: kal. Ia. L. cotā &. Ltorquatum eoſ. interficere. Ipſi faſcibꝰ correptiſpiſonem cum exercitu ad obtinendas duas Hiſpāias miitere. Ea re cognita rurſus in nonas Februarij conſilium cædiſ tranſtuler̄t, iā tum nonconſulibꝰ modo, ſed pleriſqꝫ ſenatoribus ꝑniciēmachinabantur: quod Cātilina ni ſi maturaſſetꝓcuria ſignum ſociis dare, Eopͥꝰ cōditam urbēRo. peſſimum facinꝰ patratum foret quia nondum freq̄ntes armati cōnenerāt. Ea res conſiliūdiremit. pꝰ eapiſo īciteriorē Hiſp. ꝓ p̄tor emiſſꝰ
nicipiis. Inter colonū & municipiū ho. intereſt: quia colonia dicitur cū de nobili ciuitate ad ignobilē mittūtur ciues. ut ſi de uenetiis habitandā uincentia: colonia uenetorū diceretur uincētia: ſed muniicipiū eſſet ſi exhac ciuitate uincētiæ mitterentur ciues ad habitandum uenētias: & efficerentur ciues uenetiaꝝ. & uterent̉ eadignitate ꝗͣ utuntur nobiles & patricii princeps uenetorū hæc ciuitas appellaretur municipiū uenetoꝝ. Palo occultius: ſecretius quā ſupra memorati. magis ſpes dominationis inter quos creditum eſt fuiſſe PubliūCraſſem diuitē: quia dominatio cū ad hanc rē adhortabatur: non āt in qua rei familiaris cū diueseſſet aliqua neceſſitudo aliqua neceſſitas: ſicut neceſſariarū reꝝ ſuaꝝ cogebat illos quos ſupra memuorauimꝰ. Cæteꝝ ſuꝑius oſtēdit qūo eos oēs alloquutus ē catilina p̄cipue eoꝝ quoꝝ magis erataudacia non minor erat inopia: dixit ēt fuiſſe nonnullos ꝗ potius dn̄ationis ſpe ꝗͣ ulla neceſſitate coacti ad hāc coniurationē ſe contuliſſe: nūc āt diciteos maxīe catilīæ fuiſſe ꝗ nobiliſſimi erat & molliter atqꝫ magnifice uixerat: ꝗ q̄rebant alienas opes cū ſuæ non ſibi ſuꝑpeteret. Plerāqꝫ iuuē. ꝑsmaior iuuenū. Sed maxīe nobiles: oēs inꝗt iuuenes fauebant catilinæ: ſed p̄cipue nobiles: ꝗbus &reddit cām. In ocio uel molliter: & ideo cupiebātaliquē regē ꝗ ſuis cupiditatibꝰ concederet. In certa pro certis: qui non licebat ſibi pro ſua libidineuiuere cuplebant nouitatē fieri: ut ipſi dn̄i rerū cūcatilina efficerētur. Bellū ꝗͣ pacē: diſcordiam malebant quam concordiā. Non ignaꝝ. i. conſciumconſilii: conſcius ꝗdē erat ſed occulte non aliqͣ neceſſitate coactus ſed dn̄ationē defiderās: Ipſi: craſo. ductabat: in iudiā uel in ponto aduerſus mitridantē uoluiſſe. fuere: ꝗ crederent ip̄m craſſū illiusPō. inuidia ductus craſſus cupiebat potētiā catilinæ effici magnā: ut ſuperior aliꝗs eēt ī ciuitate pōpeio. Opes: cuiuſcūqꝫ potētiā ſimul credebant illtconfiſum &c. Principē fore: ꝗa credebant ſuis diuitiis inter coniuratores principatū obtīere. ſi modo coniuratio conſecuta fuiſſet effectū. Valuiſſet:ſi coniuratio ꝓceſſiſſet. Antea: ante hanc conturationē. In ꝗbꝰ cati. fue. nondū fuerat ip̄e coniuratprinceps: ſed ſocius. De quā coniuratione. Deſignati .i. creati conſules illi ꝗdē conſules erāt LuciTul. &. M. Lepi. ſed hi. ſ. P. Anto. &. P. Sylla creatierāt ut ſuccederēt illis cū ſe magiſtratu abdicaſſēt.Ambitus: lex ābitꝰ erat ut ꝗ conſulatū uel magr̄atum quēpiā uel lagitionibꝰ corrupto populo conſecuti eēt ipſi punirētur. Legibꝰ: eiꝰ ābitus. Pecuniaꝝ: ꝗa prouinciā pecunia expoliaſſet: ille dicebat̉ reus pecuniaꝝ ꝗ ꝓuinciā cū magiſtratū gereret pecunia ſpoliaſſe diceret̉. Prohibitꝰ petere conſu. nā nemo reus magiſtratus cādidatus petere poterat: dū lis & ludiciū pēderet. Legitimos dies .ſ.cōmitioꝝ .i. inter legitimos dies ꝗ ex lege hn̄tur.Profiteri .i. dare ſuū nomē eo ꝙ reus erat: & reusꝗcūqꝫ petere magiſtratū neꝗbat. Eodē tꝑis: quo.P. Ant. &. P. Sylla dānati ſunt ābitꝰ æ catilina pecūiaꝝ repetūdaꝝ ē accuſatꝰ. Nobilis patriciæ gētis. ītelligefactioſus uulgo uel ꝑtiſano dr̄: quē adrē. p. ſ. piſonē. Inopiā &c. ꝗa ſibi ſua diſplicebāt. ideo aliea appetebat.Mali moreſ: ꝗa ſēꝑ cōſueuerat flagitiis ct facioribꝰ ſe ddere: & iō cōſuetudīe mala ad rē. p. occupādā īcitabat̉Hoc piſone: catilīa, ꝗ repetūdaꝝ reꝝ fuerat accu. An: qͣ dānatꝰ fuer. ābitꝰ hoc faciebat ut īiurias ſuas uīdicarētCirciter .i. circa. ī capitolio: cū ſenatꝰ eos conuocaſſēt cōſules. Correp. raptī captis. Faſcibꝰ īſignibꝰ conſulūPiſonē. quē ſupra dixi egeſtate & audacia ꝑatū eē ad oīa faciora. Ea re cognita ea re explorata .ſ. ꝙ ſtruxiſſētconſulū cædē. Conſil. cæ. de cæde conſulū eo ꝙ ī capitoliū n̄ uēiſſēt re cognita; Tā peſ. fa. ꝙ īterfecti fuiſſētconſules & pars magna ſenatus. Procu: an̄ curiam. Signo da. ſignum conuenerat quo dato omns concurrerent ad cœdem Patratum: commiſſum. Sociis. coniuratoribus .ſ. Poſt con. ur. ex qua urbs ro.condita fuerat. Diremit diſſoluit conſilium. Ea res ſcilicet ꝙ non conuenerant. Poſtea piſo. uidimus ſu-