Cituli.

neceſſaria circa victum Nam ordinarius canon .i. regula erat vt ſingulis annis mitteretur de prouīcijs rhomā certa qͣntitas frumentiˢ quod in publicishorreis recondebat̉ erogandū militibꝰet populo quando expedit vt sͣ de condi. et publi. hor. l. i. Eſt ergo canon frumentarius vrbis rhome certus numerus menſurarum frumenti qui ſingulisannis mittebatur rhomam et appellation frumenti omnia que ad victum ſūtneceſſaria accipiunt̉ sͣ de ſuſcep. l. modios ẜm glo. rubrice. Item non poteſt canon remitti nec mutari et annullanturpriuilegia in ꝯͣrium. l. pe. et vl. jͣ. e.De frumento vrbis conſtantinopolitane.Glo. rubrice continuat quia sͣ ti. proxi.dixit quā prouidentia deferat̉ frumētūvtriuſqꝫ ciuitatis. nunc vero qͣlit̓ de latum expendat̉ frumentum vtriuſqꝫ ciuitatis. Et notat Iohan. de pla. ex gl.rubrice quando ſunt duo habentia paria priuilegia et procedūt a pari qd̓ ſtatuit̉ in vno et in reliqͦ. ⁊ qd̓ rubricat̉ ⁊diſponit̉ de vno intelligit̉ rubricatū ⁊diſpoſitū in alio ẜm eū. Hic ſciendū ꝙ ſidomui principis vel alteri domui debeat ſolui panis coctus nō p̄t ſolui frumētum quia ſi dat̉ frumētū p̄t conuerti adaliū vſum qͣꝫ in panem ⁊ ſic diſꝑgeret̉ ⁊cariſtia efficeret̉ ita videt̉ caſus in. l. i. jͣ.e. ex qua nō ꝙ ex mala adminiſtrationefrumenti creſcit cariſtia ẜm bar. Itē qͣntitas ſtatuta ad emptionē frumēti n̄ p̄tminui nec ad alios vſus cōuerti. l. ij. jͣ. e.De annonis ciuilibus:Supͣ dixit de annuis preſtationibusque fiunt in publico et de canone frumentario hic vero de annuis preſtationibus que fiūt in ciues vt ſunt ſalariaque annuatim preſtātur doctoribus velalij annui redditus in annona id eſt fru

blico alicui preſtat̉. l. iubemus nullis āde ſacroſanc. eccle. Dicitur autem annona ciuilis ſalarium quod cuiqꝫ pro capite ſuo remuneratiōis cauſa dat̉ ⁊ vi.sͣ de anno. et tribu. et iſta annonaᵇ nondat̉ pro titulis dignitatis vtputa ꝙ doctor ſed pro meritis vt quia bene legit⁊ bene ſatiſfacit illi officio ad quod impoſitus eſt. l. i. et ibi bar. jͣ. eo. Et hec annona ſeu ſalarium debitum tranſmittit̉ad heredes et poteſt alijs concedi quouis alienationis titulo. d. l. i. v̓ſi. vt quicunqꝫ quod intelligit glo. verum in ſalarijs preteriti temporis Dicit̉ etiā annona ciuilis frumentum quod publicedabat̉ mendicantibus ciuibus vel omnibus tꝑe neceſſitatis ꝑ ſingulos diesl. ij. jͣ. e. et notat bar. ex tex. ibi ciuibus argumentū ꝙ officialis poſitus ſuꝑ fadiendis elemoſynis publicis nō dꝫ dare extraneis pauꝑibꝰ et facit ꝙ ep̄s qui debet diſpēſare bona inter pauperes nōdebet dare exͣneis pauꝑibꝰ ẜm euꝫ.De mendicantibus validis.Glo. rubrice cōtinuat Quia mēdicātesreficiunt̉ publicis ānonis de quibꝰ dictum eſt et hoc fieri dꝫ de vere mendicantibꝰ nō ficticie mendicantibus. ideode mēdicātibus validis .i. robuſtis qͦsſpanaldos vel galiothas vulgus appellat qui mendicare non dn̄t ne miſeris ⁊vere debilibꝰ panem auferant ẜm alo.alle. que alle. concor. ⁊ allegat glo. ſuꝑMarcum Iuſtius feceris ſi iniuſte pctētem correxeris qͣꝫ ſi ei dederis Et vtilius eſurienti panis tollitur qͣꝫ ſi ſecurusde cibo iuſticiam negligat. v. q. v. nonomnis. Preterea dignum eſt vt malemeriti egeſtate laborent. ff. depo. l. malafides Et in donatione elemoſyne multaſunt conſiderāda ſcꝫ. fides. cauſa. locus.tempus. modus. neceſſitudo. etas. debilitas. conditio. lxxxvi. di. nō ſatis. ⁊ vl.l. vnicam. jͣ. eo. ꝙ qui ſine neceſſitate publice mendicant poſſunt inſpici et qui