XXFolium

cognouimꝰ ⁊ credidimꝰ charitati quā deus hꝫ in nobisDeus charitas eſt. ⁊ qͥ manet ī charitate ī deo manet⁊ deꝰ in eo. In hoc ꝑfecta ēcharitas dei nobiſcū. vt fiduciā habeamꝰ in die iudicij. qꝛ ſicut ille eſt ⁊ nos ſumus ī hoc mūdo. timor nōeſt ī charitate. ſꝫ ꝑfecta charitas foras mittit timorē. qͦniā timor penā habet. Quiautē timet nō eſt ꝑfectus incharitate. Nos ergo diligamus deū. qm̄ deus prior dilexit nos Si qͥs dixerit quoniā diligo deū ⁊ fratrē ſuuoderit mendax eſt. Qui eīnon diligit fratrē ſuū quemvidet. deum quē nō videtquomō p̄t diligere? Et hocmādatū habemꝰ a deo vt qͥdiligit deū diligat ⁊ frēꝫ ſuūDō. ij. pꝰ feſtū tri. j. Io. iij

nos) .ſ. apl̓i (cognouimꝰ) .ſ. ꝙ ieſus ē fillus dei (⁊ cre. chari. quā hꝫ deꝰ in nob̓Ly .i. credimꝰ ip̄m ſpēaliter habitare nobiſcū ꝑ charitatē (deus cha. eſt) Un̄ Auguſti. ſuꝑ illo ꝟbo. Si ſingulis locis ſacre ſcripture nihil alid̓diceret de charitate.niſi ꝙ deꝰ cbaritas eſtnon aliud qͣꝫ charitatem querere deberemus. Non enim charitas poterat altior cōmendari qͣꝫ ꝙ deꝰ diceret̉ (⁊ qͥ ma. in cha. indeo manet) Uin. tāqͣꝫpalmites in vite. tāqꝫmēbrū in corꝑe (⁊ dein eo) manet tanqͣꝫ habitator in domo. tāqͣꝫſpōſus in thalamo. tāqꝫ ſacerdos ī tēplo. vn̄Bern̄. qꝛ deꝰ charitaseſt ⁊ iō charitate nihilmeliꝰ eſt. ⁊ qͥ manet incharitate ī do manet.iō charitate nihil eſt ſecuriꝰ. ⁊ deꝰ in eo. ⁊ id̓ocharitate nihil iocūdius (i hoc ꝑfecta ē charitas dei vobiſcū) .i. ꝑfecta on̄dit̉ (vt fiduciam ha. in die iudicij.Uin. Si talē fiduciaꝫhabemꝰ ad deū ꝙ audemꝰ ſecure apparerein conſpectu eiꝰ ⁊ reddere ei votū. tunc īdubitant̓ habemꝰ ꝑfectācharitatē (qꝛ ſicut illeeſt) Ly. bn̄ faciēs d̓ celo iuſtis ⁊ iniuſtis (⁊ nos ſumꝰ in hͦ mundo) .ſ. ꝓ amore eius amicos ⁊ inimicos:diligēdo (timor nō eſt in charitate) qd̓ intelligit̉ de timore ſeruili. inqͣntū ſeruiliseſt. nō autem intelligit̉ de filiali. qꝛ ille timor ſtat cū charitate ꝑfecta (ſꝫ ꝑfecta charitas foras mittit tiniorē) qꝛ charitas etiam quēcūqꝫ excludit timore ſeruilē (quoniam timor penā habet) .i. timori ſeruilipena debet̉ qꝛ facit cauere peccatū ſolūmō ne puniat̉. nō ꝓpter deteſtationem vi

cij. nec ꝓpter vitandā offenſā dei ſicut futqn̄qꝫ dimittit furari. ꝓpter ſuſpendiū. (qͥautē timet) Ly. hoc mō (non eſt ꝑfectꝰ incharitate) .i. nō hꝫ charitatē ip̄m ꝑficientē (nos ergo diligamꝰ deū) Gor. dilectōeꝑfecta (qm̄ de. pri. dilexit nos) qͣꝫ nos ip̄mīmo cū adhuc inimicieſſemꝰ dilexit inimi coſvt faceret amicos. dilexit iniuſtos vt facerꝫiuſtoſ. dilexit egros vtfaceret ſanos (ſi qͥs dixerit qm̄ diligo deum.⁊ fratrē ſuū oderit) qͥeſt imago dei (mēdaxeſt) Ly. qꝛ dilectio ꝓximi includit̉ in dilectōne dei (qͥ nō diligitfratrē ſuū quē videt̉Gor. vn̄ eū pleniꝰ cōgnoſcit (deū quē nonviet) .i. quē minꝰ cōgnoſcit (quō pōt diligere) Un̄ aug. Inuiſaquippe diligere poſſumus incognita nequaqꝫ (⁊ hoc man. habe. adeo) .ſ. de dilectōe dei⁊ ꝓximi. (vt qͥ diligitdeū) Gor. ꝓpter ſe (diligat ⁊ fratre ſuū) ꝓpt̓deū. Duo em̄ ſunt mādata charitatis .ſ. dei⁊ ꝓximi. nec pōt vnusdiligi ſine alio.Olite mira. ſin odit vos mundus ⁊cͣ. An̄ initiū illiꝰ epl̓e ſcribit. s.Iohan. in eodem capi. di. Chariſſimi heceſt annunciatio quā audiſtis ab initio vtdiligatis alterutrū. nō ſicut chayn qui exmaligno erat ⁊ occidit fratrē ſuū. ⁊ ꝓpterqͥd occidit eū. qm̄ opera eiꝰ maligna erātfratris aūt eiꝰ iuſta. Tūc ſtatī ſequit̉ pn̄sepiſtola que ꝯcordat cū euāgelio hodierno. in quo euāgelio agit̉ de cena vite eterne. ad quā cenam ꝑuenit̉ ꝑ charitatē dei⁊ ꝓximi de qua habetur plenius in preſenti epiſtola. Un̄ dicit Iohā. Chariſſimi