Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1481)
Einzelbild herunterladen
 

De eodēmcelebraret; deꝰ penā meā breuiaret.Qn̄dit miles. Nōne valet eqͣlit̓ oīsmiſſa. Qn̄dit ille. oīs miſſa ī ſe eqͣlit̓eſt bō: ſꝫ deꝰ exaudit or̄oneꝫ deuoti ⁊ſcī viri citiꝰ ꝙ ꝑuerſi ⁊ mali ſacerdotis. Eſt in ciuitate iſta ſcūs ep̄s noīethomas ad quā venitis q̄ ſi ꝓ me oraret: credo ꝙ eū dn̄s exaudiret. ⁊ ſiceuanuit. Cūqꝫ miles ad ciuitatē illāveniret: adijt ep̄m ⁊ ſibi oīa enarrauit rogās eū vt ꝓ eo miſſam celcbraret. Qd̓ cū face̓t īfra ꝯīonē apparuitei aīa illiꝰ in altari grās agēs; ꝙ perorones eiꝰ ab oī pena purgatorij eſſꝫliberata. Quarto pctm̄ hoīeꝫ et̓nalit̓dānat. Vn̄ apl̓s ī epl̓a hodierna. Stipendia pctī ē mors et̓na. a qͣ nos ⁊cͣ De eodē. Sermo. Cxxi.Vot panes habetis. dicūt eiſeptē Mar. viij. Legit̉ ī euāge. hodier. ꝙ diſcipl̓i qͥ dn̄mſeq̄bant̉ habuerūt ſeptē panes Perhos ſeptē panes ſigͥficant̉ ſeptē oꝑamīe q̄ debēt hr̄e oēs qͥ diſcipl̓i xp̄i eēvolunt ⁊ eū ſeq̄ ad regnū celoꝝ ꝓpouūt. ⁊ iō ne ſequētes ſe turbe deficerēt ī via hijs vij. panibꝰ ſatiauit eaſPrimū ē eſurientē cibare. Tho. iiij.Cū eſuriētibꝰ panē tuū comede. ⁊ cūegenis ⁊ c. Lu. iij. Qui hꝫ eſcas detnō hn̄ti. Eꝫ ech. xviij. Si hō panē ſuūeſuriēti dederit: vitā viuet ſczet̓na.Lu xiiij. Cū facis cōuiuiū voca pauperes: debiles. cecos. ⁊ claudos. ⁊eris btūs qꝛ non hn̄t vnde retribuāttibi: retribuet̉ aūt tibi ī reſurrectiōeiuſtoꝝ quādo dicet̉ ad bonos. Eſuriui ⁊ dediſtis mihi māducare. Venitebenedicti pa. mei ⁊cͣ. Qd̓ em̄ vni exminimis meis feciſtis mihi feciſtis.Dominus enim reputat ſibi fieri qd̓fit pauꝑibꝰ. Exēplū. quidaꝫ abbasiuſſit ſibi fieri cibū delicioſū valde delampreda. Ecce quidā pauꝑ aſtabatrogās ſibi lacrimabilit̓ dari ꝓpter deum. Abbas miſericordiā motꝰ iuſſitSermo. Exxi.ſibi dari lampredam ꝓpter deū. ⁊ accepto vaſe cū piſce cūctis videntibꝰcelū aſcēdit. Nocte ſequēti eſt reuelatum abbati ꝙ xp̄s fuerat q̄ in ſpēpauꝑis apparuit. Secundo ē potareſitientē. Mat. iiij. Qui dederit vni exmīmis meis calice aque frigide tm̄ īnoīe diſcipuli. amē dicovob̓ nō p̄detmercede ſuā. Multomagīs ſi dederitvinū vel aliū potū meliorē. Quantūillud miſericordie opꝰ placet deo. pꝫper exēplū. Quidā ep̄s valde ſitiensvinū ſibi afferri p̄cepit. Cūqꝫ pincerna totū qd̓ erat in lagena effudiſſet.ecce pauꝑ quidā importunis p̄cibꝰ ⁊clamoribꝰ illud ſibi popoſcit. dicesniſi ſtatim bibe̓t expiraret. Miſertꝰei ep̄s dedit ei vniū. Cūqꝫ ep̄s iteꝝbibere vellet: p̄cepit pincerne vt reſpiceret ſi aliqͥd in vaſe remāſiſſet.Cūqꝫ reſpiceret inuenit lagenā plenā ⁊ querēs pauperē mimime īuenitet credit̓ ī ſpecie pauꝑis xp̄m extitiſſe. Terciū ē veſtire nudos Iſa. lviij.Cū videris nūdū operi eū. ⁊ carnemtuā ne deſpexeris Eꝫech̓ .xviij. Si hp̄nūdū veſtimēto coopuit vita viuetſcꝫ eterna. Iſtud autem dominꝰ ſibireputat fieri. Oat. xxv. Nudꝰ fui ⁊cooperuiſtis me. Exemplū in beatomartino; qͥ dedit pauꝑi dimidiā veſtēſuā cū adhuc eſſet cathecummꝰ ⁊ nocte ſequēti vidit xp̄m īdutū illa ꝑteveſtis ⁊ ad angelos dicēs Oartinꝰadhuc cathecummꝰ hac meveſte ꝯtexit. Quartū eſt reciꝑe pauꝑes hoſpites. De quo apl̓s d̓t. Noma. xij. Hoſpilitatē ſectantes; hoc eciā reputatdn̄s ſibi fieri. Mat. xxv. Hoſpes erāet collegiſtis me. Et cū mittet diſcipulos ſuos ad p̄dicandū: dixit Mat.x. Qui vos recipit me recipit. q̄ vosnō recipit nec audierit ſermones voſtros. Amē dicovob̓; ꝙ tollerabiliꝰerit terre zodomoꝝ ⁊ gomorre ī dieiudicij ꝙͣ illi ciuitati Qnͣtū iſtd̓ opus