Tituli libri xlix.

Incipit liber xlix.De appellationibus ⁊ relationibus.Dictum eſt sͣ de ſententijs ſed quiaper appellationes ſententie qn̄qꝫ retractātur ponit de eis vide quod dixi. C. eQueritur tamen hic quare introductaeſt appellatio Reſpondetur quia vſuseius eſt neceſſarius et frequens et cauſa neceſſitatis apparet ex eo ꝙ ꝑ appellationeꝫ corrigit̉ iniquitas vel imperitiaiudicantis licet tn̄ aliqn̄ videat̉ iudicēappellationis peiꝰ iudicare qͣꝫ iudex aquo iudicauit ita habet̉ in. l. i. in pͥn. jͣ. e.A quibus appellare non licet.Dictū eſt sͣ de appellationibus in genere ſed quia ſūt nō nulli a quibus nō licꝫappellare Ideo ponit de eis. Circa hocdicendū ꝙ a principe vel ſenatu nō appellat̉. l. i. jͣ. e. in prin. Item qui profitet̉ſe a iudice nō prouocatuꝝ nō appellatab eo. d. l. i. §. ſi quis. Item ſi imperatorCommittat cauſam appellatione remota non appellatur. alius tamen inferiornon poteſt committere cauſam appellatione remota. d. l. i. §. fi. et vide in. c. ſuꝑqueſtionū in prin. exͣ de offi. dele. Quidautem operetur cl̓a appellatione remota in reſcriptis vide in. c. paſtoralis extra de ap. in prin.Quis et a quo appellatur.Dictū eſt sͣ a qͥbus nō licꝫ appellae̓ nūcdicit a quo licꝫ et qͥs appellat Un̄ ſciēdū ꝙ a iudice appellat̉ ad eū qͥ eū deditvel ſucceſſorē ſuū. l. i. in pͥn. jͣ. e. et hͦ ꝓcedit ſiue loquamur in eo qͥ dedit iudiceꝫdelegatū. ſiue in eo qͥ dedit iudicē ordīariū A vicario tn̄ ſeu officiali pͥncipali qͥordinariꝰ eſt nō appellat̉ ad illū qͥ dedit

illū ſed ad ſuꝑioreꝫ ip̄iꝰ dantis. d. l. i. §. i.ẜm vnum intellectū et habet̉ in. c. rhomana in pͥn. exͣ de ap. li. vi. et in. c. nō putamus de conſue. e. li. et an a ſubde legato appellatur ad primū delegātē vel adſubde legantem vide in. d. l. i. §. i. et ibi ꝑbar. et ꝑ canoniſtas in. c. ſuꝑ queſtionuꝫin. §. porro exͣ de offi. dele.Quando appellandum ſit et intra quę tempora.Dictū ē sͣ qͥs et a quo appellat̉ ſꝫ ꝙ dubitari p̄t qn̄ appellādū ſit ⁊ intͣ q̄ tꝑa. dehoc ponit Circa hoc videndū an onusalicui iniūctū ſit munꝰ publicū aucͣte ſꝫvtilitatē pͥuatū tūc dꝫ excuſari n̄ appellari. ſi ꝟo publicū vtroqꝫ mō dꝫ appellari. l. i. §. i. jͣ. e. Itē cū pͥnceps r̄ſcribit ⁊ ẜmeius reſcriptū ſententiat̉ p̄t appellari. d̓l. i. in prin. Itē a decreto electionis nona noīatione appellat̉ et ab ordine appellat̉ ad p̄ſidem licꝫ ip̄e eum noīaueritvel de collegio fuerit. d. l. i. §. ſolent vbivide latiꝰ ꝑ bar. ⁊ dꝫ appellari hodie infra x. dies aut hodie. C. de appel. et in. c.qd̓ ad conſultationem extra de re iudi.quicquid dicat̉ in hoc titu. ⁊ eſt iſtud tēpus vniforme a quocūqꝫ actu interponatur. d. l. i. §. quod in ſententijs. ⁊ eſt vttile quo ad initiū ſed continuū quo adproceſſum. d. l. i. §. dies.De appellationibus recipiendisvel non.Dictū eſt sͣ de appellatiōibꝰ et quiaqn̄qꝫ appellationes ſunt recipiēde qn̄qꝫnō de hoc ſubijcit Hic dicēdū ꝙ nō ſolēt audiri appellātes niſi hi quoruꝫ intereſt vel quibꝰ mādatū eſt vel qͥ negociū alienū gerūt qd̓ mox ratū reꝰ habeat. l. i. in pͥn. jͣ. e. et dꝫ ratū hr̄e infra illudtp̄s infra qd̓ p̄t appellare ẜm gl. et bar.in. d. l. i. in ꝟbo mox. Iteꝫ nō audiunturappellātes ab int̓ locutoria niſi qn̄ ſnīa