UſusFeudoꝝ
rantia ẜm gl. et ſi negat ꝑtē feudi ſoluꝫpͥuat̉ ea ꝑte et nō āpliꝰ ẜm gl. facit. l. reſcriptū. ff. qͥ. vt indig. et illd̓ ſeqͥt̉ Ia. debel. et bal. Et. vi. c. ſi qͥs ꝑ xxx. jͣ. e. ꝙ ſi qͥsꝑ xxx. ānos p̄ſtitit ſeruitiū de re feudalitāqͣꝫ vaſallꝰ p̄ſcribit eā ī fendū licꝫ nūqͣꝫfuit de ea īueſtitꝰ d. c. ſi qͥs ⁊ nō reqͥrit̉ hͨcaſu ꝙ ꝓbet bonaꝫ fidem qꝛ ex qͦ p̄ſtititſeruitiū ſuū p̄ſumit̉ bona fides licꝫ alid̓ſit de iure canonico. c. fi. de p̄ſcrip. Et dicit h̓ bal. ꝙ eodē tꝑe p̄t dn̄s p̄ſcribē iuspetēdi ſeruitiū qꝛ hec ē q̄dā p̄ſcripº correlatīa ad hāc De qͣ h̓ etiā loqͥt̉ tex. et incorrelatīs idē ē iudiciū ar. l. fi. C. d̓. īdic̄.vidu. An āt vaſallꝰ lib̓tatem rei feudal̓poſſit p̄ſcribe. Aliqͥ dixer̄t ꝙ ſic qꝛ libertas fauorabilior ē qꝫ ſeruitꝰ. ſꝫ ſeruitusvaſallatica p̄ſcribit̉ vt h̓. gͦ et libertashenri. de pyro det̓mīat ꝯͣriū qꝛ naturalit̓tm̄ poſſidēs nō p̄ſcribit. l. naturalit̓. ff. d̓adqui. poſ. ſꝫ vaſallꝰ tm̄ naturalit̓ poſſidet. notͣ in. l. iij. §. eꝯͣrio. ff. de adqui. poſHec tn̄ dicit vera niſi vaſallꝰ ignoraretrē eē feudalē et ſic in bona fide qꝛ et heres īueniēs rē in hēditate et putās eaꝫhereditariā ꝓpt̓ bonā fidē̓ eā p̄ſcribit. §.vn̄ inſtꝭ. de vſuca. Itē amittit feudū quiclericꝰ aut monachꝰ efficit̉. jͣ. e. c. qͥ clericꝰhoc ītellige de clerico in ſacris cōſtituto vt dixi. sͣ de mili. vaſal. qͥ ar. depo. Denouo tn̄ cleicꝰ de feudo īueſtiri vt dicimꝰ in ſil̓i d̓ ꝯͣ ꝓmiſſo ꝙ ſacerdotiū ſoluitꝯpromiſſū. licꝫ p̄t de nouo in ſacerdotēcōpromitti An āt vaſallꝰ p̄t ꝑ ſubſtitutūſeruire. q̄rit h̓ gl. et nil decidit. dic a vaſallꝰ eſt minor. et tūc p̄t ꝑ ſubſtitutū ſeruire. et ſi nō ſeruit ꝑ hoc nō ꝑdit feudūniſi ſit ſpēalis cōſuetudo. c. ſi qͥs deceſſerit. jͣ. e. Aut vaſallꝰ ē maior. tūc ſi eſt taleſeruitiū qd̓ nō p̄t ꝑ aliū īpleri. puta ē electa īduſtria ꝑſone et ſic n̄ admittit̉ ſubſtitutꝰ Aut p̄t ꝑ aliū īpleri. tūc ſi iſte vaſallꝰ ē fūditꝰ et oīno inabilis ad feuduꝫvtputa clericꝰ in ſacris cōſtitutꝰ mona-
chus aut feīa mutꝰ aut alit̓ īꝑfectꝰ et ſicnō ſeruit ꝑ ſubſtitutū ꝙ a pͥncipio excludit̉ a ſucceſſiōe feudi. c. i. jͣ. an mu. vel aliter imꝑ. Aut ē inabilis ex poſt facto adſeruitiū vtputa īfirmꝰ ſenex ⁊cͣ. et ſic p̄tſeruire ꝑ ſubſtitutū. dū tn̄ ſubſtituat acceptabilē et eque bonū. c. i. jͣ. de ꝓhi. feu.alie. ꝑ fre. Itē ſi vaſallꝰ oī āno nō repn̄tat ſe dn̄o n̄ ꝓpterea pͥuat̉ feudo. jͣ. e. c. etſi et vi. c. oēs filij ꝙ oēs vaſalli defunctitenēt̉ dn̄o face̓ fidelitatē niſi ad vnū tm̄feudū deueniat ꝑ diuiſionē Itē adoptiuus filiꝰ nō ſuccedit in feudo. c. adoptiuꝰ. jͣ. e. Et mulier decedēs relictis filijspͥmi et ſcd̓i mr̄imonij feudū et alia bonamat̓na trāſmittit ad filios pͥmi mr̄imonij tm̄. jͣ. e. c. mulier. et eſt h̓ caſus ſpēaliscōtinēs iniqͥtatē. et ꝓcedit ex cōſuetudīe ſpēali alicuiꝰ loci ẜm doc. alias ꝯͣ eſſet vt in. c. filij. jͣ. e. ti. Itē naturales ltīmati nō ſuccedūt in feudū. jͣ. e. c. naturales. vi. de rōe h̓ ꝑ doc. Intellige niſi feudū ſit ꝯceſſū ſpēalit̓ baſtardo qd̓ fieri p̄tẜm bal. ī. l. generalit̓. C. de inſtl. ⁊ ſubſti.Itē niſi vaſallꝰ cui feudū ꝯceſſū ē ꝓ ſeet hēdibꝰ hēat ſolū baſtardū hēdē filiūet dn̄s feudi id ſciuit qꝛ tūc ille ſucceditꝑ g. ſingularē in. l. heredibꝰ. ff. ad trebel.ẜm bal. vbi. sͣ Id̓ ītellige etiā niſi noīatīab īꝑatore etiā ad ſucceſſionē feudi eſſent ltīmati cū clā. nō obſtāte. qꝛ tūc ſuccedūt ī feudū. ltīmatꝰ tn̄ ꝑ ſubſequēs matrimoniū ſuccedit in feudū ꝑ tex. iūc. gͦ.⁊ ibi hoc tenēt doc. qͥ fi. ſt̓ le. ⁊ tenet hicIa. de bel. licꝫ bal. hic diſtīguat vi. in. d̓c. tāta Itē ſi mīori xiiij. ānis det̓ feuduꝫtenꝫ feudū licꝫ nō cogat̉ face̓ fidelitatējͣ. e. c. ſi mīori. poſtqͣꝫ tn̄ maior factꝰ ē iurare tenet̉ fidelitatē qꝛ antea iurare nō p̄tvt in. §. Itē ſacr̄a. jͣ. d̓ pa. iura. fir. dicit tn̄bal. ꝙ iſte mīor tenet̉ ẜuire ꝑ ſubſtitutūquo ad ꝯpulſionē ſꝫ nō qͦ ad punitionēamiſſionis feudi. alij ꝯͣ pro quibꝰ facit. jͣ. c