Druckschrift 
Modus legendi abbreviaturas
Einzelbild herunterladen
 

De iſntrumento

rei vel ipſe reus ꝙ iudex p̄figat ei terminuꝫad excipiendū ꝯtra ꝑſonas ⁊ dicta teſtiuꝫ ꝯͣip̄m ꝓductorū Quo die ſiue termino p̄fixoſibi ad excipiendū. reus accedat ad iudiciū⁊ excipiat ꝯtra ꝑſonas ⁊ dicta teſtiū dicensDn̄e iudex dico ꝙ talis nō pōt eſſe teſtꝭ. qͥapater vl̓ frater eiꝰ eſt filiꝰ fratris actoris. veleſt ml̓ier vl̓ vicioſus ſiue infamis ſimoniacus. latro vl̓ fur. homicida vl̓ ꝑiurꝰ. Et huiuſmodi exceptiōes dicunt̉ exceptiōes ꝑſonales. q̄ abijciūt ꝑſonas teſtiū. Iteꝫ minorxiiij. annis nō admittit̉ ī cauſis ciuilibꝰ. Etminor. xx. annis in crimīalibꝰ non admittit̉Item ꝯſanguinei ⁊ domeſtici nō admittūt̉Sꝫ in nō crimīalibꝰ ⁊ nō mr̄imonialibꝰ bn̄admittunt̉ parentes. filij. ſorores Itē nō admittunt̉ teſtes in lupanari. vel ī alio loco ſuſpecto. Nec etiā in tꝑe feriato. de iſto etiā inpͥncipio hꝰ pͥmi laterꝭ. Excipiat ſic reꝰ vl̓ aduocatꝰ rei ꝯtradicta dicta teſtiū dicēdo. Domine iudex dico teſtimoniū teſtis illiꝰ n̄ valere ꝓpt̓ diuerſitatē loci ⁊ tꝑis. qꝛ vnꝰ dicit qͦmō in eccl̓ia actū ſit. alt̓ in foro. Itē vnꝰ dicit ꝙ in die dn̄ico. alter ꝙ in die feriato. qͣredico teſtimoniū nō valere ꝓpt̓ diuerſitateꝫtꝑis ⁊ loci. Cū gͦ actor nō probat intentōeꝫſuā ꝑ teſtes qͦs induxit ꝓ ſe. Peto gͦ ꝙ ab impetitione ipſiꝰ abſoluētꝭ me. eidē ꝑpetuū ſilentiū imponēdo eundem mihi in expenſiscōdemnādo.De inſtrumento.Equitur de ſpecie probatiōis q̄ fit ꝑ inſtrumēta.et de exceptōibꝰ ꝯtra inſtrumētaInſtrumentū eſt ſcriptum ad alicuiꝰ rei ꝓbationē factum. ⁊ dictum eſt inſtrumentuꝫqꝛ inſtruit Inſtrumentoꝝ due ſunt ſpeciesAliud publicū. Aliud pͥuatū. Publicū qd̓publicam hꝫ autoritatē. Et ſunt plures eiꝰſpecies. Uno modo d̓r publicū. qꝛ ꝑ manūpublicam eſt ſcriptū .i. per manū tabelliōisid eſt publici notarij. Secundo dicit̉ publicum quod eſt ſigillatū ſigillo autētico. ſcꝫſigillo capituli vel epiſcopi. vel alicuiꝰ perſone magne. Tercio dicitur publicū qd̓ autoritate iudicis autenticatū eſt. vel quod iniudicio ſcribit̉ vel ſcriptū eſt. Quarto dicit̉publicū quod habet ſubſcriptionē duoruꝫvel triū teſtiū idoneoꝝ viuentium. Quintod̓r publicū qd̓ de publico armario vniuerſitatis producit̉. ſicut liber cenſualis in qͦ cē

ſus ⁊ redditꝰ ſcribūt̉. ⁊c̄. Priuatū īſtrumētūē qd̓ aliqͥs facit ſibi ſcribi vl̓ alij vl̓ ſibi ⁊ alijſimul. Et nota ꝙ ſi vtraqꝫ ꝑs habet aliqd̓ īſtrumentū ꝑ quod ꝓbare aliqͥd intendit debet illud exhibere an̄ publicationē teſtium.Et ſi vna pars voluerit tranſſcribere īſtrumentum vl̓ inſpicere priuilegium alteriuspartis. datur ei copia tranſſcribendi vel reſcribendi. poſtqͣꝫ reddat̉ ab aduerſaria ꝑteparti cuius eſt.De exceptione contra inſtrumentum.Otandū ꝙ multis modis cōtra inſtrumentum excipitur. ſcilicꝫ cōtraſtilum filum ⁊ bullam. Et hoc maxime habet fieri in litteris papalibꝰ. Un̄. Litera. bulla. ſtilus. manus altera. raſio. filumHec faciunt ſcriptum domini pape irrituꝫItem ſi raſura eſt in loco vel in aliqua parte. non valet. Raſura enim nocitura eſt ſuſpecta.Oſtquam publicata ſunt dicta teſtiū in iudicio ⁊inſtrumenta exhibita vtriqꝫ parti ad inſpiciendū ſeu tranſſcribendū cōceſſa. Et poſtqͣꝫ obligationes facte ſunt ab aduocatis partium ſeu ab ipſis partibus. iudex debet motum vl̓ motiuum animi inferre ẜm dicta teſtiū ⁊ inſtrumentoꝝ. Et maxime ẜm allegatōes ⁊ rationes aduocatoruꝫ.Deinde iudex cū inſpexerit ⁊ diſcuſſerit merita cauſe pleniſſime debet ipſum negociuꝫterminare per ſententiā diffinitiuā. Sentētia ergo diffinitiua eſt iudicial̓ diffinitio ſilimūue diſputatio que cōtrouerſijs licitū finē īpōit pronūciatiōe iudicis cōdemnationemvel abſolutionem rei continens.Sententie iudicialis due ſunt ſpecies.Interlocutoria. et eſt ſemiplena ſententiaque profertur inter principium et finē cauſe. non ſuper principali negocio ſed ſuper emergentibus vel emergenti vel intercidentibus quibuſdam queſtionibꝰ. vt ſuper libello offerendo vel dādo vel corrigēdo velnegando.Diffinitiua fentētia eſt que primū negociū terminat ꝯtinens abſolutionē vel dānationē. Item nota ꝙ ſententia ferenda eſta ſuo iudice. quia ſi nō a ſuo iudice nō tenetNota ꝙ iudex ſedendo ⁊ non ſtādo vl̓ in loco ꝯſueto vbi ſedere debet tempore iudicij