Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1481)
Einzelbild herunterladen
 

dominicaSic diabolus cōturbat hominem periram vt peccatum nō cognoſcat ⁊ ſine timore impleat. vnd̓e dicit̉ ſoph.pͥmo. tribulabo homines ⁊ ibunt vtceci. Quarto nocet homini ira qꝛ aufert ſibi omnia bona ſua. Prou̓. xix.Qui impatiēs eſt ſuſtinebit damnaſcꝫbonorum ſpūaliū: aliquādo eciaꝫtemporalium. Homo iracundus eſtſicut aliquis habens ligneam domūcui aliquādo cōtingit ꝙ de velperepulchram habet domū cum multisbonis ⁊ de nocte venit ignis ⁊ totuꝫcōſumit ⁊ nihil habet. Ita iracundꝰad modicū verbū qn̄qꝫ iraſcit̓ ⁊ perdit grām dei. ⁊ bona oꝑa ſua que ꝑomne tempꝰ vite ſue congregauit.De qͦ Eccī. ij. Ve illis qui ꝑdiderūtſubſtātiam ſuā. Glo. i. bona oꝑa ſuaper iracūdiam: hō̄ iracundꝰ eſt. ſicutolla ſtans ꝓpe ignem ebuliēdo emittit omnia que ī ea ſūt. Pro. xv. Osſtultoꝝ ebullit ſtulticiam: qꝛ quicqͥdſentit in corde hoc ꝓfert ore. Quintonocet homini ira qꝛ aufert homini ſēſus. ⁊ facit eū fatuū ⁊ inſanū. Augͥ.Inſanꝰ videt̉ eſſe iracundꝰ volēs vnidicare ſe qꝛ per cor ſuū mittit gladiūſuū vt tunicā inimici ſui ledat. Priꝰem̄ ira ledit ꝓprium hoīeꝫ ſeu domūſuā ꝙͣ aliū cui iraſcit̉: ꝓpterea impoſſibile ē vt iniqͥtas prius ledat hoīemiuſtū in quē tendit ꝙͣ iniuſtū a quoprocedit. Nam ſi intēdit hoīem aliūledere ī corꝑe prius ſe occidit in aīa.Augꝰ. Nemo malus ē qui ſibiipſi pͥus nō noceat. Sic malicia eſt ſicut ignis. ſi vis aliqͥd accēdere ꝑ faculamoportet ꝙ facula pͥus a̓deat ꝙͣ aliqͥdincendat. Ihero. Malicia ꝓcedat exte. ⁊ qͥd ardet pͥus ꝙͣ te malicia tua.Vt alteri nō noceat fieri p̄t; ſed ꝙ tibi non noceat fieri non p̄t. Sic ergoptꝫ qūo ira nocet homini ideo ē fugienda pre oībꝰ. RogemꝰSeptima.Dm̄ca. vij. Sermo. Cxx.Tipendia pctī mors kro. vi.qͣſi dicet q̄ ſeruit pctō hēbitꝓſtipendio .i. pͥ̄mio vel ſeruitio mortē eternā. In v̓bis ꝓpoſitis ꝓponit nob̓ apl̓s dānū ⁊ periculū pctīvt nos trahat a pctīs. bciēdū aūt ꝙhō multiplex dānū incurrit ꝑ pctm̄.Ormiū ē ꝙ ꝑ vnū pctm̄ morle ꝑdithō oīa bona ſua q̄ in vita ſua vnꝙͣ cōgregauit ⁊ fecit. Eccī. ix. Qui vnapctā adhet multa bona ꝑdit. Octoreſt ſicut iſte qͥ ludit ad ſcacos q̄ vnotractu male facto vel neglecto: totūludū ꝑdit .i. fructū vite ſue amittit.Eꝫechi. xviij. Si auerterit ſe iuſtꝰ aiuſticia ſua ⁊ fecerit iniqͥtatē: oēs iuſticias qͣs fecerit nō recordabor. Exēplū legit̉ ī vitaſpatꝝ. de hoc. de quodā heremita q̄ multis annis duxit auſterā vitā: ad quē veīt qͥdā latro penitēs rogās eū vt ipſū in ſociū acciperet. Qui cū rēnueret abijt latro ⁊ p̄ſcidit arborē volēs ꝯſtrue̓ cellā. ⁊ pſciſa arbore. arbor cecidit ſuꝑ eū. ⁊mortuꝰ ē. ⁊ vidit ille heremita ꝙ angeli venerūt. ⁊ deduxerūt aīam eiꝰſine purgatorio ad celū. ⁊ indignāsait. Ammodo vitā auſterā nō agāſed latrociniū eciā exarcebo ⁊ exiensin latrocinio dep̄hendit̉ ⁊ damnat̉ ⁊omnia bona opera ſua vno peccatoperdiderat. Secundum eſt ꝙ omniabona opera que homo facit ꝙͣdiu eſtin peccato mortali mortua ſunt. ⁊ ſibi non proficiunt ad vitam eternamGregorius. Qui in caritate non eſtomne bonum quod facit amittit ⁊ ſiin omni tempore in pane ⁊ aqua ieuinaret ⁊ conſtrueret mille clauſtraet ſi in omnibus diebus diſciplinasvſqꝫ ad ſanguinis effuſionem acciperet quam diu̓ in peccato mortali eſſet ſcienter nichil ſibi prodeſſet. Exemplum: legitur ꝙ quedam puellamultū ieiunabat ⁊ alia bō exercebat