Druckschrift 
Hymni : Expositio hymnorum
Entstehung
Seite
LXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

lxvijPer totū annūliante cominus hoſtis fugetur noxius Ex alia metaphora ad idē tendit iſte verſus ſicut precedēs. vn̄ (hicmartinus (conferat nobis celica arma) ſcꝫ bona oꝑa (pugna) noſtra (in-ſtante) .i. imminēte (noxius hoſtis) .i. dyabolus hoſtis noſter antiquus(fugetur) .i. expellatur (hoc) .ſ. martino (preliante) .i. pugnāte (cominꝰid eſt prope nos ⁊ nobiſcum. Uel poteſt poni cominus pro eminus id ēprocul ⁊ tunc determinabit hoc verbum fugetur.Hic nos per vndas ſeculi claua gubernet proſpera. ne forte noſtram ſpumea puppim caribdis ſorbeat.Hic petit autor auxilium beati martini ꝯtra mūdū ex metaphora nauigationis hoc modo ſcꝫ (Hic) .ſ. martinus (gubernet nos ꝑ vndas) .i.ꝑ aquas. ⁊ hoc ē ꝑ oblectationes quibus mergimur (ſeculi) .i. mūdi (proſpera claua) Claua eſt ꝓprie inſtrumentū in fine plumbatum. quo feriturpila. hic aūt ponitur ꝓ fuſte quo dirigitur gubernaculū nauis. qd̓ potiusꝑ clauū ſignificat̉. vn̄ Uirgilius. Clauūqꝫ ad littora torquēt. Et ita (claua ꝓſpera) .i. ꝓſpere dirigente in portū (ne forte ſpumea caribdis) .i. ſpumā multā in mari generas (ſorbeat) .i. ꝯſumat vel demergat (noſtrā puppim) .i. nauim. Caribdis eſt periculū maris. qd̓ fit ex fluctuū ꝯcurſu. vn̄collidūtur ⁊ abſorbētur queqꝫ intercepta. vn̄ Ouidius Ut vomit epotasdira caribdis aqͣs. ⁊ ſcribit̉ ẜm aliqͦs ꝑ ch. ⁊ ꝑ ygrecū in penultima. Hic nos triumpho nobiles et laureatos myſtice aptet tuis conſpectibus iunctos ſupernis ciuibus Amen.(Hic) ſcꝫ martinus (aptet) .i. aptos ⁊ dignos faciat (tuis ꝯſpectibꝰ) id ēaſpectibꝰ (nos) sͤ hoīes (nobiles) .i. claros (triūpho) .i. victoria aduerſariorū noſtroꝝ .ſ. carnis mundi ⁊ demonis (⁊ laureatos) .i. laurea ornatos(myſtice) .ſ. ex bonis operibꝰ noſtris (iūctos ſuꝑnis ciuibꝰ) .i. celeſtibꝰ. qꝛ̓eſt vltima noſtra felicitas Itē triūphus ē honor maximꝰ. qͥ dari ſolet du-cibus romanis cū victoria redeūtibꝰ. ſꝫ hic ꝓ ipſa victoria ponit̉. Taureadicit̉ corona qua poete coronabātur apollini ſacrata. hic vero ꝓ quacūqꝫcorona ſiue p̄mio virtutis ponit̉. Nobilis dicit̉ clarꝰ quaſi notus fulgorequodā ꝟtutū. vn̄ꝰ. Nobilis ē ille quē nobilitat ſua virtꝰ Et ad dignitatē gn̄is interdū refert̉. vn̄ Saluſtius in Catelinario. nobili gn̄e natꝰ fuitOtiua cunctis orbita lucis triumphans gratia. quaſcandit aſtra vernula maria chriſti fulgida. Hymnus iſte de beata maria magdalena canitur. Materia ē oſtēdere ſanctitatem qua maria magdalena triūphauit de hoc mūdo et celūpoſſidet. cum oratione ad eandem. ibi Te queſumus. et glorificatione ſancte trinitatis. ibi Regi celoꝝ. Incipit autor a die tranſitus marie ex hocmundo in celum. illā laudare hoc modo (Orbita) .i. reuolutio (lucis) .i.diei eſt (votiua) id eſt deſiderabilis (cunctis) sᵉ hominibꝰ. in (qua) sᶜ die