Tituli libri xliiii.
iſtud interdictum recurritur ꝓpter aliaremedia que cōpetunt ẜm bar. in. d. l. i.quicquid glo. dixerit et alij. Inquilinꝰaūt eſt qui cōduxit predium vrbanū. colonus qui ruſticum.De ſaluiano interdicto.Dictū eſt sͣ de interdicto quo cōſuliturcōductori. nunc de eo quo cōſulit̉ locatori. Eſt aūt ſaluianū interdictū qd̓ cōpetit dn̄o fundi pro adipiſcenda poſſeſlione reꝝ illataꝝ in fundū ſuū que tacite ſunt ſibi impignorate et datur ꝯͣ quēcunqꝫ poſſeſſorem etiā extraneū. l. i. jͣ. eo.Et differt ab actiōe ſeruiana quia agēsſeruiana debet ꝓbare hmōi rem in bonis coloni fuiſſe eo tꝑe quo res fuit illata ſed hoc nō eſt neceſſarium in interdicto ſaluiano immo ſufficit probare talem rem fuiſſe illatam vide gl. in. §. Itēſeruiana inſti. de act̓.Incipit liber xliiii.De exceptionibus ſeu preſcriptionibus et preiudicijs.Dictū eſt sͣ in pluribꝰ ꝑtibus iuris deactio. et sͣ proxi. de interdic. que ſunt arma actoris ſequit̉ de exceptionibꝰ q̄ ſūtarma reoꝝ Et quia nomē exceptiōis ēgenerale Et q̄dā ſūt p̄ſcriptiōes ⁊ q̄dāexceptiones p̄iudiciales Iō ſubijcit etp̄iudicijs. Exceptio āt dicta eſt qͣſi q̄dāexcluſio q̄ int̓poni actioni cuiuſqꝫ rei ſolet ad excludendū id qd̓ in intentioneꝫcōdemnationē ve ductū eſt. l. ij. in pͥn. jͣ.eo. Replicatiōes nihil aliud ſūt qͣꝫ exceptiones et a ꝑte actoris veniūt q̄ qͥdc̄ideo neceſſarie ſūt vt exceptiōes excludāt. d. l. ij. §. i. ſꝫ cōtra replicationē opponitur duplicatio et cōtra duplicationētriplicatio ⁊ ꝯtra triplicationē quadruplicatio et deinceps multiplicant̉ noīa
dum aut reus aut actor obijcit. d. l. ij. §. illud. Quero tn̄ quō differunt exceptioet replicatio Reſpondet glo. exceptiones ſūt ꝑpetue replicatiōes tꝑales Dicbreuiter ẜm bar. ꝙ q̄dā ē exceptio eadēꝙ actio vt eſt exceptio cōpenſationis ⁊huic p̄ſcribitur. quedā ē exceptio ꝓprieet huic nō preſcribit̉ Quedā eſt replicatio et huic p̄ſcribit̉ ſicut actioni. l. q̄ſitūsͣ de pecu ẜm bar. vi. qd̓ dixi. C. eo. Dep̄iudicijs aūt ſeu p̄iudicialibꝰ exceptionibus vi. in. l. generaliter. jͣ. e. et in. l. fundū et dicunt̉ exceptiones piudiciales q̄p̄iudicāt ne actor cōtinuet actionē ſꝫ vtprius ſuꝑ exceptiōe ꝓcedat̉ vt ſi egi ꝯͣte actione ciuili vel crimīali tu excipisqd̓ ego ſum ſernus tuus ⁊cͣ.De exceptiōe rei iudicate.Dictū eſt sͣ de exceptiōe in genē ſequit̉videre in ſpē Dat̉ āt hͨ exceptio rei iudicate victori ⁊ qn̄ cōpetit vi. in. l. ſi mater. §. ij. jͣ. e. et in. c. ij. de excep. in vi. et adquos trāſit vi. jͣ. e. l. ſi a te. §. Iulianꝰ quiatrāſit in ſucceſſorē etiā emptorem et ſicſingularem vt ibi vide latius gl. in iuribus sͣ alle. et gl. rubrice hic.De diuerſis et tꝑalibꝰ p̄ſcriptionibꝰ ⁊ acceſſionibꝰ poſſeſſionū.Dictū eſt sͣ in gene̓ de exceptꝭ. Itemde exceptiōe rei iudicate. veꝝ qꝛ eſt exceptio q̄dā que cōſiſtit in tꝑe Iō ponit̉hic iſta rubrica Item quia in preſcribēdis rebus dat̉ acceſſio poſſeſſionū. ideoponitur de acceſſione poſſeſſionū Sciendū ꝙ varia ſunt tꝑa preſcriptionumquedam vnius diei. quedam triuꝫ dieꝝvt sͣ de glan. le. l. vnica. quedaꝫ preſcriptio vnius hore. l. diuus sͣ de in inte. reſti. quedam xx. horaꝝ. l. capite quīto. jͣ. deadul. Et eſt tp̄s preſcriptionū in duplocōtinuum niſi ſit lege ſpecialiter cautliꝙ ſit vtile Bar. dicit hoc procedere nōin annalibus preſcriptiōibus inductis