Uſus Feudoꝝ
quoꝝ vnus eſt hic cū videlꝫ frater tꝑeindicte pacis. et ſic fregit pacē indictamvt ſic tex. iſte ꝯueīat rubrice vt dꝫ. l. imꝑatores. ff. de in diē. adiec. alius caſus ſifuerit derobator publicaꝝ ſtrataꝝ aucͣ.nouo iure. C. de ſeruis fugi. Tertius ſifuerit fur famoſus qꝛ cōmiſit tria furtaaut vnū ita magnū ꝙ equiualet tribusparuis. vt notat bal. in. d. aucten. nouoiure. Quartus ſi ꝑ ſtatutū pena mortisimponit̉ que ſtatuta valent ꝑ. l. omnespopuli. ff. de iuſti. et iure. nō debet tn̄ qͥspro furto aut aliquo furto preter crimēfalſi in fronte bullari ne facies ad celeſtis imaginē pulcritudīs figurata maculet̉. l. ſi quis in metallum. C. de pe. c.ad audientiam. de crimine. fal. Itē quicūqꝫ trāſitū facit per terram cum equo:poteſt equum ſuum pabulare iuxta viam et nō vltra. poteſt etiam vti herbaet viridi ſilua dūmodo hoc faciat ſinedeuaſtatione et iactura. jͣ. eo. §. quicuūqꝫtranſitum. et facit ꝙ vbi via publicaeſſꝫ deſtructa vi fluminis. aut alias poſſet quis ire per agrum alterius. de quoin. c. omnes leges .i. di. Item ſi miniſteriales id eſt familiares alicuius dn̄i fecerint guerram inter ſe debꝫ iudex eosad pacem et concordiam reducere. §. ſiminiſteriales. jͣ. eo.Hic ffinitur lex. Deinde conſuetudines regni incipiūtContinuatio ptꝫ ꝑ ſe. nam in tituloprecedenti premiſit legem Frederici. modo ſubijcit conſuetudines. et ideo dicit̉in rubrica. hic finitur lex ⁊cͣ. ẜm Iaco. debel. ¶ Hic ſciendum ꝙ ſi dominus facit guerram tenetur vaſallus eum iuuare tam ad offendendū qͣꝫ ad defendēdum ſi certum eſt eum iuſte guerram facere vel ſi de hoc dubitetur. ſi aūt certūeſt ꝙ guerra eſt iniuſta tenetur eum iu-
uare ad defendendum non ad offendendum niſi velit et ſi dominus ſit excommunicatus vel bannitus interim vaſallus a iuramento fidelitatis eſt ſolutusjͣ. eo. iu. princi. vbi vide glo. ꝙ in bonisbāniti poteſt impune damnū dari quodeſt notandū ẜm bal. qui dicit hoc verūde exiſtente in banno imꝑiali. in alio nōprocedit glo. ſi tn̄ vaſallus ſteterit qͣntocunqꝫ tempore non preſtans dn̄o ſeruitium nō poteſt propterea amittere niſiin tribus caſibus Primus quādo recuſauit domino facere ſeruitiū requiſitusa dn̄o Secūdus ſi poſt denunciationeꝫdomiui ſtetit diu et nō curauit ſeruirequod tamē relinquitur arbitrio iudicisTertius quādo vaſallus ſciuit captionem aut magnum periculū domino imminere. et cū potuit cum etiam non requiſitus non liberauit. jͣ. eo. §. ad hec. Itēſi vaſallus edificiū in feudo fecerit ſeruituteꝫ ſua pecunia feudo emit aut ſuainduſtria aliquid feudo accreuerit illudincrementū ſpectat ad vaſallum et nonad dominum et ſi ꝑ finitam generationem tale feuduꝫ reuertitur ad dominūdebet pati abraſionem incremente autſoluitur illius preciuꝫ. jͣ. eo. §ſi vaſallusItem ſi ꝑ mortem vaſalli feudū reuertitur ad dominum ſiquidem moritur adkalendas martij vel poſt auguſtū omnes fructus feudi illiꝰ anni ſpectabuntad dominū. ſi autē moritur tempore medio infra kalendas martij et finē auguſti ſpectant fructus interim percepti adheredes vaſalli. jͣ. eo. §. his conſequenterAd quē ꝑtinent fructus vſufructuariomortuo habetur in. §. is vero. inſtꝭ. de re.diuiſi. de fructibꝰ dotis vltimi anni vi.in. l. dinortium. ff. ſo. ma. vide. §. contra. jͣ.eo. ꝙ vaſallus tenetur iuuare dominūcontra omnes homines etiaꝫ contra patrem fratrem et filium preter antiquiorem dominum. d. § contra. Excipit̉ etiā