Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. Cxxix.Os eodem

ſibi preponere debemꝰ. Rogemꝰ De eodem Sermo. Lxxix.Vi ſe exaltat hūiliabit̉. Lu.xiiij. ⁊ xviij. In hoc euāgelioptꝫ ꝙ dānabil̓ ſit ſuꝑbia: iōfugiēda. Sciēdū aūt ꝙ duplex ē ſuꝑbia .ſ. īterior ⁊ exterior. Iliterior ē qdruplex Prīa ē qn̄ hō credit ſe hr̄e boſua a ſeip̄o ⁊ nō a deo. ſicut ille qͥ gl̓atur ī bonis ſuis. ī potētia l̓ ſapīa ſua.Cōtra quos d̓t apl̓s. i. Co. iiij. Quidhēs qd̓ nō accepiſti a deo. Si ergo accepiſti qd̓ gloriaris qͣſi nō acceperis.Quantū deo diſplicet iſta ſuꝑbia pꝫī dauid q̄ pꝰ ꝙͣ multa bella pugueātet ſemꝑ triūphauea̓t. putabat ꝙ demultitudīe ppl̓i hūc triūphū hr̄et ⁊nō de aduutorio dei; ⁊ elapſus ē ī ſuꝑbiā ⁊ fecit ppl̓m ſuū numerari. qd̓ intm̄ diſplicuit deo ꝙ occidit vno diea mane vſqꝫ ad veīperā. lxx. miliaviroꝝ. Nota hyſtori. p. Paral̓. xxi.Iſtā ſuꝑbiā hn̄t oēs īgrati: qͥ nō re ferūt deo gras de boīs collatis. Talibꝰſepe ſubtrahit dn̄s grām quā dedea̓tBer. Ingͣtitudo ē ventꝰ vrēs: exſiccans fontē pietatis diuine: rorē mīeꝫferuorē gre. Gre. Nō ē dignꝰ dādisq̄ nō refert grās de datis. ⁊ qͥ grās d̓receptis fecerit; maiorē grām reqͥritExēplū. q̄dā vir ſcūs multū tēptabatur a ſpū fornicatōis; ⁊ cū āpliꝰ reſtſte̓ nō poſſꝫ ī orōeꝫ ſe ꝓſternēs dixit.Dn̄e ih̓u xp̄e gras tibi refero de oībꝰbn̄ficijs in collatis ⁊ recognoſco menihil hr̄e nͥ de tria grā⁊ mīa. ⁊ ſcio ꝙa memetipo nō poſſū āpliꝰ reſiſte̓ huic tēptatōi. vn̄ rogo vt mihi tua grāſubueniat. ⁊ ſtatī oīs tēptatio ceſſauit. Ecce ꝙͣ hūilis fuit ⁊ a deo ſe oīahr̄e ꝯgnouit. ideo dei grām meruit.Secādā ſuꝑbia īterior ē qn̄ hp̄ recognoſcit ſe oīa hre a deo q̄ hꝫ: ⁊ tamēſibi videt̉ ꝙ habeat de meritis ſuis.et ꝙ bene dignꝰ ſit hr̄e talia ⁊ hoc ē

magͣ ſtulticia: qꝛ qͥcqͥd boni facē poſſumꝰ nihil ē reſꝑcū illiꝰ qd̓ dn̄s ꝓ nobis fecit. Ger. Quia refeciſti me qn̄perierā debeo iteꝝ me t̓ totū. ī pͥmome fecit ⁊ ſecūdo refecit. deo ſibi bisqd̓ ergo retribuā ei ꝙ ſeipſū mihi dedit. Nā ſi milleſies me īpende poſſemadhuc nihil eſſet: qͥd ergo ſū ad deūPtꝫ ergo ꝙ oīa nrā oꝑa nihil ſūt reſpectū bn̄ficij qd̓ deꝰ nob̓ ꝯtulit ī hocꝙ creauit nos ⁊ redemit Item nihilſūt reſpcū pͥmij qd̓ nob̓ ꝓmittit Ber.Nō ſūt talia bona nrā vt ꝓpte̓a vitaet̓na nob̓ ex iure debeat̉. Quid em̄ſūt merita nrā ad tantā gl̓ am Gre.Sepe eciā nrā iuſticia ad examē diuine iuſticie deducta iniuſticia ē: ⁊ ſordet in ꝯſꝑcū iudicis ⁊ fulget in eſtīatione operātis Ber. Vapulare ſanecū male oꝑaris ⁊ v̓bera cōputent̓ īmerita. forte deus miſerebit̓ flagellato q̄ in me nō īueīt meritū qd̓ remuneret̉. Exēplū huiꝰ habemꝰ in natura Veſica ē pellicula tenuis qͥ ad modicū ventū inflat̉. ⁊ ſi due vel tres imponant̓ fabe horribilē faciūt ſonū Siaūt acu̓ pungat̉ ad nihilū redigitur.Sic eciā qͥdā quantūcunqꝫ ꝑuo mūere ditant̓ a deo. tn̄ inde maxīe inflantur. ſi a deo modica ꝯpūctione .i. īfitmitate pungūtur tūc ad nihilū redigūtur. Tercia ſuꝑbia interior ē cumquis iactat ſe hr̄e qd̓ nō hꝫ. de qͥbusd̓r Iſa. v. Ve q̄ ſapiētes eſtis in oculis veſtris ⁊ corā vobiſmetipſis prudētes. Prouer. xxvi. Vidiſti homineꝫſapientē ſibi videri magis illo ſpemhabebit inſipiens. Iſti priores ſuntcecis. Ceci cognoſcūt cecitatem propriā licet alia nō cognoſcāt: ſed iſtipropriā cecitatē ⁊ ignorantiā nō ꝯgnoſcūt. videtur em̄ eis ꝙ ſint ſapientes cū ſint fatui. ⁊ putāt ſe aliqͥd eēcū tamē corā d̓o nihil ſūt. Iſtd̓ viciūhabuit phariſeꝰ dicēs Grās tibi agoqꝛ non ſum ſicut ceteri hominū ⁊c.