De eodemem̄ fratres oēs ſumus vniꝰ patris:et nos ſumus in via ad patrē noſtꝝceleſtē ⁊ ideo debemꝰ vitare irā: qꝛdeo multū diſplicet. Id̓o oportꝫ nosvitare irā ſi volumꝰ ad deū venire.Secūdo debemꝰ vitare iram: qꝛ deomultū diſplicet ⁊ hoc ꝓpter tria. Primo qꝛ ira templū dei turbat ⁊ ſuccēdit vt in eo habitare non poſſit .i. inaīa hoīs que ē templū dei ſcd̓m ꝙ dicit Apl̓s. p. Corin. iij. Neſcitis qꝛ tēplū dei eſtis vos ⁊ ſpūs ſcūs habitatin vob̓. Ber. Si quis aūt templū. domini violauerit ꝑ iram malā diſperdet illum dn̄s ꝑ iram eternā. Talesſunt iracūdi qui accēdunt̉ ira vindicte: in talibꝰ non poſſit habitare ſpiritꝰ ſcūs. Gre. Dum ira animū pulſat ſpiritui ſancto habitationē ſuamturbat. Et de talibꝰ dicit Pſal. Incēderunt igni ſanctuariū tuū in terra.Tales eijciūt deū ⁊ intromittūt dyabolū qꝛ ſicut in pace factꝰ eſt locꝰ deiſic in terra ⁊ diſcordia ē locus dyaboli. Secundo diſplicet ira deo; qꝛ ymaginē ſancte trinitatis aīe infuſaꝫ diſſipat ⁊ deformat. Gre. Manſuetudoin nob̓ imaginē ẜuat dei qͥ ſemꝑ trāquillus ē. ſed ira diſſipat. Quāte igitur iracūdīa ſit culpe penſemꝰ ꝑ quādū manſuetudo dimittit̉ ſeu amittit̉.ſuperne imagīs ſimilitudo viciat̉ Detalibꝰ qui ſic imaginē dei per irā diſſipant Dicit Pſal. Dn̄e in ciuitate tua.i. in celo vel ī intētione tua imagmēipſoꝝ ad nihilū rediges. Augꝰ. Merito ad nihilū imagineꝫ ipſoꝝ in ciuitate celeſti dn̄s rediget qꝛ ipſi in ſuaterreſtri ciuitate mmagie eius ad inhilū redegerūt. Tercio diſplicet iradeo; qꝛ homo iracūdus intromittit ſede ptāte dei. ſcꝫ ꝙ vult ſeipſū vindicare. Nam vindicare ꝑtinet ad ſolūdeū. Noma. xij. Da mihi vnndictaꝫ ⁊ego retribuā .i. vindicabo dicit dn̄s:Deutro. xxxij. Dea eſt vltio; ⁊ egoSermo. Cxix.retribuam. Vn̄ legit̉ Exemplū in vitaſpatꝝ; ꝙ venit quidam frater adabbatē philoſiū; cunqꝫ quere̓t ab eoquare veniſſet: rn̄dit quidam fraterdixit mihi cōtunieliā: ⁊ ego veīo mevindicae̓. Et ſtatim abbas cecidit ſuper genua ſua: dicēs. Dn̄e deus iā nōes nob̓ neceſſarius: qꝛ dicit frat̓ iſteꝙ nos poſſumꝰ noſmētip̄os vindicaēqd̓ audiēs ille cōfuſus eſt ⁊ penituitabbati. Aliqui ſūt ita diſpoſiti ꝙ qn̄non pn̄t ſe vindicare: rogāt deuꝫ vtipſe vindicet: cū potius deberēt petēvt dimittēt exēplo xp̄i qui dixit pat̓dimitte illis qꝛ neſciunt qͥd faciūt: d̓iſtis d̓t Augꝰ ait malus in oībꝰ tribulationibꝰ ſuis. Dn̄e deus occide mimicū meum malū. Rn̄dit ſibi dn̄s Quēveſtꝝ occidam: ambo eſtis mali: illemalus eſt iniuriādo: tū malus es eivindictā petēdo ſic patet qūo ira diſplicet deo ⁊ ideo vitāda. Tercio debemꝰ vitare irā qꝛ homini nocet ml̓tū oculos cordis excecādo ⁊ obſcurādo. Greḡ. Per irā lux veritatis amittitur ſicut ſcriptū eſt. Ephe. iiij. Solnō occidat ſuꝑ iracundiā veſtram qꝛcui mēti iracūdia tenebras confuſionis incutit. Huic deꝰ radium ſue cognitionis abſcōdit. Dyabolꝰ facit ſicutcoruꝰ qui īueniēs cadauer; pͥmo eruit ſibi oculos ſic dyabolus pͥmo excecat hoīem ꝑ iracūdiā: ſciēs ꝙ poſteapoterit facilit̓ precipitari in foueampeccati. vn̄ dicit̉ Prouer. xxix. Quiad indignādum facilis ē: erit ꝓcliuior ad oīa pctā. Augꝰ. Ianua oīm vicioꝝ eſt iracūdia; qua clauſa virtutibꝰ interius dabit̉ requies; qua aperta ad omne facmus armabitur iratianimꝰ. Oultū per irā dyabolꝰ dominat̉ in hoīe: qꝛ homo iratus nulli parcit; nec patri; nec matri; nec vxorinec filio. ⁊ ſic de alijs. Ideo dyabolꝰfacit ſicut piſcator qͥ cōturbat aquāne piſces hamū vidētes non intrēt.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten