Druckschrift 
Modus legendi abbreviaturas
Einzelbild herunterladen
 

Exceptiones

fuerit excōicatꝰ. ⁊ ab oībꝰ nō fuerit abſolutꝰde ſen. excō. cū ꝓ cā. ⁊. c. officijItē ſi ſit libertꝰ vl̓ ẜuꝰ. d̓ ſer. nō or. d̓ famul̓. ff. de ī iusvo. l. iij Itē ſi nō fuerit ꝓſecutꝰ appellatōꝫſuā infra terminū ꝯpetentē valet ſnīa ꝯͣ ip̄mlata. extra de appel. romana. ⁊. c. ꝑſonasItē ſi fuerit abbas vl̓ pͥor n̄ audit̉ ſine litterꝭcapl̓i. d̓ trāſac. ꝯtingit. d̓ reli. do. cū dilectuſde re iud̓. cū eī. vbi d̓r ꝙ mōachi nō audiāt̉ſine ꝯſenſu ſui abbatꝭ. Itē ſi pactū vl̓ trāſactio īteruenerit ſpe ſymonie. licꝫ fctā n̄ fueritij. q. ij. qͣꝫ pio. Itē ſi de re ſacra vl̓ eccīaſticafuerit trāſactio facta. de trāſac. ex lr̄is Itē ſinō fuerit r̄ſtitutū om̄e qd̓ zelo bono expēditde reſt. ī inte. c. j. Itē ſi iudex īꝓpria cā. C. neqͥs ī ſua cā. l.j. Itē ſi cā ſit crimialis ⁊ iuret̉ d̓calūnia. c. j. d̓ iura. calū. Itē ſi pꝰ acceptatōꝫlr̄aꝝ res trāſlata fuerit. ⁊ qͥ poſſidet malicioſe ſe abſentauerit. d̓ alie. iud̓. mu. cau. fac. c. j.Itē ſi fuerit patrocinatꝰ alicui ſuꝑ rē quampetit ſibi ſit p̄iudiciū. de tranſac. ex lr̄isItē ſi de ꝯſenſu ꝑtiū iudices fuerint īpetrati nō pn̄t poſtea recuſari. d̓ cā poſ. ⁊ ꝓpri. cuꝫolim. Itē ſi fuerit clericꝰ ordinatꝰ nō dꝫ iurare d̓ calūnia ſine ꝯſenſu ſui p̄lati. d̓ iu. calū. j.Itē ſi potuit ꝯͣdicere ⁊ nō ꝯͣdixit. pꝰ n̄ audit̉extra qͥ ma. ac. pn̄t. cū ī tua. d̓ iurepa. ex lr̄isItē ſi potuerit exciꝑe ⁊ nō excipit. fit ei p̄iudiciū. de pͥui. qꝛ de iurepatro. ex lr̄isItē ſi excipiēdo ꝯfeſſus fuit intētiōꝫ aduerlarij. de trāſac. p̄terea. Itē ſi reꝰ ſit eger n̄ tenet̉ venire. de ꝓcu. q̄ relā. v. q. iij. ſi egrotāsItē ſi n̄ habuit. xx. dieꝝ īducias. iij. q. iij. offerat̉. Itē ſi nō dat cautiōeꝫ ſufficiētē ꝙ ꝓſeqͣt̉litē. aut ſi n̄ potuit ſtatuat certā pena quā ſepaſſuꝝ ꝓmittat. vt. e. ti. c. offerat̉. Sꝫ hodienō dat̉ iſta cautio ꝓpt̓ ꝯtrariā ꝯſuetudinem.Itē fruſtra petit debitū qͥ id qd̓ petit nō impēdit. d̓ vſur. michae. Sꝫ diſtingue qꝛ ſi reſtatim ꝓpoſita petitōe actorꝭ vult ꝓponere petitionē ſuā nec differre vſqꝫ pꝰ litē ꝯteſtataꝫ.nec actor tenet̉ pͥmo rn̄dere ſuꝑ petitiōe rei.ſic ītelligit̉ de or. cog. cū dilectꝰ. Et ītelligeꝙ ꝯuētio ⁊ recōuentio vna ſententia terminant̉. ⁊ ī ꝯtinēti vna ꝟtit̉ poſt aliā. Si auteꝫreꝰ differat ꝓponere petitiōꝫ ſuā vſqꝫ pꝰ liteꝫꝯteſtatā. poſtea nō audit̉ donec pͥma cā fuerit determīata. Et ſic intelligit̉. C. d̓ ſen. ⁊ īterlo. om. iu. l. qͥnt̓. ⁊ ī tali caſu dꝫ fieri reconuētio corā eodē iudice. Itē ſi nō ꝑ ſe ꝓponitfactū ſuū ſꝫ ꝑ aduocatū n̄ audit̉. de iu. paſtoralis. Itē ſi nō fuerit reqͥſitꝰ an̄ ingreſſū cau

