Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1481)
Einzelbild herunterladen
 

domi. ſeptimaQuadā vice iacuit corā altari ⁊ ml̓tis lacinis ⁊ genuflectionibꝰ orōnibꝰet tūſionibꝰ pectoris ſe affligebat Sacerdos quidā in eadē eccleſia orās vidit ſuꝑ caput euis dyabolū tripudiātem ⁊ ridentē ⁊ adiurauit demoneꝫvt dicet ſibi cauſā tanti gaudij. Rn̄dit demon. Gaudeo ꝙ iſta cū tantaafflictione ſuupſiꝰ vadit ad infernūEt dixit ſacerdos. Qūo hoc. Rn̄ditdemō. In pctō mortali ē ⁊ nō audetcōfiteri ⁊ putat ſic ſatiſface ⁊ nō ꝓſunt ſibi oīa bona ſua oꝑa ꝙͣdi̓ ē inpctō mortali. Tūc ammonuit eā ſacerdos ⁊ cōfeſſa eſt ⁊ demon triſtisreceſſit. Terciū eſt ꝙ oīa ſuffragīa q̄facit aliquis in pctō mortali exiſtēsnō proſūt defunctis. eciā ſi mille marcas daret ꝓ vna aīa nihil ꝓdeſſet eiꝙͣdui ille q̄ dat eſſet in pctō mortaliHoc ē intelligendū ſi ille dat de ſuoſi aūt defunctꝰ alicui ꝯmiſiſſet in peccato moͣrli exiſtēti elemoſinaꝫ diſtribuendā: vel ſi aliqͥs amicus defūcti cōmiſiſſet ei: tunc illius diſtribuētis crimē non impediret. Si aūt de ſuo datnihil ꝓdeſt ꝙͣdiu ē in pctō mortali;nec eciā orationes. Gre. ponit exemplū in dyal̓. dices ꝙ quidā miles defūctus apparuit alteri ſuo cōmiliti rogās vt faceret ꝓ ſe orare; ſn̄dit illelibēter hoc faciā vis vt talis hō oretpro te nominādo eū ſuo noīe ille tacuit: ⁊ more rēnuētis caput hincindemoue̓ cepit: deinde dixit. Vis vt tal̓heremita ꝓ te oret. Rn̄dit ille. O vtinā ſi talis ꝓ me orare vellet tūc citoliberarer. Per hoc ꝙ pͥmum rēnuit:patꝫ ꝙ eius oro non ꝓfuit qꝛ in pctōmorli fuit. Omnia aūt ſuffragia quepn̄t fieri ꝓ aīabꝰ non proſūt in morlipctō facta excepta ſola miſſa que tm̄valet dicta a malo ſacerdote quātūa bono. Verſus. Vim ſacramēti nonmutat vita miniſtri. Sicut deteriusnō ſit de deteriori. Sic nō ſit meliꝰ deSermo Cxx.preſbitero meliori. Quāuis em̄ ſacramēta eandem virtutē hn̄t a bono ⁊malo: tn̄ orones que ſūt in miſſa prodefūctis nō exaudit deꝰ a malo ſacerdote ſicut a bono; qꝛ dicit Gre. Cumille q̄ diſplicet ad intercededum mittit̉ irati animus ad deteriora ꝓuocat̉vtputa ſacerdos pͥuatꝰ qui ſi oret ꝓdefunctis non initigat penā in purgatorio; qꝛ dicit btūs Augꝰ. Peccatornō eſt dignꝰ pane quo veſcit̉. Exemplū. Erāt duo milites frēs carnalesin hyberma qui de torneamētis ⁊ ſtipendijs viuebāt. Hij habebāt quendā famulū peſſimū qui in vita ſua inhil boni fecerat; nec vnꝙͣ fuerat confeſſus; ſed oīa mala q̄ facere poteratexercebat. Hic quodā tēꝑe debebatcū dominis ſuis ire verſus angliā adcorneamentū; ⁊ ſtabat quodaꝫ ſeroante menſā dn̄oꝝ ſuoꝝ ⁊ turpia ⁊ pincioſa v̓ba ꝓferebat. ⁊ ſubito muaſit eū dolor; ⁊ cades in terrā mortuꝰeſt; de quo multū dolentes dn̄i ſui timebāt; ꝙ damnatꝰ eſſet. Altera diecū eſſent in via: vnꝰ militū obdormiuit ſedes ī equo; ⁊ equꝰ deuauit. Cūqꝫ aūt euigilaſſet: īuenit ſe extra viam ſolū in ſilua; ⁊ circūſpiciēs viditvmbrā quādam dicentem. O dn̄e nepaueatis ego ſum aīa ſerui veſtri. Etcū querēt de ſtatu ſuo dixit ſe eſſe inpurgatorio. Cūqꝫ miraret̉ ꝙ talis q̄nunꝙͣ aliqͥd boni feciſſet; nō dānatꝰeſſet. Ille rn̄dit. Magna ē dei miſericordia; ⁊ maior ꝙ nr̄a pctā: ⁊ additStatim cū ſentire dolorem cepi cogitare de dei mīa ⁊ dolui me peccaſſe.et ſic mortuꝰ ductus ſum ad iudiciū.Cūqꝫ me accuſarēt dyaboli; ait dn̄sTalē te iudico qualē te īuenio ⁊ data ē ſentētia ſuꝑ me. qꝛ meaꝫ pͥmamdiſtuli vſqꝫ in fineꝫ vite. debeo vſqꝫad finē mundi ī purgatorio manereScio tn̄ tantā eſſe mīam dei: ſi aliqͥsſcūs hō ſcꝫ ſac̓dos ꝓ me miſſas aliqͣs