Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
166v
Einzelbild herunterladen
 

que nūc eſt cognitio vel volitio perdiuinam potentiā eſſꝫ in lapide velſine ſubiecto ipſa nō eſſet cōguitiovl̓volitio. quare ⁊cͣ Quīta eſt ꝙ oius cognitio aut volitio ſeu aliꝰ actꝰaīe eſt cognitio vel volitio ſiue vitalis motio vel opeatio ꝑhabitudinēproprie cauſalem ⁊ effectualem adpotentiam vitalem. qꝛ cum hoc nōcōuenuat tali rei per denomīationēītrinſecam vt dictum eſt. oportet ꝙper habitudinē extrinſecā ad potentiam vitaliter perceptiuam. ſꝫ nonp̄t explicari que ſit ille habitudo/ fiue quid eſt dtu vitaliter īmutare talem potentiam. niſi per habitudinēꝓprie cauſalem vel effeciualem. ſcꝫper hoc ꝙ talis res ēī ipſa potētiāvitaliter perceptiua vt eiꝰ cauſa formalis. vel eſt in ipſo vt eiꝰ effectusin genere cauie efficiētis. Non enīvidetur huiuſmodi habitudo explicabilis/ niſi altero iſtorum modorūvel vtroqꝫ ſimul Sexta ē ꝙ nll̓oaie oꝑatio ſiue actꝰ. eſt ſibi cegnitio vel noticia formaliter ⁊ preciſe exhabitudīe prederi. ſciꝫ informatius⁊ effectiua. qꝛ ſcd̓m aliquos multeſunt qualitates que ſunt ī aminā b̓iectiue ⁊ ab ea affectiue. ſicut ſpeeintelligibiles ⁊ habitus intellectusles/ que in non ſunt noticie ſeu cognitiones. nec ſunt ꝓprie ⁊ immēdiate vitales immutationes. ſꝫ medicte per actus ab eis procedentes.et ideo predicta cauſalis habitudonon eſt formaliter propria. nec ſolum conuenit noticie ſeu ꝯgnitioni:ſꝫ generaliter ſēſationi/ intellectiōivolitioni ſpeciei / ⁊ habitui. ⁊ omnivitali motioni. quare per tam nonp̄t formal̓ ora aſſignari inter ēſcitionem ⁊ ītellc̄onem. ſiue inter ꝯgrutionem ⁊ volitionem. ſiue interactum anime ꝯgnoſcitiuū ⁊ nō cognoſcitiuū. Nec hoc poteſt aſſignariex ipſa potentia vitaliter ꝑceptius.qꝛ cum ille ſit penitꝰ indiſtīciā/ iledi nomīationū dra nō ſumitur ab ea. ſꝫ potiꝰ ecōtra eadem potētia denomīatur ſenſꝰ per ſenſationem. ītel cus per intellectionem. volūtaoper volitionem. Vnde videturgcludēdum/ ꝙ ſicut albrdo ex ſui natura aliquod ſubiectum poteſt denominore eſſe albu ⁊ non qd̓libet quianō ſic poſſet denomīcre aīam vel aliud ſpūale ſubiectū. Sit illa qualitas que eſt ſenſatio habet de ſui natura qd̓ poteſt aliquod ſubiectu denominere eſſe ſentiens/ et nō quodlibet. ſꝫ ſolū ſubiectum vitaliter perceptiuū in quo eſt ſubiectiue ⁊ a quoeſt effectiue. Et ſicut albedo non poteſt aliquod ſubiectum denoīare eſſerugrum/ ſic ſenſcitio non poteſt aliquod ſubiectum de nomīare eſſe ītelligens. Et ita ꝓportionaliter de intellectione ⁊ volitiōe at alijs qualitatibus aīe vitaliter immutantibꝰpotentiam ꝑceptiuam mediate velīmediciteTercia ꝑs de ſenſatione ſimplici⁊ complexaHijs itaqꝫ premiſſis videndumeſt ſpecialiter de actibꝰ cognoſcendiſenſitius. Et qualis ꝯgnitio ſenſualis de rebus ſenſibilibus ſit nobis