Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Vominica decīaSermo Cxxvi.

ꝙ pro oībꝰ his ducet te deꝰ ad iudicium. Nā bona tꝑalia ſūt diuitie ⁊ honores ⁊ dignitates ꝓ qͥbꝰ reddēda ēratio. Bona naturalia ſūt ſanitas.fortitudo. pulchritudo. ſcīa. eloquētia. ſapiētia. vox cantādi ⁊ alie gͣtie⁊ ſb̓tilitates q̄ ad laude dei ⁊ ad iuuamen ꝓximi debēt expendi. Qui autēhec neglexerit; cōtinget illi ſicut ſeruo nequā qui abſcondit pecuniā dn̄iſui. Mat. xxv. vbi d̓r de ſeruis qͥbusdn̄s talēta cōmiſit vt lucrarētur. ⁊reuerſo dn̄o rationem exegit ab eisvt habet̉ in euāgelio; qd̓ exponens.Gre. ait. Quis itaqꝫ hō iſte eſt. niſinoſter redeptor iheſus xp̄s Rogemꝰ¶Dominica decina. Ser. Cxxvi.Emo p̄t dicere dn̄s iheſus inſi in ſpū ſcō. p. Chorm. xij.Multi ſūt hoīes qui dicūt ꝙſint ſerui iheſu xp̄i ſed nō ſunt. quiadn̄s nō reputat eos ſuos. On̄dit aūtapl̓s in v̓bis ꝓpoſitis qͥ ſunt illi q̄ poſſint dice̓ ꝙ ſint ſerui ih̓u xp̄i. ⁊ d̓t ꝙnullus pōt dicere ih̓m xp̄m eſſe dn̄mſuū ⁊ ſe ſeruū eius. niſi ſit ī caritateVn̄ dicit Glo. Nemo pōt dicere ih̓seſt dn̄s meꝰ ⁊ ego ſū ſeruus eiꝰ. niſiin ſpū ſcō. ⁊ niſi ſit in caritate qd̓ ēmaius donū ſpūs ſcī. Sciendū aūt ꝙmulta ſūt qͥ faciunt hoīem ſeruū ih̓uxp̄i. Priniū ē obediētia que ſuꝑ oīadeo placet. i. Re. xv. Melior ē obedientia ꝙ victima. Videmꝰ ꝙ terremprincipes nolūt habere ſeruos mobediētes; multomagīs rex celeſtis cuiobediūt oēs creature. Actu. v. Magis oꝫ obedire deo ꝙ hoībꝰ. Hec ātobediētia debet ꝓcede ex caritate.Iohan. xiiij. Si diligitis me mādatamea ſeruabe. ſcꝫ ex caritate ⁊ dilection. nō ex timore ſeruili ſiue coacti.Coacta em̄ ſeruitia non placēt deo.Quidā em̄ obediunt deo. ⁊ faciuntbona oꝑa. qꝛ timēt penā inferm. alij

plagā in corꝑe vel in rebꝰ vel īfamationibꝰ. ⁊ ideo fugiunt pctā ex timore magis ꝙ ex caritate. ſi em̄ ſcirentnō eſſe infernū. ⁊ ſi poſſent abſqꝫ periculo corꝑis facere multa mala cōmitterēt; que nō audet modo facereIſti obediūt d̓o tanꝙͣ aſinꝰ dn̄o ſuoAſinus nihil oꝑatur niſi flagellet̉. ſicet illi nolūt obedire deo. niſi flagellant̉ a deo ꝑ infirmitates vel tribulationes tūc incipiunt inuocare deū. ſicut figuratū eſt. ij. Ne. xiiij. in ioabqui noluit venire ad abſolonem. ⁊obedire ei. niſi pͥus ſuccederet ſegetes eiꝰ. tūc obediuit ⁊ qͣſi coactꝰ veint̓. Exemplū in paulo qui ſtatim ſeobedire ꝓmiſit; qn̄ a dn̄o flagellatꝰfuit dicēs. Domine qͥd me vis face̓.Sed nūc tales cū paulo ſi in obedietia perſeueraret meliꝰ haberēt. Sedplures ſunt qͥ quādo infirmant̓ obedire ⁊ meliorare ſe ꝓmittūt. ſed qn̄cōualuerūt manet ſicut prius. vndeverſus Demō languebat bonꝰ monachus eſſe volebat. Sed dum ꝯualuitmāſit vt āte fuit. Tales ſūt ſimilespharaōni q̄ quotiēs flagellabatur adn̄o totiēs promiſit ſe obedire deo.Sed ceſſante plaga. obedire recuſabat. ⁊ ſic decē vicibꝰ plagatꝰ obedire noluit. ⁊ id̓o eū in mari rubro cūoībus ſuis ſubmerſit. Exo. xiiij. Siceciā timēdum ē de illis qui ī infirmitateve neceſſitate deo ⁊ ſanctis promittūt ⁊ nō reddūt cum euadūt. Exemplū. Grito quidā noīe debebatquādam vaccā cum vitulo ad foruꝫducere. ⁊ cū eſſet in mari ⁊ tēpeſtasmaxima eſſet vouit btō michaeli vitulū offerēdū ſi euade̓t. ſꝫ cū euaſiſſꝫdixit. Michael cū eſſem ī mari ꝓmiſitibi vitulū. ſꝫ qꝛ mō ſū ī t̓ra ⁊ ſecurꝰnihil tibi dabo. ⁊ ſubito veīt fluxusmaris ⁊ inuoluit eū cū vac̓ca ⁊ vitūlo ⁊ ſb̓merſus ē. Id̓o d̓t Pſal. Vouete ⁊ reddite d̓o veſtro. Quidam vo