Collatio ſeptima

cunia res ſit empta vel refecta In donatiōe tn̄ ꝓpt̓ nuptias nō vtit̉ aliqͦ pͥuilegio p̄latiōis ſꝫ in ea qͥ potior ē in tꝑe potiorē ī iuē. jͣ. e. §. his ꝯn̄s vbi vi. gl. ī ꝟbopoſterior. q̄ dicit ꝙ mutuās in refectiōeprefert̉ mulieri ſi mulier eſt poſterior intꝑe. idē ꝓbat̉ in. l. aſſiduis. C. qui po. inpig. ha. et vi. gl. v̓bi agꝝ. Ex qͣ habes anille ex cuiꝰ pecunia res ē empta habeatillā rē obligatā q̄ videt̉ tene ꝙ ſic ſi pactū tale ſit appoſitū. ſecꝰ ſine pacto. De qͦvide qd̓ notat̉. C. qͥ po. in pig. ha. l. licꝫ ⁊auc. qͦ iure e. ti. et. l. interdu. ff. e. et. l. qͥ innauē. ff. de p̓ui. cre. et. l. qd̓ qͥs ē. ti. Circaq̄rtā ꝑtē dic ꝙ mulier nō vtit̉ ꝑuilegiop̄latiōis aduerſus creditores ex qͦꝝ pecuīa milicia ē empta. jͣ. e. §. qꝛ ꝟo ex hmōiꝯcor. Foptimū sͣ. de exhibe. ⁊ intro. reis.vi. qd̓ ibi dixi. Circa qͥntā ꝑtē ſciēdū ꝙſi dos filie ad preꝫ redierit ptātꝭ aut pactionis iure pr̄ nō p̄t eā ſibi diminuerelꝫ filia donationē ꝓpt̓ nuptias lucͣta ſitniſi ex infortunio fuerit pr̄is ſb̓a dinutaqͦ caſu maiorē dote̓ dare non cogit̉ filiead ſcd̓a vota migrāti. qͣꝫ vires primonijpatiāt̉. Et pr̄ hꝫ vſumfructū donatiōisꝓpt̓ nuptias. jͣ. e. §. qꝛ ꝟo iā. Circa ſextamet vltimā ꝑte dd̓ꝫ ꝙ ſi pr̄e mortuo filiadotata vult ad ſucceſſionē venie dꝫ dotē ꝯferre aut tāto minꝰ in ſua portioneſuſciꝑe ſi vir locuples exiſtat. ſi ꝟo virinops ſit tūc ſi mulieri p̄t īputari cur dotē nō exegerit cū vir inchoauerit malevti ſua ſb̓a vt qꝛ erat ſue ptātis maiorxxv. ānis vel qꝛ erat in ptāte nec pr̄i fuerat ꝓteſtata ꝙ dote̓ exigi ꝑmitteret exeo ꝙ vir ad inopiā vergebat. vel qꝛ doserat multū opulēta qͦ caſu filia p̄t repetere dotē pr̄e nō ꝯſentiēte In his caſibus filia dotē cōferre dꝫ vel tāto minꝰacciꝑe. ſꝫ ſi nihil mulieri poterit īputari cur dotē nō exegerit tūc ſolā actionēlicꝫ inanē dꝫ cōferre hec obtinet in oībus parētibꝰ a quibus dos fuit ꝓfectavt. jͣ. e. illud quoqꝫ vſqꝫ in finem.

De duobus reis promittendi.Tex. in prin. videtur continuare ad tisͣ de fideiuſſo. Uide gl. rub̓ce q̄ dicit ꝙnoīe duoꝝ et plures intelligunt̉ vt inſt. e. §. duo. Et circa rubricā querit̉. Quidicunt̉ rei ꝓmittēdi et qui rei ſtipulamdi. Reſpondet gl. rubrice ꝙ rei ſtipulādi dicunt̉ qͥ eandē rē ſtipulant̉. debendiqͥ eādē rem debent. ff. e. l. i. Et ſic duo reiꝓmittendi dicūt̉ qui eādē rem ꝓmittūtet dicunt̉ rei nō a reatu ſed a re quā ſil̓plures ꝓmittūt vel ſtipulant̉ ẜm gl. p̄alle. Uel exponit̉ reus .i. firmꝰ ꝙ firmitꝓmittit a reor reris. et vi. hic bar. qͥ dicit ꝙ veritas eſt ꝙ reus dicitur a re vteſt tex. in. c. forus exͣ de ꝟb̓. ſig. Un̄ ſciēdū ꝙ duo rei promittēdi cōſtituūt̉. hoceſt ſi duo alicui ſe obligant nō appoſitoꝙ in ſolidū cōueniant̉ quilibꝫ tenet̉ eqͣliter et pro ꝑte equali ſed ſi hoc fuiſſetexpreſſum quilibꝫ tenet̉ in ſoliduꝫ. ſi tn̄vterqꝫ pn̄s eſt et ſoluendo tūc qͥlibꝫ tenetur pro ꝑte et negociū cōiter dꝫ examinari et cōiter ferri ſententia. Si vero alter nō eſt ſoluendo in totuꝫ vel inꝑte vel eſt abſens tūc conuenit̉ alter inſolidū vel in eo quo alter ſoluere nō p̄tHoc eſt quod intēdit iſta conſtitutio exqua ſumpta eſt aucͣ. hoc ita. C. e. Quidenī olim in hac materia ſeruabat̉. videhic gl. ꝟbi ſuſtinere. et bar. qui videturvelle ꝙ in modo conſtituendi dnos reos nihil iuri veteri ſit innouatū vt ſicut olim conſtituebant̉ duo rei. ita etiāhodie ſed tm̄ in mō exigendi. ita notatglo. inſtꝭ. de fide iuſ§ ſꝫ ſi plures. et tangitur in auc. hoc ita p̄alle. ⁊ ita tenēt doc.ibi et hoc tenet Iaco. de bel. hic Nō obſtat ſi dicat̉ ꝙ hodie ncē ſit ꝙ exp̄ſſe agatur ꝙ in ſolidū teneant̉ nec ſufficit dicēꝙ ſint duo rei niſi expreſſe dicat̉ ꝙ in folidū teneant̉ ꝑ tex. nr̄m qͥ dicit exp̄ſe. hͨtenet Ia. de are. in. l. ij. ff. e. licꝫ olm conſtituebant̉ duo rei debēdi ẜae expreſſedicebat̉ ſiue tacite Et ad ex. nr̄ꝫ qͥ dicitC ij.