Tituli Libri xlvi.

De duobus reis conſtituendis.Glo. rubrice continuat Quia in ſtipulationibus de quibus dixit sͣ titu .i. plures interueniunt quādoqꝫ Ideo de hocdicit vt et inſtꝭ. e. in prin. Et quod dicitduobus Idem ſi plures inſti. eo. §. duovide quod dixi. C. e.De ſtipulatione ſeruoꝝ.Dictum eſt de ſtipulatione in generenunc in ſpecie de ſtipulatione ſeruorumEt aduertendum ẜm bar. ꝙ vt iſte titulus afferat vtilitatem idem quod hic dicitur de ſeruo tenendū eſt in monachoſtipulante vn̄ vide. l. i. jͣ. e. ꝙ cum ſeruusſtipulat̉ nihil int̓ eſt ſibi an dominoº. anvero ſine adiectione alterutro eoꝝ dari ſtipuletur nā ſemꝑ dn̄o acquirit. jͣ. eo.ſiue mihi vbi dicitur ſiue mihi ſiue ſibiſiue cōſeruo ſuo ſiue imꝑſonaliter dariſeruus meus ſtipulet̉ mihi adquiret. qn̄qꝫ tn̄ fallit vt ſi ſibi ſtipulet̉ nō dn̄o ſedſibi vel altēi adquirit vt ſi ſe ſtipulet̉ vtqͣ. e. l. ij. Itē in ſtipulationē oꝑaꝝ. jͣ. e. l. an̄pe. fallit etiā in caſu. l. ſi ſeruus. j. eo. itavult gl. in. d. l. i. Que etiā q̄rit an ſit dr̄aſi ꝓcurator ſtipulet̉ ſibi vel dn̄o et dicitꝙ ſi ſtipulet̉ dn̄o nō valet niſi ſua interſit ſicut et in quolibꝫ exͣnro Aut ſibi ſtipulet̉ licꝫ noīe dn̄i et tūc adqͥrit vtilemdn̄o. Aliud tn̄ in tutore et curatore etactore municipū nā vtiles q̄rūt cuicūqꝫſtipulent̉ ẜm glo p̄alle. vide tn̄ bar. quide procuratore ſimpl̓r nō tenet glo.Incipit liber xlvi.De fideiuſſoribus et mādatoribꝰ.Dictū eſt sͣ de obligationibus pͥncipalibus ſequit̉ videre de acceſſorijs et ſicde fideiuſſoribus qui accedunt obliga-

tioni principali. l. i. jͣ. e. et eoꝝ obligatioeſt acceſſio vt ptꝫ inſtꝭ. e. §. fideiuſſores.Glo. rubrice ponit dr̄aꝫ inter fideiuſſorem et mandatorē vide eam et vide latius qd̓ dixi. C. eo. vi. tn̄. l. i. jͣ. eo. ꝙ fideiuſſor pōt accedere omni obligationi.De nouationibus et delegationibus.Glo. ru. cōtinuat Dictū eſt sͣ de obligatiōibꝰ pͥncipalibꝰ et acceſſorijs qͣlit̓cūqꝫꝯͣhant̉. nūc qͣlit̓ tollant̉ et pͥmo ꝑ nouationē. Et notat. glo. p̄alle. ꝙ ꝑ delegationē fit nouatio. jͣ. e. l. delegare. et iō tn̄poſuit genꝰ et ſpēꝫ q maxīe tractat deea nouatione q̄ fit ꝑ delegationē Eſt ātnouatio prioris debiti in aliā obligationē vl̓ ciuilē vl̓ naturalē trāſfuſio atqꝫtrāſlatio. l. i. jͣ. e. hoc eſt cū ex p̄cedenti cāita noua cōſtituat̉ vt prior ꝑimat̉ et accepit nomē a nouo et a noua obligatione. d. l. i. Delegare āt eſt vice ſua aliumdare reuꝫ creditori vel cui iuſſerit Fitāt delegatio vel ꝑ ſtipulationem vel ꝑlitꝭ. conteſtationē. l. delegare. jͣ. e. dicit tn̄gl. ꝙ hodie nō fit delegatio niſi ꝑ ſtipulationē et quō fiebat delegatio ꝑ litꝭ gl.preal declarat vide eam.De ſolutiōibꝰ et liberationibus.Glo. rub̓. cōtinuat Dixit de nouationibus q̄ eqͥualēt ſolutionibꝰ vt sͣ titu .i.l. ſi rem. nūc generaliter de ſolutionibꝰet eſt ſolutio reꝝ et ita in facto ſed liberatio obligationū ſiue cōtingat liberatio ip̄o iure ſiue ope exceptionū ẜm prealle. glo. vide tamen quod latius dixi.C. eo.De acceptilationibus:Glo. rubrice continuat Dixit de naturali liberatione nūc de ciuili vel dixitde liberationibus in genere nūc in ſpecie. Eſt aūt acceptilatio liberatio ꝑ mutuam interrogationem qua vtriuſqꝫ cōtingit ab eodem nexū abſolutio. l. i. j. eo-