dein̄ cā reipublice abtuturꝰ ē dꝫ ſe excuſare a tutela vel cura ad tꝑa qͣtenusreipublice cā abſūt alioqui medij tꝑisꝑiculo aſtringit̉ Itē opꝫ eū poſtulae̓ interiꝫ ordinari curatorē. jͣ. e. l. i. Itē ſi nōexcuſauit ſe et interī aliꝰ mīſtrauit illepͥº ꝯueniendꝰ ē. d. l. i. et h̓ reuerſꝰ ſtatiꝫrecuꝑat veterē tutelā. Inſtl. d̓ excu. tu.§. i. Itē qͥ reipublice ſꝫ a noua tutela hꝫexcuſationē āni reuerſꝰ. l. fi. jͣ. e. et vtrūdari poſſꝫ interiꝫ ꝙ ē abſens cā reipublice vi. in. d. §. Itē qͥ rei publice.e fexa .ſDe excuſatione norūQuia n̄ ſoluꝫ c̄ca alia ſꝫ ec̄ c̓ca tutele excuſationē vetēano ſb̓uenit̉ d̓ qͦ tn̄ diſtīgue vt h̓ ꝑ Aꝫ. Et dr̄ vetēanꝰ qͥ ē a militia remiſſꝰ. jͣ. d̓ vetēa. ī rub̓. ⁊ fac̄. l. i. jͣ. e. ꝯpelli tn̄ p̄t vnā tntelā et curā ꝯuetēaniſeu militū eodē tꝑe admīſtrare. l. fi. jͣ. e.liberorum ſeQui numero cxcuſant.Et dic ꝙ rhome tres liberi. et qͣttuorin italia et quīqꝫ in ꝓuīcia excuſāt quēa tute la. jͣ. e. l. i. et. ij. īſti. de excu. tu. in pͥn.ſiue ſint ſui ſiue emācipati ſiue ſint naͣles et ltīmi ſiue ltīmi tm̄. et liberoꝝ appellatiōe ꝯtinent̉ nepotes ex filio ſꝫ n̄ex filia qꝛ illi ſequūtur familiā pr̄is nōmr̄is. Inſti. de legit. agna. tu. §. i. ¶ſant.Qui morbo ſe excuEt dic̄ ꝙ ceci muti ſurdi furioſi ⁊ ꝑpetua valitudine tenti excuſant̉. jͣ. e. l. iqui etate ſe excuſat.Et dic ꝙ maior lxx. ānis. jͣ. e. l. i. ⁊ minor xxv. ānis īſtꝭ. d̓ exc. tu. §. Itē maior.laruꝫ ſeQui nuero Eut Cexcuſāt.Et dic ꝙ hn̄s tres tutelas n̄ affectatas qͣrtā aſſumere n̄ cogit̉ Inſtꝭ. de excu. tu. §. Itē tria onera. jͣ. e. l. vnica.Frioſi velDe curabore ſprodigi.De curatoribꝰ mīoꝝ dictū eſt ſequit̉

furorē vel ꝓpt̓ prodigalitatē rebꝰ ſuioſuꝑeſſe nō poſſunt Dantur āt curatores furioẜ vl̓ prodigꝭ. maioribꝰ tm̄ xxvānis. jͣ. e. l. i. Minoribꝰ enī dant̉ tutoēsvel curatores ratione minorꝭ etatꝭ. ff. d̓tute. l. qͥ hꝫ. i. ℟. Eſt āt ꝓdigꝰ qͥ neqꝫ tp̄sneqꝫ modū expenſaꝝ hꝫ ſꝫ bona ſua dilapidando dilacerādo ⁊ diſſipādo profundit ⁊ ei interdicit̉ adminiſtratio bonoꝝ a iudice ꝑ. l. xij. tabu. mr̄e vel aliqͦcognatoꝝ ꝓponente querelā de ꝓdigꝭ.qui et ſi mentꝭ. ſue cōpotes ex ẜmonibꝰvideantur tn̄ ſic tractare bona ſua vident̉ niſi eis ſubueniatur deducanturin egeſtateꝫ. et gͦ dat̉ eis curator nā qd̓ad bona eoꝝ ꝑtinet furioſum faciūt exituꝫ. ff. de tu. et cura. da. ab his. l. is qui.rebꝰ minoDe predijs Velrū ſine decreto non alienādis vel obligandis.Qualiter prouideatur minoribꝰ circatutorē vel curatorē dictū eſt. nūc āt ponit qͣliter ꝓuideat̉ eis circa ꝯſeruationē reꝝ Et p̄t rub̓ca ꝓ lege allegari. ꝓcedit āt in p̄dijs ruſticꝭ. ⁊ mācipijs p̄dioꝝet in oībꝰ alijs rebꝰ exceptꝭ. duntaxatveſtibus q̄ detrite ſunt et rebꝰ q̄ ẜuando ſeruari nō pn̄t et alijs qͥbuſdā rebꝰde quibꝰ. sͣ. de adminiſtra. tu. l. lex. §. vl.et. l. vl. et. jͣ. ti. i. l. vl. exͣ illos caſus alienatio eſt nulla. l. ſiqͥdeꝫ. jͣ. e. Quid ſit decretū dic qͣꝫuis decretu ſumat̉ multismodis ẜm ſpec. in ti. de pͥmo et ſcd̓o decreto. §. dr̄ gͦ. tn̄ h̓ ponit̉ ꝓ iudicꝭ. aucͣtevt h̓ ꝑ totū et ẜꝫ ſpe. in ti. prealle.creto opusQuando De non eſt.Hic ponit caſus multos in quibus nōeſt opus iudicꝭ. decreto in alienationerei minorꝭ. vi. hic ꝑ totū.Si quis ignoransrem minorꝭ. eſſe fine decreto cōꝑauerit.Qm̄ res minoꝝ ab aliqͥbus diſtrahūtur tanqͣꝫ ſint eoꝝ ꝓprie et ſine decretoideo qͥd iurꝭ. ſit ſi ſine decreto ignoransqͥs rem eſſe minorꝭ ab exͣneo coꝑau ēit