Doni libri Codicis
dictū eſt ꝯtingūt euictiones d̓ eis ideoſupponit Eſt āt euictio ẜm Azo. vt dicut qͥdā Empte rei vel ex aliqͣ iuſta cauſa accepte ꝑ iudicꝭ. ſnīaꝫ abductio vl̓ vtip̄e putat alio euīcente amiſſio nec enīſemꝑ eſt neceſſariū rē abduci vt videatur euicta. ff. e. l. euicta. §. i. ſi tn̄ ſciēs alienū emā nō agam de euictiōe niſi fueritmihi cautū. jͣ. e. l. fi fundū. Itē euictiōiscauſa ſolet preſtari a venditore ip̄i emiptori vt ſi aliqͥs ab emptore rē emptaꝫtāqͣꝫ ſuā petat vl̓ dicēs eā ſibi obligatāemptor recurſuꝫ hēat ad venditoremcui denūciare hoc tenet̉ emptoral̓ nōtenebit̉ venditor ſi res euīcat̉. vi. in. c.vl. exͣ d̓ emptꝭ et venditꝭ. ſi tn̄ nō fuerit:cautū adhuc tenet̉ emptor niſi de ꝯͣriopactū fuerit. jͣ. e. l. nō dabit̉ Itē de euictione agit ꝑmutator. diuidēs et accipiēs in ſolutū ſpeciem ꝓ qͣntitate. jͣ. e. l..ſi p̄diū. et. l. an̄pe. In donatario diſtingue. Inſtꝭ. de donatꝭ. §. ꝑficiunt̉ in glo.ꝟbi veditiōis. et. sͣ. de iure do. l. i.Creditorem euictionem pignorꝭ. non debere:De euictionibꝰ in genere dixit. nūc ponit de creditorē ſpecialit̓ qͥ dr̄t ab alijsalienantibus Et p̄t rubrica allegari etprocedit qn̄ creditor vendit pignꝰ vtcreditor ſecꝰ ſi vt dn̄s vel ſi ſciat pignꝰnō eſſe debitorꝭ. ſꝫ alienū vel ſi ꝓmittatde euictione tūc tenet̉ de euictione. jͣ. e. l.i. et. ij. de quo vi. latiꝰ glo. in alle. l. i. ⁊. ijvbi tractāt ad qͥd tenetur creditor pignore euicto qd̓ vendidit Ip̄e tn̄ debitor tenetur de euictione ſi non eſt dn̄spignorꝭ. per creditorē venditi ſi eſt dn̄stenetur habere ratum et emptor efficittur dominus quāqͣꝫ a non domino. ideſt creditore habeat Inſtꝭ. qui. alie. licꝫvel non. §. eꝯͣ. et hoc ſi iure vendaturita dicit glo. i. in. l. i. jͣ. e. et vi. tex. in. l.ſi ob cauſam. sͣ. ti. proxi. Itē ip̄e idē creditor euincere non poteſt. d. l. i. ff. de diſtract. pig. l. et ſi is.
De patria ptāte.Dictum eſt. sͣ. de iure quod habet aliqͥsin rebus ſuis vel alienis vel in ꝑſonis.i. ꝙ perſona alterius mihi obligata ſitnūc de iure qd̓ habet aliqͥs in ꝑſonis filioꝝ de iure ciuili Eſt autem patria poteſtas ius quoddam qd̓ habēt qui ſuntde imperio rhomano in liberos naturrales et legitimos nulli enī ſunt taleshomines qui tale ius habent Inſtꝭ. e. §ius āt. vbi vi. glo. que notabiliter dicitin quibꝰ conſiſtit ius patrie poteſtatis.habet autem in poteſtate pater filiumlegitimum ſuū nō mater Itē auꝰ pr̄nꝰnō maternus vt Inſtꝭ. e. in fi. vbi vide.IDe adoptionibus.Glo. rubrice cōtinuat. qꝛ ꝑ adoptioneꝫconſtituit̉ patria ptās. ideo de ea dicitEſt āt adoptio ltimus actus ꝑ quem qͦfilius non eſt pro filio habetur vel eſtlegalis actio ad ſolaciū eoꝝ qͥ libe̓os n̄habent inducta pene naturā imitans. jͣ..e. l. cū eū. ff. e. l. i. prima melius placetAzo. et glo. in ꝟbo adoptio. Iuſtꝭ. e. inprin. Dicitur aūt adoptio quia alia dicit̉ arrogatio et hꝫ locū qn̄ is qui ſui iuris eſt adoptat̉ ⁊ trāſit in ptāte adoptātis Alia manet in noīe gn̄ali et dr̄ adoptio et hꝫ locū qn̄ is adoptat̉ qͥ eſt inaliena ptāte et nō trāſit in ptāteꝫ adoptantꝭ. qn̄ dat̉ exͣneo in adoptionē. vn̄ꝟſꝰ Arrogo qͥ ſuꝰ eſt ſꝫ hꝫ meꝰ eſſe ncē̄.Pr̄is adopto ſuū ſꝫ pr̄is ꝑmanꝫ idē Etadoptatio fit cuiuſlibꝫ mgr̄atꝰ ꝯpe tētꝭ.aucͣte. jͣ. e. li. i. Arrogatio āt aucͣte principis tm̄ vi. Inſtꝭ. e. ꝑ totū vi. in. c. vnicō exͣ d̓ ꝯgna. lega. ꝑ gl.¶ liberoꝝ.De emancipatiōibꝰGlo. rub̓. ꝯtinuat qͣlit̓ ꝯſtituat̉ pr̄iaptās dictum eſt nūc qͣlit̓ diſſoluat̉ Eſtautem emancipatio relaxatio patriepoteſtatꝭ. coram iudice. dicta ex eo ꝙ exͣi iiij