De arbitris et arbitratoribus
Itē ſi actor credit ſe gͣuatuꝫ agat ſua actōe ſiquā hꝫ ac ſi arbiter ille nō ꝓnūciaſſet. Et tc̄ſi reꝰ excipiat d̓ arbitrio actor poterit replicare de eiꝰ iniqͥtate. ⁊ ſic poterit qͥſqꝫ eoꝝ recurrere ad arbitriū boni viri infra tꝑſ infraqd̓ pōt qͥs exciꝑe ⁊ replicare ad arbitriū boni viri nec obſtat. ff. d̓ arbi. nō diſtinguemuſ§. cū qͥdē. vbi videt̉ ꝙ recurſus ē q̄dā ſpecieſappellādi. ⁊ ſic videret̉ ꝙ ſolū infra decē dieſdeberet recurri. ſic al̓s infra decē dies debꝫappellari. vt. C. d̓ appel. aut̓. hodie. ſꝫ dico ꝙille. §. nō loqͥt̉ de arbitratore ſꝫ de arbitro. qͥmore iudicioꝝ cognoſcit a cuiꝰ ſnīa n̄ recurrit̉ ad arbitriū boni viri. vt dictū eſtItē ibi nō loquit̉ de recurſu ſꝫ de exceptiōedoli q̄ opponit̉ ꝯͣ agentē ⁊ penā q̄ exceptō doli licet ibi dicat̉ velut ſpēs appellandi nō eſttn̄ appellatio cū ip̄a ꝑpetuo durat. vt. ff. d̓ except̓. doli. l. pure. §. finali. Sic gͦ ⁊ ī recurſuſi fiat ꝑ exceptiōꝫ durabit ꝑpetuo. Si ꝑ modū replicatōis tūc durabit qͣꝫdiu illa accuſatio iuxta quā fit replicatio. nec obſtat etiāC. d̓ arbi. l. cū antea. vbi d̓r ꝙ ſilentiū deceꝫdieꝝ inducit actiōꝫ. videt̉ gͦ debere recurri:ſꝫ dico ꝙ ibi cognouit more iudicioruꝫ ⁊ exnudo pacto arbit̓. ibi fuit eiectꝰ a qͦ nō recurritur ad arbitriū boni viri. vt dictū ē. imo īfra decē dies ſufficeret ꝯͣdicere illi ſcꝫ ſentētie. ⁊ tūc ꝓ nihilo eſt lataItē eſt notandū ꝙ qͥ recurrit nō ꝓpterea īpenā incidit. ar. ff. d̓ ope. lib. l. ſi libertꝰ ita iurauerit. recurrit em̄ lege ꝑmittēte. ⁊ ſic penānō dꝫ hr̄e. vt. C. de adult̓. l. gracꝰ. ⁊ facit lexlocati. l. q̄ro. §. interlocutore. ⁊ de ꝟ. oblig. l.quidā cū filiū. §. in eo aūt. Sꝫ an futuro recurſui poſſit renūciari .ſ. an̄qͣꝫ cōpetat: dicoꝙ nō. qꝛ iuri qd̓ nōdū cōpetit ſimpl̓r renūciari nō pōt. ff. de ſucceſſo. edicto. l. j. §. decretalis. ⁊ de le. li. ſi ita ſit reſcript̉. §. j. Sꝫ an ꝑpactū videt̉ ꝙ nō poſſit renūciari. qꝛ ꝓpt̓ iniquitatē recurrit̉. dolo aūt futuro etiā ꝑ pactū renūciari nō p̄t vt. ff. de pac. l. ſi vnꝰ. §. illud. ſꝫ ar. ꝯͣ. C. de tēpo. appel. l. fi. §. j. Sꝫ dici pōt ꝙ pactū nō valet ſi fiat exp̄ſſe ne recurrat̉ ad dolū arbitratoꝝ ad bonū viꝝ. ſꝫ ſi fiat pactū generalit̓ ne recurrat̉ valꝫ tale generale pactū. vt. ff. d̓ pac. l. iuriſg. §. ſꝫ ⁊ ſi qͥſpactꝰ ſit. ⁊. l. ſi vnꝰ. §. illud. ar. ꝯͣ. C. de arbi. l.cū antea. circa pͥn. vbi d̓r ꝙ ſi qͥſ emologauerit ſnīam arbitri poſtqͣꝫ lata ē nō ſolū exceptio dabit̉ ſꝫ ⁊ actio. qͣſi dicat ꝙ emologatō facta an̄ ſnīam nihil oꝑet̉. qꝛ qͥ de vno dicit de
alio negat. ar. ff. ſoluto matri. l. cū dotē. ī pͥncipio. Sꝫ dico ꝙ ibi loqͥt̉ d̓ arbitro qͥ nudopacto electꝰ ꝑ viā iudicioꝝ cognoſcit cuiusſnīa ad hͦ ꝙ teneat oportꝫ ꝙ fuerit emologata tacite vl̓ exp̄ſſe. Poſtqͣꝫ lata fuerit. an̄qͣꝫ eīlata ſit emologari n̄ p̄t. qꝛ ibi ille arbit̓ ex nudo pacto fuit electꝰ. ⁊ ſi pactū emologatū eſſet nudū tūc tā ſnīa eſſet nuda qͣꝫ pacta. ⁊ ſicnō poſſet ſe iuuare nec vnū veſtiri ab alio d̓iure ciuili. Itē ſi idē pactū emologatū foretibi ꝑ ſtipulatiōꝫ an̄ latā ſnīam ꝑ arbitꝝ talēnudo pacto electū tūc recte res trāſiret ī naturā arbitri cū pena electa ⁊ emologatio nōhr̄et locū lata ſnīa nec etiā recurſus ſic hr̄etlocū. ff. de arbi. l. diē ꝓferre. §. ſtari. qꝛ tē necdaret̉ actio nec exceptio ex ſnīa. ſꝫ ageret̉ ſolum vigore ſtipulatōis ad ītereſſe. e. l. in fi. ⁊le. ſeq̄n. vl̓ forte vt credo poſſꝫ dici ꝓbabilit̓ꝙ ſi renūciatū fuit ꝑ pactū generalit̓ futurorecurſui. ꝙ valꝫ pactū ī illis in qͥbꝰ ille arbit̓ſeu cōis amicꝰ arbitratꝰ fuit male exculpa īperitie. Uel alio quoqͦ mō excepto dolo. ſedſi ex dolo arbitratꝰ fuerit. male pactū in hocnō mō tenet qͥn ꝓpter dolū illū ⁊ ſolū ꝓpt̓ dolū poſſit recurri ad bonū viꝝ. doloſa em̄ ſb̓generalitate pacti nō videt̉ ꝯtineri nec eſſeꝑmiſſa. ar. ff. d̓ pac. l. tres frēs. ⁊. C. d̓ trāſac.l. iiij. licet illa lex loquat̉ de dolo p̄terito. ſedeadē rō ⁊ maior videt̉ in futuro ne qͥs irritetur ad malū. ⁊ ẜm hͦ in ſūma ſimpl̓r recurſui futuro renūciari n̄ valet. Si tn̄ generaliter fiat ſuꝑ recurſu futuro pactū ſcꝫ ner̄currat̉ valebit ī his in qͥbꝰ iniq̄ arbitratꝰ fuerit:nec obſtat pactū qͥn poſſit recurri qͣꝫtum addolū tantūmodo.Itē eſt notandū ꝙ ſnīa arbitratoꝝ ē quedā trāſactio. vt no. in aut̓. vt diffe. iudic̄. §. ſiꝟo ꝯtigerit. col. ix. Et ita ī die dn̄ica p̄t talisarbitrator cognoſcere ⁊ arbitrari. vt ſup̄ deferijs. l. fi. ⁊ de die vel de nocte. vt. C. d̓ traſact .i. nō minore. Et ſic d̓ pluribꝰ alijs ſolennitatibꝰ iurꝭ. q̄ licite fiūt in ſentētijs iudicuꝫ⁊ ꝑ ꝯſequēs ī ſentētijs arbitroꝝ. q̄ ad inſtariudicioꝝ ſunt redacta. le. j. ff. d̓ arbi. neceſſario obẜuant̉. ⁊ locum habeāt ī iſtis arbitrisNā in his qͥ vt arbitratores ⁊ vt cōes amicielecti ſunt illa nō ſūt neceſſario obſeruāda.⁊ ſuꝑ hͦ multi errāt. ⁊ vtunt̉ qn̄qꝫ v̓bis ſuꝑfluis iudicādo arbitria. ⁊c̄.Explicit tractatꝰ dn̄i Petri iacobi doctoris legū monte peſſelano