ſe. de reſti. ſpo. cū veniſſent. ⁊. ca. ſe. Itē ſi dēpoſſeſſiōe ⁊ ꝓpͥetate agit̉ iudex de vtroqꝫ cognoſcere dꝫ. de cā poſ. ⁊ ꝓprie. c. vl. Itē ꝓptermaliciā viri nō dꝫ mulier manere indotatade pig. ex lr̄is. imo creditoribꝰ p̄fert̉. de iurein dote ſua. Itē actor nō dꝫ venire ꝯͣ iuram̄tū ſuū. extra de iureiu. ſi qͥsDe exceptionibus ꝯtra ꝓcuratoremSi fuerit excōicatꝰ qn̄ incepit ꝓcurare. d̓ ꝓba. poſt ceſſionē. Itē ſi ſit ꝓcurator abbatisſine capituli legitimis aſſertiōibꝰ nō audit̉.de trāſac. ꝯtingit. Itē ſi nō ſit legalit̓ miſſusde ꝓcu. c. j. legalit̓. Intellige ſic ꝙ dꝫ habere lr̄as de rata ꝯtinētes nomē aduerſarij. nomen ꝓcuratorꝭ. nomē dn̄i ꝯͣ quē ⁊ in qͣ cauſa⁊ nomē iudicis corā qͦ litigat̉ ratū hr̄e dn̄mqͥdqͥd cū eo actū fuerit. ff. de ꝓcu. vbi exp̄ſſehec īterponūt̉ Itē niſiꝯtineat̉ in lr̄is ꝓcurationū articulꝰ ꝯuētionis rei de qͣ agit̉ nō pōtꝯſtitui ꝓcurator ꝑ eas. de of. dele. c. cū olimItē ſi ſit canonicꝰ regularꝭ ſine aſſenſu maiorꝭ ſui audiri nō dꝫ in cāꝓpria. de poſtul. exꝑte. Itē ſi ſit ꝓcurator in ca criminali. de ꝓcura. tue. qd̓ nō poteſt eē. de accu. veniens.Itē ſi nō habeat mādatū de rato. d̓ off. dele.corā. Itē ſi nō ꝓbauerit ſe innocentē d̓ obiectis criminibꝰ. C. de ꝓcu. reū criminisDe exceptionibꝰ ꝯtra aduocatosSi ſit monachꝰ vl̓ canonicꝰ regularꝭ. d̓ poſtu. ex ꝑte. niſi ī cauẜꝓprijs ⁊ ꝯſenſu capituli⁊ abbatꝭ. vt ibi. Itē ſi ſit clericꝰ cuiuſcunqꝫordīs nō audit̉ in foro ſeculari. de poſtu. c. j.niſi cāꝓpria vel ꝓ miẜabili ꝑſona Itē ſi ſit infamis q̄cūqꝫ infamia iurꝭ vl̓ facti. vt inſti. deexcep. §. vl.De exceptionibꝰ ꝯtra libellumSi ſit obſcurꝰ qꝛ ꝓ eo nihil reputat̉ dicere.ff. de īterro. act̉. l. de etate. §. Si qͥs. vbi d̓r ꝙnihil ītereſt. aut neget aūt taceat qͥ īterrogatus obſcure rn̄deat aūt īcertū relinqͣt litigatorē ad idē. ff. de ꝯfeſſ. l. Certū. Itē ſi articulus ſuꝑ qͦ ꝯuenit̉ nō expͥmat̉ nō tenet̉ rn̄derede offi. dele. Cū olim Itē ſi nō ꝯtineat̉ in libello ꝑſona iudicꝭ. nomē actorꝭ ⁊ id qd̓ petitur. ij. q. viij. libelloꝝItē ſi ꝓcurator vel ſyndicꝰ petit rē ecc̄ie. vtC. de ep̄i. ⁊ cle. aut̓. ſꝫ hodie. ⁊ ibi noīe ſuo n̄pōt petere cū habeat ptātē autoritatē ⁊ vtilitatē nō directā. indecēs em̄ eſt ꝙ qͥ nō poteſtdirecte poſſet deducere ī iudiciū. ff. de iu. delibe. ait pretor.De exceptionibꝰ ꝯtra teſtest 8