Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

SermoneCxxvi.

obediunt; nō ex caritate: ſed ꝓpt̓ boͣtꝑalia. qꝛ tā diu obediūt deo ꝙͣdiibn̄fibū eius ſentiūt. ⁊ ī rebꝰ tꝑalibꝰproſperant̉ Tales ſūt ſicut accipiterqui obedit dn̄o ſuo ꝓpt̓ eſcā. Talesem̄ fuerūt iudei ꝙͣdii pluit illis deꝰmāna de celo ī deſerto. coluerūt eū ⁊ſeruierūt ei: ſꝫ poſtꝙͣ ceſſauit. ẜuireceperūt dijs alienis Sꝫ ſi multi adhucſunt qͥ ſeruiūt deo ⁊ dāt elemoſinascū ſentiūt ꝓſperitatē ī tꝑalibꝰ. ſꝫ qn̄immittit eis dn̄s aliqͣs t̓bulatiōes velinfirmitates. ſtatim murmurāt ꝯtradeū ⁊ īpatiēter loquūtur dicētes Nōpoſſum dare elemoſinas qꝛ dn̄s oblitus ē mei. īmittit mihi multas tribulatiōes. plura dāna ꝙ alteri. qͥd feciſibi ꝙ ita mihi ip̄onit dāna qd̓ me ſicflagellat. Ecce apparet ꝙ tales ſeruiunt deo ꝓpt̓ bona tꝑalia nō ex caritate; qꝛ ceſſante ꝓſperitatē: ceſſant aſeruitio dei. Uales qͥ deo ſeruiunt tm̄ꝓ tēꝑalibꝰ illos remunerat cū tꝑalibus. Exemplū. Erat qͥdā hō auaruset diues ⁊ nunꝙͣ elemoſinas dedit: ſitn̄ habuit ſeruū vnū qui eo neſciente elemoſinas dedit. Qd̓ cū innocuiſſet dn̄o iratꝰ eſt ⁊ poſuit cū ſeruo racionē. ⁊ cū cōputaſſet inuenit oīa bona ſua duplicata. Uūc ait dn̄s ſetuoVideo ꝙ ꝑ elemoſinā fecit mihi dn̄saugmentū bonoꝝ meoꝝ. ſubtrahemihi iſto anno duplū ⁊ dā elemoſināplus pauperibꝰ ꝙͣ feciſti me neſciētevt dn̄s duplicet bona mea. Quo facto āno futuro īuenit bona ſua q̄drūplicata. ⁊ ſic recepit mercedē tēꝑalēꝓ eterna. ⁊ iō tale ſeruitiū nō ē meritoriū; ſed̓ imꝑfectū. Quidā v̓o obediunt ex caritace ſicut filij: qͥ licet aliqn̄ ꝑcutiant̓ a patre; attamē diligūtipſū. Uales fuerūt ſci martires. quinullis aduerſitatibꝰ potuerūt a xp̄oſeꝑari. Ro. viij. Quis nos ſeꝑabit acaritate rp̄i. tribulatio. an anguſtiaan ꝑſecutio. an fames. an nuditas.

an gladius. q. d. Nihil ē quod poſſitnos a caritate xp̄i ſeꝑare neqꝫ eciammors Canti. viij. Fortis vt mors dilectio: imimo multo fortior qꝛ omnemmortem ſuperat. Talis fuit iob cuiabſtulit dn̄s oēm ſubſtātiam ſuam.liberos ⁊ corꝑis ſanitatem. ita ꝙ inſterquilimo iacēs. teſta ſamem radebat. ⁊ tn̄ dicebat Eciā ſi occiderit metn̄ ſperabo in eū. Hāc igit̉ obediētiāhr̄e debemꝰ ſi ſerui dei eſſe volumꝰ.Pebemꝰ eciā habere humilitatē qd̓eſt ſcd̓m pͥncipale. nam nō decet dominū humilē habere ſeruū ſuperbū.Mat. xij. Diſcite a me. qꝛ mi. ſum ⁊hu. cor. Lu. xvij. Cum oīa bene feceritis dicetis. ſerui inutiles fumꝰ Vndelegit̉ Io. xiij. quādo dominꝰ lauit pedes diſcipuloꝝ ſuorum dixit. Scitisquid fecermi vob̓ ego dominꝰ ⁊ magiſter veſter. vos vocatis me magiſter ⁊ dn̄e ⁊ bene dicitis: ſū etem̄ Siego laui veſtros pedes ⁊ vos alter alteriꝰ debetis lauare pedes .ſ. opꝰ humilitatis vob̓ exhibui. ita vt vos faciatis. Ser. Intollerabil̓ prudētie eſtvt vbi ſe dn̄s maieſtatis exinamuit.inflet̉ verniculus ſuperbia ⁊ cōtunneſcat. Idē in epl̓a. Fortitudo vite fundamētū hūilitatis ⁊ ꝓueniēs ad faſtigiū caritatis. vis celſitudinē capedei: cape pͥus hūilitatis exēplū xp̄i Inſignū hꝰ rei d̓r. i. ke. xvi. ꝙͣ yſai. adduxit filios duos de qͥbꝰ dixit ſamuelNō elegit dn̄s ex his Cui yſa Adhucreliquus ꝑuus ē qui paſcit oues Illefuit dauid. Quo vocato: dixit dn̄sad ſamuelē. Surge ⁊ vnge ipſū ī regē. Ecce ꝙ hūiles elegit ſibi ad ẜuiēdū Dicit̉ āt ibi ꝙ tres frēs noīati fuerūt reprobati. vizeliab. animadabet ſamiaa. Quidā ſuꝑbiūt pctm̄ ſuūnō curantes; dicētes. deꝰ eſt patermeꝰ ⁊ ego filius ſuus. qūo poſſꝫ medamnare Iſti ſignificant̉ per eliab q̄interpretat̉ pater meꝰ ⁊ deus meus