Septimi libri Codicis
factus eſt dn̄s. l. traditionibus. C. depact. vi. qd̓ dixi. ff. pro. dona. ¶ dote.De vſucapione proHic videndū ꝙ dos fuit eſtimata qꝛtūc vir qui eaꝫ accepit vſucapit eā proemptore nō pro dote qꝛ eſtimatio habetur pro emptore ſi aūt non fuit eſtimata dos et ſibi tradita et non dn̄o vſucapit pro dote ſecuto matrimonio de iuēet de facto vi. latiꝰ qd̓ dixi. ff. ꝓ do.rDe vſucapione proherede.Et habet locum in rebus que nō erātdefuncti ſed eas habuit et poſſidet bona fide. nā heres hoc titulo vſucapionem non cōpletam cōtinuabit ſi eſt heres extraneus nō ſi ſuus vi. qd̓ dixi. ff.¶ capionibus.pro herede.Communia d̓ ꝑſuPertractatꝭ. vſucapionū ſpecialibꝰſupponit de cōmunibꝰ. Et eſt ſciendumhec eſſe vſucapionū ſpecialia. ſcꝫ ꝙ qͥspro ſuo poſſideat. nā qͥ ex cōducto poſſidet qͣꝫuis corꝑaliter teneat nō tn̄ ſibiſed dn̄o rei creditur poſſidere neqꝫ enīcolono vel conductori predioꝝ longepoſſeſſionis preſcriptio queritur. jͣ. e. l. i.Iteꝫ vt bona fides aſſit initio alioquīnō procedit. jͣ. e. l. vl. Itē vt res non ſitvicioſa vel qͣſi vicioſa. jͣ. e. l. pe.De vſucapiōe traſformanda de ſublata rerum differentiamancipi et nemancipi.Expone ergo de vſucapione tranſformanda qͣntū ad tp̄s ẜm glo. rubrice qꝛolim res mobilis vbiqꝫ vſucapiebaturvno āno ſi īmobilis biennio et hoc tm̄in italico ſolo hodie res mobilis vbiqꝫtriennio immobilis. x. inter preſenteset. xx. inter abſentes Et de ſublata rcꝝdr̄a mancipi .i. italicaꝝ ⁊ nec mancipi. i.
prouincialiuꝫ. et erat illa dr̄a quia p̄diaprouincialia non poterant vſucapi qꝛtenebant̉ ad annua tributa et ſic nonvidebantur prouinciales dn̄i ſꝫ italicapoterant vſucapi qꝛ non tenebātur adtributū ⁊ gͦ italici cenſebātur dn̄i p̄diorū Iſta dra eſt ſublata vt hic et Inſtꝭ.de vſuca. in prin.De adquirenda etretinenda poſſeſſione.Glo. rubrice̓ continuat. quia in vſucapionibus et preſcriptionibus de qͥbusdum eſt poſſeſſio neceſſaria vt. ff. de vſuca. l. ſiue. ideo d̓ ea dicit. Et nota ꝙ h̓dicit de retinenda poſſeſſione ſed in. ff.dicit de amittenda ſꝫ dic̄ ꝙ idem eſt nāꝯͣrioꝝ eadem eſt diſciplina Eſt āt poſſeſſio corꝑalis rei detētio corꝑis ⁊ animi. Item iurꝭ. vinculo concurrente eteſt appellata poſſeſſio vt ait labeo .i. pedum pōſitio. ffe. l. i. in prin. de re corꝑali ideo dictū eſt ꝙ in corꝑalia non poſſidc̄tur ſꝫ qͣſi poſſidētur et ī his eſt quaſidominium ⁊ ꝓprietates. c. fi. exͣ de iudi.In corꝑalibus gͦ queritur poſſeſſio corpore et animo ſꝫ ſola animo retinetur.l. licꝫ. jͣ. e. Et eſt duplex ſcꝫ ciuilis et naturalis de quo per vebet in regula ſinepoſſeſſione de re. iurꝭ. in vi. ꝟſi. mō querendū. c. ij. de ꝯſue. et. l. licꝫ. jͣ. e. Ciuilispoſſeſſio eſt quā qͥs habet ſola animovt qn̄ quis ē corpore abſens ſꝫ naturalis poſſeſſio ē qn̄ qͥs corꝑe ſuo vel oculis ⁊ animi affectu poſſeſſionē adipiſcitur. ff. e. l. i. in prin.De longi temporispreſcriptione. x. vel. xx. annoꝝ.De vſucapionibus in genere maxime reꝝ mobiliū. sͣ. dictum eſt ſequiturvt videamus de preſcriptionibꝰ reruꝫimmobiliū maxime ⁊ incorꝑaliū ſꝫ quiain eis nedū longiſſima ſꝫ etiā longa preſcriptio ſibi vendicat locū de ea videah i.