SermoneCxxv.
av&ꝓpt̓ amorē. ſiue negligētiā ⁊ illi ī peccatis mortui fuerīt: dn̄s. reqͥrer aīasillas ab eis ī die iudicij Iſa. lviij. Clama ne ceſſes qͣſi tuba exalta vocē tuam ⁊ ānūcia ppl̓o meo ſcelea̓ eoꝝ ⁊domūi iacob pctā eoꝝ Illd̓ figuratūfuit Exo. xxxix. vbi d̓r ꝙ dn̄s p̄cepitꝙ ī fimbria potificis fierēt tintīnabula aurea vt poſſꝫ audiri a ſb̓ditis ſuisqn̄ p̄cedet. ſic p̄lati dn̄o dn̄t ſonarevt poſſint audiri a ſubditis. nō deberēt tace neꝫ diſſimulare correctiōeꝫVn̄ dn̄s Eꝫ e. iij. Fili hoīs dedi te ſpeculatorē dn̄i iſrl̓ audiens ex ore meoẜmonē ānūciab̓ eis Si ergo me dicēte ſermonē ad īpiū nō fueris locutꝰmorieris: vt ſe cuſtodiat a via ſuaet iniqͥtate ſua moriet̉; ſāguinē eꝰ demanū tua reqͥrā. Exēplū. Duo clerioerāt ſe mutuo diligētes; quoꝝ cumvnus morti appropinqͣret aduratꝰ ēab alio vt rediret ⁊ ſtatū ſuū ſibi reuelaret Mortuꝰ ergo redijt ⁊ ſeipſūdānatū aſſeruit. ⁊ qͣſicut ille de ſtatuprelatoꝝ. ⁊ nūero dānatoꝝ. Et illeporrexit ſibi litterā vt lege̓t. ⁊ eratſcriptū ī ea ſic. Oēs pͥncipes īferm ⁊rectores tenebraꝝ vniuerẜ eccīaꝝ platis tartareā ſalutationē ⁊c. qꝛ optime q̄ nrā ſūt facitis. ⁊ nob̓ tot animas ꝑ negligētiā trāſmittitis ꝙ vixlata ⁊ ſpacioſa via eas capit. ſciatisvos digniorē habituros retributōeꝫin tꝑe oportuno. Tūc ille hec legēsſtupes ⁊ dolēs ait. Nec ego curā aīarū tenebo; ⁊ dimiſſo bn̄ficio ordinē ītrauit ⁊ religionē. Qrͣto demꝰ redde̓ rationē de tꝑe. Ber. Omne tēpꝰtibi īpenſū reqͥret̉ a te: qͣlit̓ fuerit expenſū. Anſelmꝰ O lignū aridū ⁊ mutile qͥd in illa die reſpōdeb̓ cū exiget̉a te vſqꝫ ad ictū oculi omne tēpꝰ tibiviuēdi īpenſū Ber. Nihil p̄cioſiꝰ tꝑeſed heu hodie nihil vilius reputatur.Gre. Nō parū eſtimes tꝑs qd̓ ī factiſvel dictis expedit̓ ocioſū. Volat em̄
v̓bū irrōnabile vltra tꝑs irreuocabile. nec aduertit hō qͥd amittit cū magnū pctm̄ ꝯmittit tūc ꝯſumit inutilit̓tꝑs: vn̄ de hoc maxīe ꝯfitēdū ē. Exēplū de bt̄o auguſtīo qͣ int̓ alia ꝯfeſſꝰfuit ꝙ ſtās ī agro vidit canē leporēagitātē. ⁊ ſtās ī domo vidit araneācapiētē muſcas cū reti ſuo qd̓ texuerat. Hoc iō ꝯfitebat̉: qꝛ ī eo tꝑe ſuūtꝑs īutilit̓ ꝯſūpſit: qn̄ talia aſpexit:⁊ nō tm̄ de aſꝑcū: verūeciā de greſſuvel d̓ alijs eciā motibꝰ l̓ ſēſibꝰ corꝑisexiget deꝰ rōnē a nob̓ Iob .iij. Nōneip̄e ꝯſidea̓t vias meas. ⁊ cūctos greſſus meos dinūerat: vt nec ininutiſſime cogitatiōes ec v̓ba tenuiſſimaq̄ apd̓ me vſu viluerūt. eiꝰ iudicio īdiſcuſſa remanēt Qn̓to dēmꝰ reddērationē de operibꝰ nrīs. ij. Coꝝ. v.Oēs nos manifeſtari ozante r̓bunalxp̄i vt referat vnuſquiſqꝫ ꝓpria ſicutgeſſerit ī corꝑe ſiue bonū ſiue malū.et ſolū nō mala oꝑa vult dn̄s iudicare: verūēciā boͣ. Psͣ Cū occepero tꝑsſcꝫuidicādi ego iuſticias iudicabo. .i.oꝑa boͣ iudicabo qͣli intētiōe fcā ſintIſid̓. Ad diſtricti examē iudicis; neciuſticia iuſti ſecura ē nͥ pietate d̓ina.vt ⁊ ip̄a iuſticia q̄ qͥſqꝫ iuſtꝰ ē. d̓o iuſtificāte iuſtificet̉. ⁊ tūc iuſtꝰ vix ſaluabit̉ Impij e̓go qͥd faciēt. Vn̄ apl̓s.i. Coꝝ. iiij. Nihil mihi ꝯſcius ſū. i. inullo remordet me ꝯſcīa: nec in hociuſtificatꝰ ſū. i. nō me iuſtū puto. q.d. qꝛ forte hēo occultū qd̓ ego ignoro ⁊ deꝰ ſcit. Osͣ. Ab occu. meis mūda me do. ⁊ ab alienis ꝑce ẜuo tuo.Sexto redde demꝰ ronē de greſſibꝰnrīs Iob. xxxi. Nōne ipſe ꝯſiderauitvias meas ⁊ cūctos greſſus meos dinumerauit. Gre. Sic deꝰ vniuſcuiiſqꝫ vias cōſiderat. Neq̄e in ſermo. Videte manꝰ ⁊cͣ. Septimo reddēda eſtrō d̓ boīs nob̓ a d̓o collatis ſiue tꝑalibꝰ ſiue nat̉alibꝰ ⁊ d̓ bonis neglectisEccēs. xi. In bonis ſit cor tuū ⁊ ſcito