De eodemSer Cxxix.
Nota ꝑabolā. Lu. xviij. Putabat ſeiuſtū cum tn̄ nō eſſꝫ. Sic adhuc multi ſūt minis preſumētes de grā eis data. Exēplū huius legit̉ in Leui .i. ꝙ p̄ceptū erat offerri veſicam ꝓpe altaead plagā orientalē in oblatione ouium ⁊ alioꝝ aīalium. Cuiꝰ rō eſt ẜmAug. qꝛ ꝑ veſicā intelligit̉ ſuꝑbia q̄eciā bonis oꝑibꝰ inſidiat̓ vt pereantet maxīe in contēplātibꝰ. ⁊ ideo qͣnto maiora ſūt oꝑa tāto magis cauēdū eſt de vana gl̓a. Quarta ſuꝑbiainterior ē qn̄ aliqͥs reputat ſe ſanctiore vel ſcientiore alijs Ser. Nolite cōparare maioribꝰ; noli minoribꝰ nolieqͣlibꝰ; noli te vel vni vel nemini. nōreputes te dico; ſed nec ꝯparare preſumas. Quare: qꝛ neſcis qͣlis ſit illefuturꝰ ⁊ qͣlis tu. licet em̄ ꝓximꝰ tuꝰſit homicida: pctōr. ſaracenꝰ. ⁊ iudeus in pn̄ti: forte iā in dei ꝓuidētia p̄teſſe de numero ſaluandoꝝ. Vn̄ liceteciā mō tū es bonꝰ; neſcis tn̄ vtꝝ inpn̄tia dei ſis de numero dānādoꝝ Eccleſiaſtes ix. Sūt iuſti atqꝫ ſapiēteset oꝑa eoꝝ in manū dei. ⁊ tn̄ neſcithō vtꝝ amore vel odio ſit dignꝰ Ml̓ti em̄ ſunt qͥ viuūt in magna caſtitate vite ſue. ⁊ tn̄ non ſūt de nūero ſaluādoꝝ ⁊ ecōtra. Legit̉ in vitaſpa.ꝙ qͥdā latrovenit ad quendā heremitā. Neqͥre in ſermone Stipendia peccati mors ⁊cͣ. Suꝑbia exterior conſiſtit in multis. Primo in ſuꝑbo ⁊ ſuꝑfluo ornatu veſtimētoꝝ: in edificijspompoſis. ⁊ in mag potētia. Dicituriiij. Ne. ix. ꝙ iehū venit ad iezabel;quo audito iezabel depīxit ſe ſtibioet ornauit ſe veſtibꝰ p̄cioſis ⁊ caputſuū. ⁊ aſcendes turrii ꝓſpiciebat ꝑfeneſtrā. quaꝫ cū vidiſſet iehū uiſſiteā p̄cipitari. Qd̓ ⁊ factū ē. ⁊ ſic ꝯculcata equoꝝ vnguibꝰ interijt. Per iezabel aīa ſuꝑba intelligit̉ qͥ ornat ſeveſtibꝰ vt ab hoībus plus amet̓ ⁊ honoret̉. ⁊ aſcēdit turrini ſuꝑbie alios
cōtemnēdo; ⁊ reſpicit ꝑ feneſtraꝫ ſeoſtendedo. quā cū viderit iehu .i. deus mādat eā precipitari de turri. ideſt de ſuꝑbia vel de ſuꝑba vita ꝑ ſeruos ſuos .i. angelos ſcos. qͥ cades interrā id ē in īfernū ꝯculcat̉: ꝑ equosid ē demones. ⁊ ſic interijt. Contrahāc ſuꝑbiā ſcꝫ ſuperfluū ornatū poſſumꝰ acciꝑe exēpla. pͥmo in pͥmis parētibꝰ qͥbꝰ fecit dn̄s tunicas de pellibꝰaīaliū mortuoꝝ. vt ſemꝑ cogitarētſe eſſe morituros. potuiſſꝫ em̄ eis feciſſe veſtes d̓ ſcharlacō: vel alias valde nobiles. ſcꝫ ſerico; ſed noluit. Exemplū in Iohāne baptiſta q̄ habuitveſtimentū de pilis camieloꝝ. Itē debeata v̓gīe q̄ vt d̓t Criẜ. ſuꝑ Mat.Vix habuit vnā tunicā: nō ad ornatū corꝑis ſed ad tegumentū nuditatis. Magna fatuitas eſt ꝙ hō ſtudetornare corpus a vmibꝰ corrodēdū; ⁊no aīam eternaliter victurā ⁊ nunꝙͣmoriturā. Sed heu multi ſtudet plusornare exteriora ꝙ interiora; ſcꝫ domꝰ ſuas ꝙ aīam ſuā. Exemplū legit̉de quodā rege q̄ fecit magnū cōuiuium cūctis pͥncipibꝰ ſuis ⁊ nō erat indomo ſua angulus quin eſſet purpura coopertꝰ. ⁊ fuit qͥdā philoſophꝰinuitatꝰ; qui cū vellet expuere circūſpexit vndiqꝫ ⁊ vidit oēs pariētesornatos ſerico; ⁊ pauimētū tapetis:et nō habēs locū vbi expue̓t expuitin faciē regis iuxta quē ſedit. Cū ſerui vellēt irruere in eū: nō ꝑ̄miſit rexſed q̄ſiuit qͣre hoc feciſſet. Qui ait Vidi oīa loca purpura ⁊ auro ornata;et nō mueni locū immūdiorē ꝙͣ faciētuā. Quod audiēs ipſe rex cōpūctuseſt ⁊ hūiliauit ſe. Iteꝫ ſuꝑbia exterior fit in magnis ⁊ ſuꝑflius edificijs īquibꝰ breui tꝑe morabūtur: ⁊ nō cogitāt vbi ꝑpetue ſunt moraturi Vnde apl̓s ad Heb̓ .xiij. Non habemushic manētem ciuitatē ſed futuram īquiramꝰ. Legitur em̄ de alexandro