Expoſitio hymnorūboum et ſimiliū. hic gregem tranſſumptiue ſumitur (duc ad regē) ieſumxp̄m filium tuum (vt ſaluetur ⁊ letetur) grex tuus vel deuoti famuli tuiRōnem ſubdit (cum) .i. quia (tu ſis mater medians) .i. mediatrix interdeum et hoīem. quare merito facies ex officio tuo.N gratulemur ſpiritu voti colentes debita hec feſta.que ſolennibus martinus ornat gaudijs¶ Ad honorem ſancti martini epiſcopi dicit̉ hic hymnus. In quo autorhortatur nos ad congaudendū de feſtiuitate diei pn̄tis implorās diuinūauxiliū ⁊ petens ab illo quietem tēpoꝝ. q̄ vtiqꝫ reqͥritur ad leticiā. vn̄ animus gaudens etatem facit floridam. ⁊ ſpiritꝰ triſtis exiccat oſſa. Et debemus ac ſolemus nos cōformare tempori. tempore em̄ triſti ⁊ inquie-to difficile eſt cuiqͣꝫ gaudere. gͦ ⁊c̄. Deinde ibi Martinus aūt vſqꝫ in finēorat autor ad dominū. vt beatꝰ martinus poſſit nobis eſſe preſidio in di-uerſis ꝑiculis. q̄ per ſingulos verſus nominātur. Dicit primo ſic (An.i. ecce nos (gratulemur) .i. letemur (ſpiritu) in animo ⁊ ſpiritualiter (co-lentes) id eſt agentes (debita voti) id eſt deſiderij noſtri. videlicet (hec feſta) que deſideramus feſtiue ꝑagere (que) feſta (martinꝰ) ſcꝫ ep̄s (ornatſolennibꝰ gaudijs) id eſt annuis ⁊ celebribꝰ leticijs Et vt hoc votum ⁊ deſideriū noſtrū debite compleatur.¶ Tu ſupple chriſte quod minus vis noſtra languens effi-cit. tu da quietos temporum nobis dies preſentium¶ O (chriſte. tu ſupple) ſcꝫ id (qd̓ noſtra vis languens) .i. infirma ⁊ de-bilis (minus efficit) id eſt efficere nō valet Hoc eſt tu xp̄e ſuppleas noſtꝝimperfectū. vt eo potētius poſſimus hodie letari ⁊ gaudere. ac efficere ⁊ad finē vſqꝫ facere ſiue ꝑficere. ⁊ (tu da nobis quietos dies) id eſt trāquillos ⁊ pacificos (preſentiū tempoꝝ) vt eo inclinatiores ſimꝰ ex tꝑe ad gaudendū in hoc feſto. qꝛ tempus preſtat altera ⁊ altera ſapere. ⁊ tempus fa-cit hominem aliter et aliter ſe habereMartinus autem preuius fac vt ſit horis omnibꝰ. ne demonum fallacia pes noſter impactus ruat.¶ Hic incipit autor orare dn̄m. vt beatus martinꝰ nobis ſit auxilio. Etprimo cōtra demones. dicēs (autē) ꝓ ſed. o xp̄e (fac vt martinus ſit preuius) id eſt preceſſor noſter in (omnibꝰ horis) ſemꝑ (ne) pro non (vt pes noſter impactus) id eſt non bene compoſitus vel non firmiter ſtans (nō ruat) .i. non cadat (fallacia) id eſt per fallaciam (demonū) Hic eſt ſynodo-che. quia pars ſcꝫ pes ponitur pro toto homine. ⁊ alio nomine vocat̉ intellectio. Hoc eſt. ne nos decipiamur fallacia demonum. Impactus id ē nōpactus nomen fit ratione compoſitionis. Impingo em̄ in ea ſignificatio-ne non dicitur.¶ Hic arma nobis celica inſtante pugna conferat. hoc pre