Uſus Feudoꝝ
Si cōtinuat̉. in pluribus locis expoſite ſunt cauſe ingratitudinis propterquas vaſallus debet amittere feudumquia non erat expreſſum per quot teſtes dꝫ probari Ideo ponit̉ hec rubrica¶ De quo ſciendū ꝙ ſi vaſallus arguatur de ingratitudine nō cōuincit̉ niſi ꝑquīqꝫ teſtes idoneos ⁊ integre fame. jͣ. eꝑ totū. et dubitat hic gl. an iſtud. c. ſit decorꝑe feudoꝝ aut ius exͣuagans ſꝫ dicitbal. ꝙ ſi ſit lex ſtādū eſt ꝟbis eiꝰ ſi nō ſitlex ſufficiūt duo teſtes Tn̄ in dubio qͦtiens dubitet̉ de aliquo iure potiꝰ p̄ſumitur vt deſeruiat regulis iurꝭ. ẜm eū. allegat. c. paſtoralis de fi. inſtru. vbi de hoc.De notis feudorum.Sic cōtinuat̉. quia plurima dicta ſūt defeudis. veꝝ qꝛ in matēia feudoꝝ aliquaſunt ſingularit̓ notāda de qͥbꝰ loquit̉ h̓ti. ideo ponit̉ hec rubrica. de notis .i. notulis ſeu notādis in materia feudorū ¶De quo ſciēdū ꝙ hn̄s feudū camere ſeucauene nō p̄t illud petere niſilpͥus deducto ere alieno. jͣ. e. in prin. Ratio ptꝫ extex. Itē qd̓ pares dn̄t intereſſe inueſtiture duo vel tres. veꝝ eſt qn̄ dn̄s hꝫ pares alias p̄t fieri corā duobꝰ aut tribusteſtibꝰ idoneis et liberis. jͣ. e. §. qd̓ aūt. intellige hūc tex. de noua inueſtitura ⁊ qn̄pares ſūt in eadē ꝓuincia Item hn̄s rēcōeꝫ cū alio p̄t de ꝑte ſua inueſtiturā facere et p̄t fieri diuiſio tā in iudicio qͣꝫ exͣinter vaſallū et conſortē dn̄i in ꝓprietate. jͣ. e. §. Item ſciendū. Itē eadē lege ſecūdo inueſtitus dꝫ habere reꝫ ſicut eaꝫhabuit vaſallus pͥmo inueſtitꝰ. jͣ. e. §. Itēeadē. Itē inueſtitura et poſſeſſio adqͥriet dari pn̄t ꝑ ſe aut ꝑ nūciū. jͣ. e. §. Itē inueſtitura Item ſi inſtrumentū feudi dicit̉ falſum dꝫ a dn̄o vaſallo deferri iuramentū. jͣ. eo. §. ſi inſtrumentū. qd̓ intelligeqn̄ vaſallus eſt in poſſeſſione alias ſi dominus erat in poſſeſſione ſibi eſſꝫ iuramentū deferendū. Item ſi eſt contentio
inter dn̄m et vaſallū pares cogunt̉ teſtificari qui veritatem ſciunt et fit heccompulſio ꝑ dn̄os et alios pares qui decauſa cognoſcūt. jͣ. e. §. notandū. quē tex.nota ꝙ valet teſtimoniū teſtis qͥ primodixerit exͣ iudiciū ſe neſcire de cauſa. etpoſtea in iudicio iuratus deponit deveritate alias fruſtra cogēt̉ deponere ſinō valeret eiꝰ teſtimoniū Ita tenet Ia.de are. in. l. ij. §. qd̓ obſeruare. C. de iura.calū. Itē cū dn̄o defert̉ iuramentū ſuꝑfacto ꝓprio vt ꝙ inueſtiturā nō fecit dꝫiurare ſe eā nō feciſſe heredi āt eiꝰ ſufficit iurare ꝙ nō credit inueſtiturā factāa ſuo predeceſſore ſed aliud obſeruaturin vaſallo qꝛ ille ſꝑ iurat p̄ſciſe ſine mētione cōſcientie etiaꝫ de facto alieno inquo iuramento tenetur dicere titulumpoſſeſſionis ꝑ auctorē. jͣ. e. §. cū detur.De ſtatutis et conſuetudinibuscōtra libertatē eccleſie editis.Sic cōtinuat̉. vidimꝰ sͣ de legibꝰ ſeucōſtitutiōibꝰ īꝑatoris frederici in materia feudoꝝ editis. veꝝ q ip̄e nō nullasalias edidit leges de ſtatutis et ꝯſuetudinibꝰ ꝯͣ libertatē eccl̓ie editis ⁊ de aliamateria loquētibꝰ q̄ ſolent huic decimecollationi inſeri. ideo ponit̉ hec rubrica¶ De qͦ ſciendū ꝙ oīa ſtatuta ꝯͣ libertatē eccl̓ie vel eccl̓iaſticaꝝ perſonaꝝ editaſeu edēda ſūt nulla. et de libro ſtatutoꝝdelēda et locꝰ in qͦ talia fiūt bāno millemarcaꝝ ſubiaceat. ſtatuentes et ſubſcriptores ſūt īfames nec valēt eoꝝ ſnīe etinſtrumēta et ſi ꝑ ānū inuēti fuerint huius iuris cōtēptores pn̄t eoꝝ bona īpune ab oībꝰ occupari. jͣ. e. in prin. et in auc.caſſa. C. de ſacroſanc. eccle. que hinc ſumpta ē. De qͦ vi. in. c. nouerint de ſen. excōi. vbi etiā ſūt ip̄o facto excōicati. Etq̄ ſtatuta dicūt̉ ꝯͣ libertatē eccleſiaſticaꝫdic ꝙ illa q̄ ſūt ꝯͣ priuilegia ꝯceſſa eccl̓ievl̓i a deo papa vel imꝑatore. ſecꝰ ſi eēt