Collatio decima.

¶ Hic ſciendum ꝙ inueſtitura eſt dupler. vetus ſcꝫ et noua. Uetus fieri poteſt etiam a minore que etſi a maiore ſitficta non intelligitur per eam niſi poſſeſſio iuſta feudi apud vaſallum confirmata. Nouam autem inueſtituram ſolum ille poteſt facere qui habet liberaꝫbonorum ſuorum adminiſtrationem. etſic poteſt ſua alienare. jͣ. eo. in princi. Etponitur ratio in glo. ij. quare minor poteſt facere veterem inueſtituram. et poteſt minor renouare antiquam inueſtituram ſine auctoritate tutoris aut curatoris ſui ẜm Iaco. de bel. Minor vero nouam ſeu de nouo non poteſt facere inueſtituram. quia hoc facere duntaxat poteſt qui habet legitimam bonorūſuorum adminiſtrationem exquo paterꝙ conceſſio feudi eſt quedam alienatioet ſic feudum computatur in bonisvaſalli et non domini. Ideo ſi collectaimponitur omnibus inhabitantibus ꝓrebus ſingulis vaſallus tenetur ad eaꝫpropter perceptionem fructuum et nondominus vt hic per glo. verbi bonoruꝫEx premiſſis ſequitur ꝙ res prohibitaalienari non poteſt in feuduꝫ dari Unde de conſuetudine antiqua vnus ex agnatis rem de communi parente ꝑ ſucceſſionē ad eum deuolutam non poteſtalienare in extraneum qͣꝫdiu proximiorequale precium vult pro ea preſtare. poteſt tamen extraneo hanc rē dare in feudum niſi fecerit in fraudem cuius conſuetudinis ſiue legis puta precio accepto ſub colore inueſtiture quia tunc poteſt agnatus proximior reſtituto precioei qui accepit inueſtiturā reſciſſa inueſtitura rem reuocare vel etiā poteſt vaſallus feudum vendere agnato proximo qui ſucceſſurus eſt ab inteſtato. jͣ. eo..§. ſed et res. Et in hoc. §. fundatur conſuetudo que eſt in pluribiis locis ꝙ ꝓximior cognatus vendentis reꝫ poteſt

illaꝫ retrahere et ſoluere precium quodextraneus offerret. et ſic illi preferri dequa conſuetudine vide in. l. dudum. C.de contrahen. empt. et. in. c. conſtitutusde reſti. in inte. An autem hec conſuetudo vt proximior poſſit rem venditaꝫretrahere ſit valida Dic ꝙ non obſtat. dl. dudum. que permittit cuiqꝫ vendi nechoc probat conſuetudo hec ſed permittit proximo cognato offerre precium etretrahere rem. quod etiam videtur permittere. d. l. dudum in fi. An auteꝫ ſtante huinſmodi cōſuetudine proxior poſſet retrahere reꝫ ſi extraneo detur in ſolutuꝫ aut permutetur et non vendaturſpe. titu. de emp. et vendi. §. nunc. dicendum verſi. ſed pone. ſtatutum determinat ꝙ non quia licet verbo emptionisin larga ſignificatione contineatur omnis alienatio. l. ſtatu. libri. ff. d̓ ſta. li. ⁊ datio in ſolutum ſimilis ſit emptioni. l. litꝭ.ff. pro emp. tamē quia forma ſtatuti autconſuetudinis loquitur de emptione inqua debetꝰ interuenire precium in pecunia non poteſt hoc nomen pecunie large accipi ſed ſtricte capi debet ar. l. fin.ff. de condicti. ob cauſam ¶ Aduerte advnum ſingulariter notandū in hac materia quia ſi defunctus eſt venditor heres eius poteſt reꝫ venditaꝫ retraheretanqꝫ proximior cōſanguineus. ⁊ ita fuiit det̓minatū aurelianis. nō obſtat ꝙ heres eadem perſona cenſetur cum de functo vt in auctē. de iureiurꝭ. a mo. preſti..§. i. colla. v. Item heres tenetur de euictione et quem de euictione tenet actiohūc agentē repellit exceptio. l. vendicātē. ff. de euicti. quia dicēdum ꝙ hoc caſuheres non retractat factū defūcti ſꝫ potiꝰ illd̓ approbat In hͦ eī ꝙ rē vult rehr̄eꝓ eodē precio dicit vēditionē tenuiſſenec retrahit vt heres ſꝫ tāqͣꝫ proximiorꝓ hoc. l. fin. C. de euict. ⁊. l. debitor. §. i. ff.ad tre. nō obſtat ꝙ heres dēat teneri de