Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1496)
Seite
XXIIv
Einzelbild herunterladen
 

Olite mirari ſi vos oditꝭ mundꝰNos ſcimꝰ quoniā tranſlati ſumꝰ de mortē ad vitā qͦniaꝫ diligimꝰ fratres. Quinō diligit manet in morte.Omnis qͥ odit fratrē ſuumhomicida ē. Et ſcitis qͦniaꝫomnis homicida nō hꝫ vitāeternā in ſe manentē: in hoccognouimꝰ charitatē dei qͦniā ille ꝓ nobis animā ſuāpoſuit ⁊ nos debemus animas ꝓ frībꝰ ponere. Quihūerit ſb̓am hꝰ mūdi ⁊ viderit frēm ſuū neceſſe habere⁊ clauſerit viſcera ſua ab eoqͦmō charitas dei māet ī eoFilioli mei n̄ diligamꝰ ꝟboneqꝫ lingua ſꝫ oꝑe ⁊ veritateDn̄ica tercia poſt feſtū trinitatis. i. Petri. v.Omniaminiſub potēti manu dei:vt vos exaltet ī tꝑe viſitatōnis omnē ſollicitudinē veſtram proijcientes in eum:

(Nolite mirari) qͣſi inſolitū (ſi odit vosmundꝰ) .i. mundi amatores qꝛ nō ē nouū illud iurgiū. ſꝫ fuit a prīcipio mūdi inter bonos ⁊ malos. Sicut ptꝫ inter chayn ⁊ abel. inter iſaac ⁊ iſmael. inter iacob⁊ eſau (Nos ſcimusLy. certitudīe fideiꝭq̄niā tranſlati ſumꝰ demorte) .ſ. culpe (ad vitā) gr̄e (qm̄ diligimꝰfrēs) qꝛ oꝑa bona ī caritate facta ſunt meritoria (qͥ nō diligit manet in morte) qꝛ caretcharitate q̄ eſt vita aīe(oīs qͥ odit fratrē ſuūhomicida eſt) qꝛ pͥmooccidit animā ꝓpriā.Scd̓o aīam ꝓximi qͣntū in ſe eſt. qꝛ ꝓuocatip̄m ad odiū mutuum(⁊ ſcitis qm̄ oīs homicida n̄ hꝫ vitā eternāGor. i. nō hꝫ xp̄m qͥ eſtvita eterna (in ſe manentē) hoc dicit ad diſferentiā vite nature. q̄eſt vita trāſiēs (in hͦtanqͣꝫ in ſigno certiſſimo (cognouimꝰ charitatem dei) .i. xp̄i erganos (quoniā ille ꝓ nobis) indignis (animāſuā) .i. vitā corꝑalem.(poſuit) .i. morti crucis expoſuit (⁊ noſ) exemplo eius (debemusanīas) Ly i. vitā corporalē (ꝓ fratribꝰ ponere) .i. ꝓ ſalute eorūſpūali ponere. Et hocdebitū pꝫ ex ordīe charitatꝭ. ẜm quē deꝰ ē ſuper oīa diligēdꝰ. ⁊ pꝰip̄m aīa ꝓpria. ⁊ tercioloco aīa ꝓximi. quarto ⁊ vltimo ꝓpriū corpꝰ (qͥ habuerit ſubſtantiā huiꝰ mūdi) Uin .i. bona tꝑalia (⁊viderit fratrē ſuū) .i. ꝓximū ſuū (neceſſehabere) Ly .ſ. neceſſitatē extremā (⁊ clauſerit hiſcera ſua ab eo) .i. affectū īteriorē

nō cōpatiendo ei ⁊ ſubuētionē denegādo(qͦniā charitas dei) Gor. q̄ a deo īfuudit̉⁊ qua deꝰ diligit̉ (manet in eo) qͣſi d. nullo mō qꝛ nō pōt diligi deus ſine ꝓximo.nec ecōuerſo. etiā qꝛ charitas ē benigna.i. larga egenis. ⁊ ī caſu extreme neceſſitatꝭ.tenet̉ etiā qͥlibet de neceſſario dare. vn̄ amb̓.Paſce fame morientēſi nō pauiſti occidiſti.GFilioli mei) .ſ. quosꝑ euangeliū genui (nōdili. ver. neqꝫ lin.) verbo tm̄ diligit qͥ hoc qd̓ꝓmittit nō ſoluit (ſedopere) .i. exhibitōe beneficij (⁊ veritate) ſcꝫpure intentōnis. Glo.vt ſimplici intentionebeneficia p̄ſtemꝰ. nonꝓpter iactantiā nec ꝓpter temporale lucrū.Umiliamī ſubh potenti manudei ⁊cͣ. An̄ initiū illiꝰ epl̓e ſcribit .s.Petrus in eodē cap.Deꝰ ſuꝑbis reſiſtit humilibus aūt dat gramTūc ſtatī ſequit̉ epl̓apn̄s. in qua btūs Petrꝰ docet nos quō habere debeamꝰ nos addeū dicens (Humiliamini) Gor. humilitatevoluntaria nō coacta.(ſub po. manu dei) vl̓nos humiliabimꝰ nosei. vl̓ ip̄e oppͥmet nos.qꝛ manū eius effugereimpoſſibile eſt (vt vosexaltet) qꝛ oīs qͥ ſe humiliat exaltabit. vt patet. Lu. xviij. (in tempore viſitatiōis) .i. indie iudicij. qn̄ deus iudicabit munduꝫ ⁊reddet tūc vnicuiqꝫ ẜm opera ſua (omnēſollicitudinē veſtraꝫ) ſcꝫ corꝑis ⁊ anime(ꝓijcientes in eum) vn̄ Aug. proijcite indeū nō eſt tā crudelis vt ſe ſubtrahat ⁊ te