Forma appellationum

renunciat. vt in alle. cle. qͣꝫuis. Et iudex tenet̉ illos dare appellāti ⁊ petēti. al̓s. ip̄iꝰ ꝓceſſus nō valebit. vt. in. c. j. ⁊ in. c. ab eo. §. illudeo. ti. li. vj. ſi nō dedit eos exp̄ſſe vl̓ tacite. Etappellās nihilominꝰ poteſt ꝓſequi appellationem ſuā. vt in cle. qͣꝫuis. eo. ti. in fi. ⁊ ibi etiam no. in glo. ſepiꝰ alle. An gratꝭ dari debeant apl̓i vel expēſis ipſiꝰ appellātis. Et ſuntapl̓i quedā lr̄aꝝ breuis forma. vel verborūquia ſcriptura nō eſt de ſubſtātia. iudicē adquē appellat̉ inſtruēs. motiuū iudicis a qͦ ⁊totiꝰ appellatiōis circūſtantias breuit̓ comprehēdens. vt ꝓbat̉. ij. q. vj. poſt appellatōꝫ⁊. c. forma. Et dicunt̉ apoſtoli ab ep̄i. qd̓ eſtſupra. ⁊ ſtolon miſſio. quaſi lr̄a miſſa ad ſuperiorē. Et debēt cōtinere qͥs appellauit. a qͦꝯtra quē. ſuꝑ quo. ⁊ ex qua cauſa. Et an illea quo appellat̉ deferat appellationi vel nō⁊ quare hoc faciat vel nō. vt in lege vnica. ffde libel. dimiſſo. ⁊ in. c. cordi. de appel. li. vjEt notat̉ in clemē. qͣꝫuis. de appel. eo. ti. ⁊ inſpe. eo. ti. parte quarta. §. penul. Et ſunt plures ſpēs apoſtoloꝝ. Nā quidā ſunt ꝯuentionales. vt quādo ꝑs admittit appellationemſentētie in iudicio iudice eam refutāte vl̓ tacente. vt de appel. ſepe. ⁊. c. oblate. ſiue extraiudiciū. vt ibi. Alij ſunt teſtimoniales quiateſtificātur de appellatiōe facta corā iudicevel alijs honeſtis ꝑſonis. Alij ſunt dimiſſorij. ꝑ quos apparet ꝙ iudex appellationi detulit. ⁊ ꝙ appellantē a ſua iuriſdictōne exemit. ⁊ cauſam ei ad quē appellatū eſt remittit. Alij ſunt reuerētiales. vt quādo propterſuperioris reuerentiā appellationi defert̉.vt in. l. eos. §. ſuper his. C. de appella. Alijſunt refutatorij per quos apparet ꝙ iudexnō defert appellationi. ſcꝫ cum appellatio ēfriuola ⁊ fruſtratoria. Talibꝰ em̄ appellantibus nō eſt deferendū a iudice. nec ius defert. vt in. c. cū appellationibꝰ. de appel. li. vjUnde vt ſciatur cui appellationi deferēdūſit an nō Eſt aduertendū ꝙ quadruplex eſtappellatio. Qꝛ eſt appellatio manifeſte fruſtratoria. vt quādo appellatur in crimīe notorio. Eſt ⁊ latēs fruſtratoria. vt cum in appellatione exprimit̉ rationabilis cauſa. ſediſta eſt falſa. Eſt etiā latēs ꝓbabilis. vt qn̄ exprimitur in ea cauſa iuſta. ſed a iure non expreſſa. Itē eſt aliqua manifeſte probabilis.vt cū appellatur ex cauſa iniuſta in iure expreſſa manifeſte notoria. vt lit̓. nō ꝯteſta. ca.ij. ⁊ ſic attendit̉ qualitas appellationū. Attē

ditur etiā qualitas iudicꝭ. videlicet an ſit delegatus cū clauſula ap. re. vel ſine tali clauſula. ſeu ordinarius. Prima appellatio repellitur a iure ⁊ a iudice quocūqꝫ. Secunda repellit̉ a iure ſed admittit̉ a iudice qͦuſqꝫconſtet de falſitate cauſe Tertia admittitura iure ⁊ iudice. niſi dato cuꝫ clauſula ap. re.Iſte nō tenetur tali appellationi deferre.Quarta admittitur a iure ⁊ iudice. ita poſtPe. ⁊ Ab. no. Io. an. in. c. paſtoralis. de ap.Et quādoqꝫ iudex aſſignat appellāti terminum in datione apoſtoloꝝ ad appellatiōisſue proſecutionē. vt in. c. cū ſit romana. d̓ appel. cum cōcord̓. Utrū iſtiꝰ termini aſſignatio habeat vim delationis. ſolet notari īca. oblate. de appel. pleniꝰ in. c. cū appellatōnibus. eo. ti. li. vj. Et dicit̉ ibi ꝙ nō. quia iſtaponunt̉ ibi vt diuerſa. Si vero dicat notarius ꝙ iudex benigne recepit appellationeꝫan intelligat̉ delatū no. in ſpe. ap. §. nunc dicamus. in fi. Et dic̄ Guil. ibi. ꝙ nō videt̉ iudex detuliſſe. dicit tn̄ ꝙ clemēti placebat cōtrariū. Si iudex ſimplicit̓ dat apoſtolos n̄exprimēdo an deferat vel nō. dicit Ab. ꝙ deferre videtur. ita no. ip̄e in. c. dilec. de appel.Itē dic̄ ꝙ ſi dat acta ꝓ apl̓is. qꝛ tūc detuliſſe intelligit̉. ita eſt deciſum ī rota. An auteꝫpoſtqͣꝫ iudex detulit appellationi poſſit delationē ip̄am reuocare. no. de ap. ꝯſtitutꝰ. ij.de accu. meminimꝰ. de ap. cū appellatiōibꝰ.li. vj. Et tenēt doc. ꝙ nō poſſit etiā re ītegra.licet Io. an. tenuerit ꝯtrariū ꝑ duas rōnes.Prima qꝛ interlocutoriā pōt iudex reuocare. gͦ ⁊ delationē ⁊c̄. Itē qꝛ appellans poteſtreuocare appellatōꝫ. pari rōe iudex delationē. ſꝫ iſte rōes nō vrgēt. vt ibi no. Et qn̄ iudex detulit appellatōi an poſt delationē poſſit ſtatuere terminū appellāti. etiā no. ī. c. cūappellātibꝰ. Et ꝑ Bern̄. in. c. ij. d̓ matrimonio. cōtra. cō. interdic. eccle. in. iiij. glo. ⁊ tenet̉ ꝙ ſic. Et ꝓbat Io. an. in. c. cū appellatōnibꝰ. ī nouella. ꝑ plures rōes. vt ibi patet.Et ē aduertēdū ꝙ aliqn̄ iudex defert appellatōi. aliqn̄ ꝑs appellata. Sꝫ ob iudicialem reuerētia iudex dꝫ appellatiōeꝫ reciꝑe.Pars ꝟo d̓r illā approbare appellationē. vtno. de ap. īterpoſita. In poteſtate gͦ eſt alterius .ſ. iudicis ⁊ appellātis approbare appellationē. Un̄ appellatꝰ etiā iudice inuito pōteam approbare ⁊ ecōtra. Iudex p̄t eā admittere qͣꝫuis diſpliceat appellāti. Et ſic in hocequiparant̉ iudex ⁊ appellatꝰ. Sꝫ iudex et