tus ꝯgnoſcat ſe ꝯgnoſcere aliquamrē/ ⁊ nō ꝯgnoſcat illā re. ſicut ſid̓mꝯmentatorem ſcd̓o de anima. ip̄oſibile eſt ꝙ aliquis ſenſus apprehēdat viſum ꝯgnoſcere colorem. niſi ⁊ip̄e comp̄hendat colorem Et idemvidetur eſſe de oībus alijs ꝟtutibusapprehenſiuis. Cum igitur intellectus aliqn̄ recordet̉ ſe cognouiſſe determinate vel dilexiſſe aliqd̓ ſingulare ſenſibile abſens/ ſequitur ꝙ ꝓtunt huiuſmodi ſingulare intelligitdetermīate ⁊ diſtīcte. ⁊ nō ſolū vniuerſaliter ⁊ ꝯfuſe/ licet non ſit ſenſuipno Secūda pars de intellectiōeſenſibilium ſingulariumSed cū ſupra dictum ſit ꝙ ſenſꝰnon ſentit niſi ſingulariter. tumqꝫīmediate decleratū ſit ꝙ intellectꝰ intelligit eciam ſingulariter videndūeſt vlteriꝰ quomodo intellectꝰ intelligit vniuerſaliter. circa qd̓ multe occurrūt difficultates Prima eſt cumres nō exiſtāt vniuerſaliter. quonodo poteſt eas intellectꝰ intelligere vniuerſaliter. Secūda eſt quare eciānon poteſt eas ſenſus cognoſcere vniuerſaliter Tercia eſt vtrum priusintelligimꝰ ſingulariter ꝙͣ vniuerſaliter. Quarta eſt vtrū prius intelligimꝰ inagis vniuerſaliter ꝙͣminꝰvniuerſaliter. De pͥma dicendūeſt ꝙ res intellecta non requirit adſui intellectionem ꝙ ſit in anima/ ſſimilitudo ſiue repn̄tatio ſuaHmōraut repn̄tatio qn̄qꝫ eſt ꝯfuſa repn̄tatio huiꝰ rei ſīgularis/ puta ſortis⁊ ſuorum accidentium ſiue ecccidētalium cōditionū ſicut ſue albedinis/16incignitudinis ⁊ ſituationio Illa ātrepn̄tatione exiſtente in anime poteſt intellectus ab illis accidentibus⁊ extroneis cōditionibꝰ abſtrahereꝯceptum ſb̓e/ ⁊ ille nō magis erit repn̄tatio ſertisꝙͣ platōnis aut alioꝝhominū/ ſed indifferenter cuiuſlibethoīs. ⁊ hoc ē vniuerſaliter ītellige̓De ſecundadicunt aliqui ꝙ ſenſꝰex eo quid hobet extenſionem in corpore ſolū p̄t cognoſcere ſingulariter⁊ determinate. intellectꝰ aūt quia ēinextenſus nec habet determinatū ſitum. ſed quaſi vnuerſaliter exiſtitin corꝑe. ideo p̄t vniuerſaliter ⁊ nōſingulariter cognoſcere. Sꝫ hoc nōvalet cū diuinꝰ ītellectꝰ qui eſt ſumnie īmaterialis ⁊ inextenſuo nichilpoſſit vniuerſaliter cognoſcere. ſedſolū ſingulariter ⁊ diſtīcte. cum eciāintellectꝰ noſter non obſtante ſua inextēſione poſſit vt dictum eſt ingulariter cognoſcere. Ideo alij dicuntꝙ aliquam rem ſingulariter ꝑcipere. e ſiue requirit ipſam recipere ꝑmodum exiſtentis in proſpectu cognoſcentis. Cum aūt aliqua res aſenſu ſic ꝑcipitur. hoc non eſt niſi ꝑrepn̄tationem confuſā ſimul repreſentātē cū ſb̓a rei eiꝰ accidentia ſciꝫmugnitudine/ ſitu/ ⁊ alia. ſcd̓m q̄apparet ī ꝓſpcū ꝯgnoſcētis. ſēſꝰ etnō p̄t diſtīguere ſeu abſtrahe̓ hmōiꝯfuſionē. ſꝫ bn̄ ītellcus quare intellectꝰ p̄t vniuerſaliter ꝯgnoſcere / etnon ſenſus. Vn̄ patet ꝙ ſcd̓m hācdiā nō p̄t haberi ꝯceptꝰ ſīgularꝭ dere que non eſt vel fuit in proſpectuꝯgnoſcētis De tercia difficultate
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten