De preſumptionibus
appellātis p̄iudiciū ꝓceſſit ad talē vel talemactū vel ī ip̄m appellantē tulit ſnīam excommunicatōis de facto. vel p̄dictꝰ aduerſariꝰappellatꝰ ip̄m appellantē domo vel fundo p̄dicto. ⁊ ipſiꝰ poſſeſſiōe ſpoliauit. vt ſupra inalijs formisExceptiōes appellati contra appellantemAppellatꝰ aūt pōt ſe ſic defendere excipiēdoꝯͣ appellationē. ⁊ ip̄am īpugnādo hͦ modoProcurator ꝓcuratorio noīei Sempronij appellāti excipiēdo ꝯtra appellationē p̄tēſam Titij appellātis. Et eandem appellationem impugnādo ꝓponit ⁊ dicit ꝙ ipſa p̄tēſaipſius titij appellatio nulla eſt ⁊ caſſa pro eonon eſt interpoſita infra decem dies. vel interpoſita eſt ꝑ eum qui mandatū nō habuitappellandi. vel licet ab interlocutorio vel gͣuamine vl̓ etiā a diffinitiua ex interuallo ſitappellatū. nō tamē in ſcriptꝭ ſed verbo tātūUel quia licet fuerit interpoſita appellatio.apoſtoli tamē infra tꝑs cōgruū petiti nō fuerunt nec recepti vel ip̄a appellatio iuſto ceſſante impedimento infra terminū talē a iudice ſtatutū vel infra annū nō eſt ꝑ appellātem ꝓſecuta. Unde iuriſdictione ⁊ diſpoſitione deſerta eſt appellatio derelicta ⁊ dimiſſa. ⁊ cauſa ip̄a corā priore iudice tractanda⁊ finiēda. vel ſnīa diffinitiua executioni debite demādanda. Uel licet ſit appellatū. ip̄atamē appellatio ex falſa ⁊ fruſtratoria cauſaeſt omiſſa. ⁊ male ac iniuſte interpoſita. Etꝑ priorē iudicē bn̄ ⁊ iuſte ꝓceſſum ex tali vl̓tali cauſa. Quare petit ꝓcurator predictusnoīe quo ſupra. quatenꝰ ꝓnuncietis. decernatis ⁊ declaretꝭ p̄dictam appellatōem p̄tenſam ex cauſis p̄miſſis fuiſſe ⁊ eſſe irritā. nullam. ⁊ inanē. vel deſertā derelictā ⁊ dimiſſāvel ꝑ dictū Titiū male ⁊ friuole appellatū.Et per iudicē a quo bene ⁊ legitime ꝓceſſūvel iuſte ꝓnunciatū ⁊ interlocutuꝫ. Ipſaqꝫaſſerta appellatione nō obſtāte p̄dictum iudicē priorē ſua poſſe ⁊ debere iuriſdictionevti ⁊ ꝓcedere in pͥncipali. vel ſnīam p̄dictaꝫfuiſſe ⁊ eſſe executioni demandandā. ⁊ ip̄mappellantē eidē appellato ī expēſis legitimisꝯdemnandū. atqꝫ ꝯdēnetis iuſticia exigēte.ſaluo iure corrigēdi. addēdi. mutādi. diminuendi. vt eſt moris Et tantū de appellationibus ⁊ pluribꝰ alijs dicta ſufficiāt
Incipit tractatus p̄ſumptionum.Reſumitur cōtractus ſimulatꝰ ſine aliqͣ ꝓbatione his caſibꝰ. Primusinter patrem ⁊ filium. ff. deꝓba. l. qui teſtamētū. Secūdus inter maritū ⁊ vxoremff. de dona. inter vi. ⁊ vxorē.l. qͥntus muciuſ. ⁊. l. ſi ſpōſus. §. certa. ⁊. l. iij.§. j. C. de ꝯtrahē. empt̉. ⁊ vendit̉. Tertiꝰ eſtde auctoritate p̄ſtanda. l. vlt̓. §. ſine dominoAlij recolligunt̉ in. l. ꝑ diuerſas. C. māda.⁊. l. ab Anaſtaſio. que loquunt̉ de ceſſionefrauduloſa. Et qd̓ dictū eſt in vxore pōt etiam dici de yconomo. ⁊ hͦ ex lr̄a quā habemꝰC. de ep̄i. ⁊ cle. aut̓. legitimā. Ibi d̓r in glo.⁊ in tex. ꝙ ea que ꝯſtant ep̄m acquiſiuiſſe an̄epiſcopatuꝫ. ⁊ que in iure ſucceſſionis vſqꝫad quartū gradū habuit ꝙ de illis diſponere pōt. de alijs acqͥſitis ipſiꝰ epiſcopatꝰ nonſed remanēt eccl̓ie. Et dicit glo. ad quartuꝫgradū. qꝛ vltra p̄ſumit̉ ꝙ affectōe eccīe ⁊ nōaffectione cognatōis vel agnitōis acqͥſiuiſſet. hoc idē eſt in alijs clericis. Idē eſt in adminiſtratore qd̓ in yconomo eadē rōe. qꝛ qͥlibet ꝓcurator tutoꝝ aut aliꝰ negociator ſeunegociū gerēs alteriꝰ. ſi acquirit p̄ſumit̉ debonis que in manibꝰ habuit acqͥſiuiſſe. niſiꝯtrariū doceat̉. vide etiā in. c. inquirenduꝫde pecu. cle. in tex. ⁊ glo. ꝙ etiā res emptaſ ꝑp̄latū poterit vēdicare ſibi licet ſue ſunt. ſi p̄latus emit etiā eas etiā noīe eccīe. quia d̓ bonis ⁊ pecunijs eccīe preſumunt̉ empte. videetiā glo. indefenſiōis facultas. C. d̓ iure fiſcili. x. ꝙ delegatꝰ etiā nō viſis allegatōibꝰ delegati ad aliquā ꝓuinciā regēdā deputati pn̄ttollere ea que delegatꝰ ſuꝑlucratus eſt vltradebitū. vt ibidemPreſumit̉ ignorātia niſi ꝓbetur ſciētia. ff. d̓ꝓba. l. verꝰ. C. de ep̄is audiēdis. l. ſi legibusC. qui milita. non poſſunt. l. ſuper his. ⁊ adterculia. l. ac ſi.Preſumit̉ aliquē hr̄e bonā famā. C. qͥ milita. nō poſſunt. l. ſuꝑ ſeruū. C. d̓ p̄ſcrip. lō. tē.x. vel. xxx. annoꝝ. l. ſuꝑ lōgiPreſumit̉ aliqͥs viuere niſi ꝓbet̉ mortuus.C. de dona. int̓ vi. ⁊ vx. l. ſi vnꝰ. ⁊ aut̓. hodieC. de cap. ⁊ poſtliminiū reuerẜ. l. nec nosPreſumit̉ aliqͥs ſane mētis fuiſſe. niſi ꝓbet̉ꝯtrariū. C. de codicil. l. nec codicillosPreſumit̉ ⁊ om̄i tꝑe bonꝰ qͥ ſemel fuit bonꝰ.